Pantera - The Great Southern Trendkill (1996)

Na Far beyond driven was dit een wel even wennen, nog harder, extremer en ruigere vocalen, EN betere songs dan op FBD.
Pantera lijkt niet te stoppen met dit album, de hele band klinkt als een lekker geoliede machine.
En toch blijft dit album achter bij Vulgar display of power, dat album blijft voor mij toch HET Pantera album.

Beste nummer van deze cd is imo "Floods".

Vulgar Display Of Power is denk ik voor alle metal/Pantera fans HET pantera album bij uitstek. Het voordeel van pantera vind ik dat ze op alle platen het zelfde klinken, en toch anders, het is steeds typisch pantera maar steeds weer net ff anders, deze is vooal erg hard erg snel, een soort van Batallion tanks wat ff vrolijk over heen komt walsen. Vooral Suicide Note pt I & II zijn geniaal. 4* jammer dat het de laatste echt sterke studio plaat zou zijn.

Dit is echt een bruut album (in positieve zin)! Een klasse voorbeeld hoe Power-metal gespeeld moet worden!Overigens een prachtig album te draaien tijdens de komende kerstdagen.

Ha Ha, niet alleen tijdens de kerstdagen vriend, ook tijdens het nieuwjaar, of pasen of Hemelvaart, of ter gelegenheid van het begin van de zomer, of op je verhaardag. Of gewoon omdat het een ranzig goede plaat is.

ha ha oeps,

Nog een tikkeltje harder. Suicide Note pt.2 bijvoorbeeld. Allemejezus!
Stiekem wel de beste Pantera.

Het is de meest donkere, boze Pantera plaat van allemaal.
Met Phil Anselmo kan het maar het beste slecht gaan, hahaha.
Dat hoor je toch, al die texten over drugs, zelfmoord etc.
Ok, hij zingt nooit over vogeltjes en kleutertjes maar dit is wel heel depressief allemaal.

Ik vidn het de beste cd.
Compromieloos, gewoon BEUKEN.

Pantera RULES

Persoonlijk ben ik een beetje verdeeld over deze CD. Natuurlijk kan deze plaat gewoon niet opboksen tegen de successen van Cowboys from Hell en Vulgair Display of Power, aangezien deze twee CD's alles wat er in de eighties uit werd gebracht [op het gebied van metal, op een paar klassieke bands na] , volledig van tafel veegde. Het eerste nummer trapt toch de spreekwoordelijke deur in [met een leuk gastoptreden van hysterische schreeuwlelijk Seth Putnam van Anal Cunt ], terwijl de andere nummers, hard, agressief, en als je de teksten goed beluisterd, ook best deprimerend overkomen.
Zoals we ook wel weer van Pantera gewend zijn, wordt er op vocaal en instrumentaal gebied geen enkele conscessie gedaan en kan je [mits je de teksten niet echt diep beluisterd] lekker los gaan. *Moshpit anyone? *

Als besluit geef ik deze cd toch een lekkere drie sterren.

Het begint heerlijk met een hysterische Phil Anselmo die je buren eventjes op hun gemoederen test als je het geluid een beetje hard hebt staan, maar uiteindelijk vind ik het allemaal gaandeweg een beetje overdreven worden. Ik weet dat Phil ten tijde van dit album 'deep in the shit' zat, maar zijn geschreeuw is een beetje teveel van het goede op dit album. Suicide Note Part 2 vind ik bijvoorbeeld op muzikaal gebied lekker klinken, maar dat hysterische gegier verpest het voor me. En ook op andere nummers gaat hij regelmatig door de bocht. Maar, zoals ik al zei, muzikaal gezien is dit heerlijk.

4

1 van de hoofdredenen waarom ik deze cd GEWELDIG vind

Anselmo kan wat mij betreft niet bezeten en bruut genoeg gillen en krijsen en brullen, hoe meer en hoe hardre hoe beter.

Beste plaat van Pantera imo

Ik mag sman's gekrijs ook heel graag horen, hoor, daar niet van, maar ik vind het hier gewoon net even tè. Bovendien vind ik dat gegier op Suicide Note 2 ergerlijk.

The great southern trendkill is één van de betere platen van Pantera. Ik vind hem een stuk beter dan Far beyond driven, omdat de kwaliteit van Trendkill veel constanter is. Floods is voor mij het beste nummer, voornamelijk door de bikkel-solo van Dimebag. De CD is perfect wanneer je een slecht humeur hebt en alles van je af wil beuken. Heb ik echter een goed humeur, dan grijp ik eerder naar Cowboys from Hell of Vulgar Display of Power om meer energie te krijgen.

Voorgaande platen beukte erg hard, hier wordt het allemaal nog wat schreeuweriger en harder, alleen af en toe ook wel een beetje chaotisch, maar zeker nog een lekkere plaat.

Mijn favoriete Pantera plaat, ruig maar ook diepgravender teksten en de semi-ballads zorgen voor de afwisseling en de meerwaarde.
Suicide note moet je niet teveel luisteren in een mindere bui, emotie is hun niet vreemd.

