Pantera - The Great Southern Trendkill (1996)

Het aantal kilojoules (kJ) dat vrijkomt in de eerste paar seconden van dit album is gelijk aan dat van een compleet album van veel andere artiesten. (Dit is de derde wet van Abbott, dacht ik.)

Floods is het beste nummer van Pantera all day long

20 jaar geleden heb ik dit album op cassettebandje gekocht. Dat was op reis door Sumatra. Ik was verveeld door de brave U2, Simple Minds, en grunge crap die ik altijd draai. God damn dat was een fijne verrassing. Ik kende deze band alleen van het nummer I'm Broken. Blijkt dat ze altijd zo boos zijn. Het is het enige album van onze Panteras dat ik zonder problemen in zijn geheel kan en wil beluisteren. En ik ben niet eens een metalhead, hooguit metal-curious.

Meest kick-ass nummers: The Great Southern Trendkill; Drag the Waters; 10s.

Het album opent wel erg bruut en Philleke schreeuwt ook nog wel op meer songs, zoals suicide note, maar als je die twee buiten beschouwing laat vind ik dit album niet veel harder of ontoegankelijker dan Vulgar display of power.Nou, een beetje dan maar vooral vanwege het stevige eind.
Eigenlijk zijn tijd ver vooruit want tegenwoordig wordt elk gerenomeerde Amerikaanse Metal band van dit soort zang voorzien. Er is op deze TrendKill ook veel ruimte voor de wat tragere en midtempo songs en het vergt ook wel weer wat luisterbeurten om het op waarde te schatten misschien. Het grootste euvel, voor mij dan, is dat er hoewel wat nieuws is onder de zon maar het heeft niet de impact zoals hun populairste albums. Dat geeft niks, kan hier toch weer erg van genieten.
Vinkjes voor 10's, Drag the Waters en Floods

Wat een plaat is dit toch zeg. En wat een Riff-baas is Dimebag toch. Al jaren een groot fan van deze band. Dit is zo'n band waar ik straks in het bejaardenhuis nog naar luister en dan denk "ja ja, jullie met je moderne liedjes en gitaartjes, WIJ hadden pas echt bad ass metal"

Ik zou dit eerlijk gezegd zelfs de beste Pantera durven noemen.

Nou, dat zat ik mij vandaag ook te bedenken. Hij heeft niet de beste songs, die staan op CfH, VDoP en FBD. Maar daar staan ook meer vullers op zeker op FBD. Deze zakt nergens in, het blijft een uur lang genieten geblazen.

Het is hoe dan ook Pantera's meest getormenteerde album; van de furieuze woede-uitbarstingen tot de eerder sombere beschouwingen.
Voor een band die in bepaalde metal-kringen afgedaan wordt als "macho-troep voor hillbillies" zit er aardig wat variatie en bijzondere composities in: een nummer als "Floods" kent een behoorlijke love/hate status, maar een tweede song als deze ben ik nog niet tegengekomen.

De "reunie" van onlangs heeft nog niet geleid tot een boost aan berichten bij de albums van Pantera. Inmiddels is dit ook (zoals hierboven zo'n 6 jaar geleden beweerd) mijn favoriete plaat van de band. Waar dat aan ligt? Geen idee eigenlijk, ik ga het ook maar niet overanalyseren, maar dat de soloos vanaf track 1 anders (beter) in elkaar zitten viel me wel gelijk op. Floods is in ieder geval een fijn alternatief voor het teveel gehoorde Cemetary Gates (van Cowboys from hell)

Dat de ''reünie'' van destijds niet heeft geleid tot een boost aan berichten zegt ook alles over hoe men (zeker hier in Europa) aankijkt tegen de 'hereniging'. Pantera zonder Dimebag en Vinnie is natuurlijk hetzelfde als Van Halen zonder de broers Edward en Alex. Maar de VS is natuurlijk niet voor niets het land van de onbegrensde mogelijkheden, dus wordt er vanuit nostalgische (lees commerciële) redenen weer opgetreden door Anselmo en Rex Rocker.

