The Rolling Stones - The Brussels Affair '73 (2011)

Durf het bijna niet te schrijven, maar luister toch ook eens L.A. Friday (‘75) en Atlantic City (‘89). Samen met Brussel en Mocambo voor mij een ijzersterke top 4 en een mooie reis in de tijd. Totally Stripped sluit bij mij de top 5

Vandaag kan je hem kopen bij de platenboer .
Vanmiddag opgehaald , mooie verpakking met een heel mooi boekje erin waarvan de eerste 15 pagina`s in het Japans zijn geschreven . Daarna de songtexten in het Japans en ook in het engels ernaast .
Ach ja , het gaat tenminste om de muziek , ik ga er morgen eens lekker voor zitten . Ben benieuwd hoe hij klinkt .

Deze gister binnen gekregen als Japanse persing, en blij dat hij los leverbaar geworden is, anders had ik voor de 3 cd van Goat Head Soap moeten gaan, en die was meer dan 3x zo duur dan deze Japanse persing van alleen dit concert. De 2 cd van Goat Head Soap had ik al. Ik vind het geluid subliem en de sfeer ongeevenaard, het is zeker geen leugen dat deze bijna anoniem samen met Ya Ya Out en El Mocambo als beste Stones live platen gewaardeerd worden, enorm blij mee, en dit ga ik zeker nog vaak opzetten!

Gelukkig nu ook (tijdelijk?) in Nederland te koop op CD voor zo'n twee tientjes. Erg goede kwaliteit met enorm veel positieve energie en veel gebruik van mondharmonica, toetsen en blazers om het geluid nog vitaler en voller te maken!

4,3*

Achteraf beschouwd had dit natuurlijk een reguliere release moeten zijn.
The Stones waren met Mick Taylor in de gelederen binnen no-time een geoliede liveband geworden.
In "73" zijn ze veel op pad geweest. Begin "73" deden ze Australië aan, maar toen was Goats Head Soup nog niet in beeld. Toen dat wel het geval was deed de band Europa aan met een splinternieuwe setlist.
Ze gaan niet verder terug dan 1968 (Street Fighting Man) en de band vlamt echt met boordevol energie, strak spel en een geweldige Mick Taylor, die de ene magnifieke solo naar de andere speelt. Een geweldige combi met Keith ook.
Laatste tour ook met Mick Taylor die in 1974 pal na de release van It's Only Rock 'n Roll de band verliet.

Dat Rolling Stones niet verder terug gaan dan 1968 komt omdat Mick Taylor ook op de studioversies heeft gespeeld en die songs dus goed kent. En eerlijk gezegd, ik mis hun vroegere songs als Satisfaction hier niet.

Mick Taylor voelde zich duidelijk in zijn sas tijdens de live-optredens getuige dit album waar hij de songs tot een nog hoger niveau tilde. Toen Rolling Stones niet meer konden toeren door de drugsverslaving van Keith verliet hij de band. Maar Mick Taylor was duidelijk de beste aanvullende gitarist bij the Stones, toen beleefde deze band zijn topperiode.

Ik vergeet nog Jumping Jack Flash, ook uit "68" natuurlijk.
Hoewel niet op de originelen spelend, had Taylor die song en Street Fighting Man al eigen gemaakt, want werden al vertolkt tijdens de 1969 tour.
Maar laten we wel zijn tussen 1968 en 1973 was de inspiratie heel groot en is het voor velen hun artistiek beste periode, incl.die van mij.
Met Ronnie Wood hebben ze nog best prima dingen gedaan en op goede dagen nog altijd sterk op de bühne, maar met Mick Taylor was het echt top.

Sterk concert en wat een geweldige geluidskwaliteit ook .
De versie van Midnight Rambler hierop is werkelijk subliem te noemen , wat een luistergenot .
Samen met Status Quo live Hammersmith en De deluxe blu ray box van Deep Purple Made in Japan het beste wat ik dit jaar gekocht heb . Geweldige live registraties zijn er uitgekomen afgelopen jaar .
5 sterren voor de Stones op hun best .

