Pantera - The Great Southern Trendkill (1996)

Nou, geef mij maar een complete over the top Phil
Hij kan me niet hard en bruut en bezeten genoeg krijsen.

WRRRRHHHHHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Phil is per definitie 'over the top'

ik vind dit toch echt de beste Pantera doordat Phil zo lekker schreeuwt. neem als voorbeeld het nummer Suicide Note, pt. II. Heerlijk!

Suicide Note, pt. II houdt het voor mij van de 5 sterren af. Dat gekrijs is echt te hard.

Suicide Note pt. 2 =

Idd erg bruut nummer, Phil schreeuwt daar echt heerlijk.

Dat Phil zo fucking hard krijst op deze cd maakt dit album zo afschuwliijk tof. Voor mij het beste Pantera album, al komt Vulgar Display heel dicht in de buurt.

Het einde van Floods..... briljant!

wat een plaat...
WAT een plaat.

Phil "WRRRAAAAHHHHH"Anselmo zingt hier echt als een bezetene en dat is precies zoals ik het graag hoor.

de beste Pantera plaat.

Pantera DOMINEERT

Elke keer als ik deze plaat luister hoor ik weer een ongelofelijke oprechtheid terug. Niet alleen in Phil zijn zang, maar in alles. Het is het compromisloze ervan, denk ik. De harde nummers zijn rauwer, ongepolijster en ruiger dan ooit tevoren en de rustige nummers zijn ongelofelijk melancholisch en met bezieling gespeeld. Voor mij de beste Pantera.

mooi gesproken, exact ook mijn mening.

helaas word ik sinds Dime's dood ook een beetje verdrietig van het luisteren naar Pantera.

Alhoewel ik heel erg metal moe ben, kan ik dit album onbeperkt luisteren. Het heeft niet voor niks zo lang in mijn top 10 gestaan.

Prachtig hoe Phil Ansalomo hier tekeer gaat zoals nooit te voren. Maar meteen blijkt dat het een extreem veelzijdige zanger is luister maar eens track 6 en 9. Op Nummer 9 staat trouwens werkelijk een van de mooiste gitaarsolo's ooit gemaakt.

Een metal album dat na meer dan 10 jaar nog steeds heel erg relevant is. En waarvan bijna alle metal bands van tegenwoordig kunnen leren dat een strakke productie en meezing refreinen niet helpen. Ik wil een album dat goed in elkaar zit. Vraag me vooral niet waarom dit album zich heel erg afzondert van de rest, maar het knalt en dat is het belangrijkste.

Het is hard, ranzig en lomp!

Vandaag bijna 10 uur lang luisterend naar dat rampzalige 538-erlijk op het werk dacht ik nog aan het concept achter deze plaat: Je zou bijna gaan hopen dat er een soortgelijke vette metalband daar, zoals in de film Airheads, in de studio die suffe, oncreatieve discjockeys eens onder hun reet trapt en ze verplicht hun muziek als een gek te pluggen!

Een uitzending van Edwin Evers die opent met de titeltrack

Dit blijft toch DE pantera plaat voor mij, vooral door de eerlijke lyrics en hetgeen ze altijd zelf vertelden in interviews, dat deze plaat zo hard was omdat ze een oncommerciële plaat wilden maken, en trouw blijven aan hun roots
hoewel phil zijn problemen ook mee zullen gespeeld hebben, blijft deze plaat relevant. er kunnen nog enorm veel bands tegenwoordig van deze plaat leren!

Aardig album, dat duidelijk heeft gemaakt dat het wel een beetje voorbij was voor Pantera. Nee, ik zet liever 'Vulgar...' nog eens op.

kun je ook uitleggen waarom?
ik vind het namelijk hun absolute hoogtepunt dus ik ben ieuwsgierig

waarschijnlijk duidt dat op het nog harder gaan dan FBD
deze plaat was compromisloos in zekere zin

Ik ben het hier toch wel een beetje mee eens. Ik vind het zonder meer een geweldige plaat, maar voor mijn ligt de nadruk te veel op het schrijven van hele snelle en harde songs. Op voorgaande platen kwam de muziek voor mijn gevoel meer spontaan tot stand. Zonder dat men van te voren had bedacht 'nu gaan we ff een heel snel nummertje maken'

Eerste plaat die ik ooit van Pantera luisterde, dus ik hecht er bepaalde emotionele waarde aan. Ik vind die southern feel op deze plaat goed tot zijn recht komen. Vooral bij de solo van de titeltrack. Blijft een van mijn favo's.