The Great Southern Trendkill is geen onaardig album van de heren. De band was zoekende na het loodzware en brute Far Beyond Driven, wat resulteerde in een wat stemmiger plaatje. Niet dat dit schijfje een stuk rustiger van aard is maar de heren brengen wat meer accenten aan, voegen arrangementen toe die de plaat een afwisselender uiterlijk geven. Het is jammer dat de frisheid van Cowboys en Vulgar ontbreekt. Anselmo lijkt last te hebben gehad van een dikke harde drol tijdens de opnamesessie, de beste man loopt alleen maar te gorgelen, murmelen en zijn vocalen komen rechtstreeks uit het riool van New Orleans. Desalniettemin staan er een aantal aardige nummers op dit plaatje waarbij Floods voor mij de prijspakker is.

Jij bent duidelijk niet bij de uitverkochte show in Amsterdam geweest Het was een duidelijke tribute voor "de broers" en werd met klasse uitgevoerd. Dat er geen boost aan nieuwe berichten is gekomen, komt denk ik voornamelijk omdat het de oude fans zijn en de mensen die nog nooit de kans hebben gehad om de band live te zien die naar de concerten zijn gegaan.
Overigens is voor mijn gevoel Pantera hier in NL nooit zo groot geweest als dat ze in de VS waren.

Klopt, niet alleen wordt Anselmo gecanceld door de Duitse en Oostenrijkse autoriteiten, ook ik hoef de beste man na zijn vermeende racistische uitspattingen niet live te aanschouwen. Dat staat dan nog los van de 'reünie'. In Noord - en Zuid Amerika wordt er flink opgetreden door de mannen en dat mag, vanuit juridisch oogpunt mogen Phil en Rex de naam Pantera klaarblijkelijk ook aanhouden. Het klopt inderdaad dat Pantera hier in Nederland nooit een grote populariteit heeft genoten, geen flauw idee waarom ons landje niet te porren was voor een portie Texaanse groove metal.

Hoeveel concertbezoekende metalheads zitten er dan op Mume? Alsof dit forum een graadmeter zou zijn voor wat er gaande is in de wereld, zeg. Iron Maiden leverde met The Future Past een weergaloze show met een zinnenprikkelende setlist af aan het Ziggodome en ik lees er hier geen letter over. Dat zegt mij toch dat ik tot een kleine minderheid behoor hier.

En Pantera niet populair hier? Ze kwamen hier in het kielzog van Priest Cowboys From Hell promoten en sindsdien zag je niets anders meer in mainstreammetalland. Zelfs een lieftallige bibliotecaresse waar ik wel eens mee samenwerkte hier, bleek albums van Pantera in haar kast te hebben staan. Naast Celine Dion, Coldplay en Tina Turner welteverstaan.

En dat gezeur over die reünie is erg onterecht. Heel erg Amerikaans ook. Het is overduidelijk een tribute gemaakt door mensen die dicht bij het vuur zaten en die ook goed bevriend waren met de gebroeders Abbott. Maar de goegemeente schiet als een horde verongelijkte Star Wars 'fans' in de vlekken bij alleen al de aankondiging van een optreden zonder Vinnie en Dime. Alsof die internetpuistenpubers het patent op de band en haar muziek hebben.
Vergeet ook niet dat Pantera al heel wat te verduren kreeg toen ze populair waren. Het belachelijke Exhordercomplot is bijvoorbeeld iets wat welig tierde in die tijd. En nog steeds. Dit, en andere gelijksoortige zaken waren ook direct maar de ondergang van de band en eigenlijk ook de doodsoorzaak van Dimebag.

En dan nog het geldargument: ik vraag me af of je wel wat overhoudt als je de investeringen tegen de opbrengsten afstreept. Helemaal als je de plas oversteekt. We hebben het hier niet over Taylor Swift of Beyoncé.