Heb deze afgelopen week in de auto in de cd speler gehad met woon werk verkeer, en vind de stem van Jagger toch eigenlijk wat minder en wat gehaast, en qua geluids kwaliteit valt hij mij zo in de auto toch wat tegen. De eerste keren beluisterde ik hem met de koptelefoon, en dan klinkt het wel subliem. Eigenlijk valt hij mij toch meer tegen dan mijn eerste luisterbeurten zo in de auto. En dat dit de laatste is met Mick Taylor maakt mij niet uit, de latere live platen zoals Live NYC en Grrr Live bevallen mij toch beter, en ook Ya Ya Out bevalt mij beter dan deze, leuke live plaat, maar zeker niet mijn favoriet, en Midnight Rambler in deze vorm hoor je er bijna niet aan af dat het Midnight Rambler is, dan is de Ya Ya Out versie superieur aan deze! Stem verlaagd naar 4.0*

Het mooie van de livealbums van The Stones uit hun zeg maar glorietijd (eind 60's en 70's) is dat ze best verschillend klinken.
Vind wel dat ze met Mick Taylor in de lineup strakker en minder rommelig klinken.
Met Ronnie Wood in de gelederen had je wel een geschikter bandlid die vooral met Keith beter klikte.
En natuurlijk waren er ook avonden met Woodie dat de magie er was.
Desalnietemin blijft dit wel mijn favo met Get Yer Ya Ya's Out als 2e, maar het ligt dicht bijelkaar.

Mijn favoriet is denk ik toch wel El Mocambo, dat geluid is super en daar zijn ze ook in super vorm. Ook live NYC uit 2002/2003 bevalt mij enorm goed, en ook Grrrr Live een concert uit 2012. En natuurlijk ook Ya Ya Out met de beste live versie van Midnight Rambler. Dat velen deze als hun beste live plaat zien is mij dan ook een raadsel, want ik vind het als een vrij rommelig geheel klinken, met een mindere Mick Jagger. Deze is ook zeker niet slecht en goed beluisterbaar, maar die anderen die ik net noemde zet ik denk ik toch eerder op.

Op zich hoeft het geen raadsel te zijn: het is maar net wat je het liefst wil horen. Ik houd persoonlijk wel van wat rauwer en ruig. En dan is Brussels een topplaat. Maar een aantal die jij noemt is weer uit een heel andere tijd met daarbij de terechte opmerkingen die Bikkel plaatst. Voor ieder wat wils dus. You can’t always… vind ik hier zoooo vet. Maar dat terzijde

Misschien is deze minder geschikt om in de auto te luisteren . Je luistert toch anders naar muziek dan thuis in je luie stoel met een biertje erbij . In de auto moet je opletten en je gedachten op de weg houden . Ik heb geen cd speler meer in mijn auto en luister enkel naar dab+ radio ( Arrow Rock ) .
Deze live cd komt beter tot zijn recht in een goede installatie met goede boxen in de huiskamer . Althans , denk ik zo .

Net nog opgezet en idd een hoogtepunt op dit concert .

Ik heb in Maart dit jaar nog een zuinige auto met weinig km weten te vinden waar nog net een cd speler in zit, blij mee, want heb meer dan 1000 cd,s, en op lange ritten of in de file heb ik daarom alle tijd om die albums eens goed te beluisteren Met de koptelefoon klinkt alles zowiezo veel beter. Gimmi Shelter vind ik de grootste tegenvaller op deze, veel te gehaast en geen vrouwenstem, gespeeld op de automatische piloot omdat hij nu eenmaal in hun reportoire zit, voor mij de minst goede Gimmi Shelter live ooit denk ik wel zo,n beetje, eentje zonder die bijzondere magie erin.