Deze viel in het begin wat tegen na de 3 vette voorgangers. Maar toch een lekker bruut album. Suicide Note, Pt. 1 en 2 zijn de betere nummers.

Dit is de Panteraplaat die het meeste sfeer bevat, en daarom misschien wel mijn absolute favoriet. Alleen al om Floods, wat een legendarisch nummer is dat!

Mijn favoriete album van Pantera. Ik ken Pantera van mijn vader die al vanaf Cowboys From Hell fan is en ook Metal Magic heeft! Hij zei dat dit de ontoegankelijkste was en dat ik er voor moest gaan zitten. En toen kwam er toch een openingsschreeuw!!

Dat is pas met de deur in huis vallen. Dit is het hardste album van Pantera met afstand, vooral Phil Anselmo klinkt hier echt geweldig en krijst als een gek! Al word je niet 53 minuten kapot gebeukt, er is ook een prachtige ballad genaamd Floods. De sfeer in dat nummer is echt creepy door de onheilspellende riffs van Dimebag en die momumentale solo die terecht in de lijstjes staat van de beste gitaarsolo´s. Sowieso schudt hij hier heerlijke riffs uit zijn mouw die heftig klinken en een heerlijke southern feel over zich hebben.

Dit is een album wat echt net buiten mijn top 10 valt, als ik een top 20 had gehad had hij er zeker in gestaan. Beukt er heerlijk op los. Pantera zijn een tijd de vaandeldragers van de echte agressieve metal geweest. Bands als Lamb Of God hebben toch wel flink wat invloeden van dit album, luister maar eens naar het nieuwe album Resolution. Maar zo goed als dit gebeurt eigenlijk niet vaak.

Afgaande op Floods denk ik, wat is er met deze band gebeurd? Bij couplet 2 was er voorheen allang een dikke solo in gevlogen, de zangeffecten voegen weinig toe aan het nummer zelf, sterker, heeft de band helemaal niet nodig, en is bij vlagen nog vals ook, nog los van het het rekken van dat nummer, onnodig

Solowerk bruut ,maar Dimebagg kon veel beter, het is ook ene klotegitaargeluid als je het mij vraagt

Ik ken de plaat verder vaag maar ben niet echt geinteresseerd in meer na het horen van Floods, het lijkt wel een democasetteopname van wat nummers voordat men doorbrak

Floods wijkt compleet af van de rest, ik zou het album zeker eens een kans geven.

Dit album heb ik vanavond ff beluisterd, maar valt mij op dat er maar erg weinig variatie inzit, tenminste zo vind ik het klinken. Van begin tot eind steeds dezelfde akoordjes en dezelfde schreeuwerige stem. Een paar nummers ok, maar een heel album lang dit saaie gedoe aanhoren is voor mij toch iets teveel gevraagd.

Ik heb hem 1 keer in zijn geheel beluisterd, maar vind het maar weinig verheffend klinken en toevoegen aan mijn metal verzameling cd's die ik nu inmiddels heb.

Dit album duurt mij eigenlijk 6 nummers te lang.

ricardo:

Dit is ook het extreemste album van Pantera, ik zou eens Vulgar Display Of Power en Cowboys From Hell gaan beluisteren. Die zijn het meest toegankelijk, Far Beyond Driven is ook al wat bruter. Het geschreeuw van Anselmo is hier inderdaad extreem en vooral op Suicide Note Pt. 2. Op de twee eerst genoemde albums van de band is het geschreeuw nog niet zo veel. Tijdens dit album zat Phil Anselmo in de knoop met zichzelf en er zijn hier dan ook behoorlijk wat opgekropte frustaties te horen.

En dan gelijk een 1?

Je moet het volume harder zetten bij de opener, dan rolt er zo een 5-sterren beoordeling uit.

Tweede afspraakje. Alles gaat volgens plan. In de bioskoop heb je samen een romantische komedie gezien. Even later zit het blonde meisje thuis bij je op de bank. Wijntje ingeschonken. Je stelt voor:
"Zal ik een muziekje opzetten?"
"Ja, is goed."
En dan deze plaat opzetten. Op hoog volume. Te beginnen met nummer 1.
Als dat geen sex wordt ...

Vreemd dat er niemand Sandblasted Skin vermeld, wat een brutaal nummer! De beste outro van een album die ik al gehoord heb: "THE TREND IS DEAAAAAAAAD"!!!