Fantastisch album. Misschien is het wel dankzij dit album dat ik metal toch niet automatisch ga associëren met aanstellerij. Ze stellen zich misschien echt wel aan op dit album (die brul van de eerste seconden al!), maar het gaat steeds gepaard met songs die songs zijn. De openingstrack heeft een prachtig refrein die jezelf probeert ertoe aan te zetten je eigen metalband op te richten.

Verder worden nog verschillende richtingen in geslagen, maar telkens met oog voor de muziek. Drag the waters en 10's zijn op en top schitterende popmuziek, geen theater.

4*

Voor mij tot nu toe de meest indrukwekkende Pantera cd. De depressieve sfeer druipt er van af en het geeft wel kwaliteit. Het is al eerder genoemd, maar ik noem het nog maar eens: compromisloos. Waar Far Beyond Driven op momenten ook al verschrikkelijk hard tekeer kon gaan bleef het niveau van songwriting daarbij nog wel eens achter. Hier staan gewoon stuk voor stuk hele sterke nummers op. Het geniale Floods is voor mij het hoogtepunt. 4,5* Het enige wat dit van de vijf sterren afhoudt is het al eerder genoemde probleem dat het op momenten toch een klein beetje over the top is. Daarmee bedoel ik met name het geschreeuw van Phil.

Ja, vind je dat echt? Gewoon uit nieuwsgierigheid: waar dan bijv.?

Good Friends & A Bottle of Pills is gewoon erg irritant. Verder zijn er nog enkele nummers die uit de tweede helft van de cd die meer als een willekeurige verzameling (weliswaar goede) gitaarriffs klinkt dan echt als een afgewerkt nummer. Ik heb dit af en toe bij Use My Third Arm, Hard Lines Sunken Cheeks en Shedding Skin. Maar verder vind ik FBD gewoon erg lekker hoor.

ok, duidelijk.
ben het er niet mee eens, maar duidelijk

Het album opent met The great southern trendkill. Een lange schreew en je denkt wat is dit? Tot dat je de echte typische Pantera riff hoort!
Het meeste harde wat ze ooit hebben gemaakt, afgewisseld met hele rustige ingetogen songs (Suicide note Pt1, Floods).
Ja dit is Metal zoals ik het wil hebben lekker raggend en voornamelijk
SUPER LOMP!

Dit is wat mij betreft iets teveel van het goede. Woede oke maar dit ligt er iets te dik bovenop, het gaat ten koste van de notie. Dit is met name te wijden aan, de op dat moment zwaar verslaafde, Phil Anselmo wie ik toch liever met iets meer soul hoor dan dat gekerm waar hij hier regelmatig mee op de proppen komt. Toch valt er in de vorm van 'Suicide Note part 1' en 'Floods' te genieten van rustpunten.

De zang (gekrijs), het geluid van de gitaar, de teksten en de riffs maken voor mij dit 1 van de beste Pantera platen!

Wat klinkt deze toch lekker! The Great Southern Trendkill is veruit mijn favoriet. met name door de tekst/zang.

en ook niet te vergeten de tekst uit het boekje van het live album: "Pantera went against the grain and made the Fuckin(met hoofdletter) heaviest record of 96-97 for you the fan"

Haha echt Pantera, ik vind die speech ook zo vet op het live album van Phil over dat Metal dood zou zijn ofzo?

What?
Our hit?
This IS our hit.
This next song is our HIT.
You won't hear this next song anywhere but in your goddamn car, at home or on this fucking stage and that's the way it should be!
Lady's and gentlemen, Vinnie Paul on the drums!!!

gevonden!

het bovenstaande zegt Phil aan het eind van Sanblasted Skin (op het live album). voor de geïnteresseerde.

en om dat te vieren zetten we maar weer even lekker dit album op!!

nog mijn complimenten voor Pantera om de scream gehalte nog hoger te gooien, de stem knop van de gitaar nog meer omlaag te draaien, en niet naar de commerciële kant te gaan zoals bijv. Megadeth en genoeg andere bands hebben gedaan.

if I was God you'd sell your soul to the great southern trendkill!

Pantera!!

Echt bizar om te lezen dat zoveel mensen het niet zo goed trekken dat Phil te extreem zou zingen op dit album. Wat?! Iets anders zou absolutt niet passen bij de muziek, want ook muzikaal gebied is dit de meest agressieve Pantera plaat. Daarbij, wat mij betreft kan bij metal de zang nooit te extreem zijn.

@brainrust:

Extreme zang is een ding, maar overdreven gekrijs is iets anders.
Phil's zang vervalt m.i. net iets te vaak in het laatste.
Neem bv. War Nerve. Het lijkt soms wel een oude Indiaan die net van een vredespijp heeft gelurkt! Gelukkig had ie z'n zang op Reïnventing The Steel wat beter onder controle.

@kaztor: jep zo denk ik er ook over, en daarom vind ik dit een van de mindere albums.