Ik geloof dus erg in de oprechtheid van de liefde die de muzikanten hebben voor het Pantera van na 1990. Lees het boek eens van Scott Ian. Die doet daar een boekje open over wat touren voor metalbands (niet zijnde Metallica) allemaal met zich meebrengt. En ook over de vriendschap met de Panteraleden.

Met The Great Southern Trendkill heb ik een wat moeilijke verstandhouding. Ik kan er op zijn tijd erg van genieten. Maar ik heb er veel vaker helemaal geen zin in. Ik kies dan eerder voor Cowboys From Hell. Als ik dan een Panterabui heb, vind ik Trendkill wel echt goed. Vandaar toch de vier sterren.

Echte getallen kan ik niet achterhalen maar voor mijn gevoel was Pantera niet zo groot in Nederland. Zeker in mijn vriendengroep (wellicht zegt het ook iets over de muziekkennis van mijn maten) zei de naam Pantera niemand iets. Ik was dan ook de enige vreemde eend in de bijt die een programma als Headbanger's Ball keek. Een band als Biohazard deed nog wel een belletje rinkelen in mijn omgeving maar qua populariteit en het delen van harde muziek kon ik mijn ei wat dat betreft moeilijk kwijt in de regio. Ik moet toegeven dat ik enigszins door een gekleurde bril kijk. Anselmo is voor mij volledig door het Ijs gezakt met zijn gedrag. De naam Pantera blijft op deze manier toch gelieerd aan de extreem rechtse sympathieën van Anselmo en dat telt voor mij mee. Niet dat Phil en Rex wakker zouden liggen van mijn mening...

The Great Southern Trendkill is een plaatje waarbij ik moet doseren. Het gebrul en geloei van Anselmo trekt de beste man zo extreem door, dat ik er na een nummer of twee al klaar ben. Echter songs als War Nerve en Floods zijn niet te versmaden.

Dat de Duitse en Oostenrijkse autoriteiten Anselmo cancellen omdat één of ander activistje ze heeft gewezen op het ongelukkige akkefietje uit 2016 alweer is ook erg sneu.
Hoelang blijven we iemand die diep door het stof ging een fout nadragen? En waarom zou Charlie Bemante, bandmaat van de joodse Scott Ian die zich ook uitsprak tegen die actie, met deze vermeende nazi optreden?
En waarom wel naar de platen luisteren als je er een rare smaak op nahoudt?

Dat Pantera niet ‘groot’ was in Nederland durf ik wel te betwisten. Ik kan me een dynamo 1998 herinneren. Pantera was alleen groot vóór het internet tijdperk en heeft geen nieuwe platen gemaakt na 2000. Misschien zijn de daarom door de nieuwere generatie metal fans niet opgepikt. Ik heb toch echt wel het gevoel dat Pantera één van de grote namen was in metaal Nederland. Deze plaat haalde de 61e plek in de album top 100 destijds en Reinventing…de 55e. Dan verkoop je toch best een aantal plaatjes. Over de reünie (of tribute) heb ik gemengde gevoelens. Ik ben er niet heen gegaan omdat ik Pantera heb gezien mét Dime en Vinnie en het daarbij wil laten. Wat ik echter om me heen hoor moet het wel errug goed zijn wat ze nu doen.

Dat Pantera niet "groot" zou zijn, ligt volgens mij aan hoe je het bekijkt. Ik heb de show gezien op Graspop en de weide stond toch afgeladen vol. Het publiek was overigens een behoorlijke mengeling van oude metalheads en een jong publiek en toeschouwers van alle leeftijden die in Pantera merch rondliepen, waren rijkelijk aanwezig. Ik denk dat we Pantera binnen de wereld van de hardere muziek wel gerust als een iconische band kunnen beschouwen waarvan de muziek nog steeds door jongere liefhebbers van het hardere werk wordt opgepikt.

Exact hoe ik dit album ervaar. Ben niet zo heel vaak in een Pantera mood maar als ik er dan zin in heb zet ik deze zelden of nooit op. Cowboys from hell en Vulgar display of power blijven de prijs albums voor mij. Reinventing the steel zit daar kort achter.