Boudewijn de Groot - Maalstroom (1984)

"Vlucht In De Werkelijkheid" is samen met Lennaert Nijgh geschreven. "Code" met Henny Vrienten. De rest schreef ie helemaal zelf.

Misser.

Ik vergelijk deze plaat een beetje met wat Paul McCartney uitspookte in die periode. Het klinkt helemaal anders, het is een beetje wennen. Maar eigenlijk boeit het me wel. Het laat de artiest eens 'anders' horen. Ik hou er wel van! Ik vind dat er altijd teveel gezeurd wordt over de eighties-sound, synths, productie, ... Als je naar een oude film kijkt, ga je toch ook niet over zwart-wit beginnen? Het is oude muziek, uit een andere tijd.

Zwart-wit is niet storend, jaren 80 synths wel.

Nachtschade vind ik een van de minste nummers die Boudewijn ooit opnam.
Goed aan dit album is de sfeer, die is zeer donker, bijna nachtmerrie-achtig.
Het laatste nummer Code vind ik een beetje uit de toon vallen.

Neehoor, die kunnen erg fijn zijn.

Klopt.

De laatste vrouw, het mooiste nummer van Boudewijn...

Ik vind er ook niet zoveel aan; 't is gewoon m'n ding niet; hoewel er nog altijd een paar goeie songs te vinden zijn op dit plaatje.

Maar de Groot heeft in mijn ogen veel betere dingen gemaakt.

2,5 sterren

Snij alle draden doooooor

Op deze plaat gebruikt De Groot veel muzikale invloeden die in die jaren zeer gebruikelijk waren. Over het algemeen vind ik er niet veel aan.

Alleen het laatste nummer, Code, kan ik waarderen. Maar wat zingt die ´computerstem´ nou in het refrein? Co-Déé óf Co-Die? Ik kom er maar niet uit. Ook moest ik de songtekst erbij zoeken om te constateren dat er ´pyjama´ in het eerste couplet wordt gezongen.

Tegenvallende plaat. De Groot trok zich hierna terug uit de muziekwereld....

Geen pyjama maar Panama (een zonnebril). En die computerstem schijnt "code" te zeggen, klinkt idd een beetje weird.

Volgens mij was de muziek van Henny Vrienten, en die is wel dik in orde. De tekst mwah..

Panama zal het wel zijn.... Nu hoor ik het ook. Muziek is idd van Vrienten.

Voor mij een kille klinkende en nietszeggend album,

Hmm, beetje wennen aan die jaren tachtig synthesizers, en inderdaad wel een van de mindere van Boudewijn. Maar ik vind 'm niet slecht. Draden, Een slag zo zwaar verloren en Nachtschade zijn prima liedjes en De laatste vrouw vind ik zelf een van z'n allermooiste nummers. Prachtige opbouw en uitwerking. Maar ik geef toe: je moet wel even door die 'nieuwe' sound heen luisteren.