Shearwater - Animal Joy (2012)

Wat een ontzettend goede plaat, echt dè plaat van dit jaar tot nu toe. Waar ze op hun vorige platen nog wel eens teveel gas terug namen, wat mij betreft dan, ligt het tempo hier wat hoger en vervelen de langere nummers niet. Insolence en Star of the Age zijn prachtig. Het lijkt wel of deze band steeds beter wordt.

De band bedankt Sharon van Etten en Bill Callahan in het boekje. Dan vraag ik me altijd af in welke mate zij hun creativiteit op de band hebben losgelaten, in hoeverre zij een vinger in de pap hebben gehad bij het uiteindelijke resultaat, Animal Joy.

Een eerste luisterbeurt is weer erg vermakelijk, ik ben benieuwd wat deze plaat met mij doet op de lange termijn.

Hier wil ik nog wel een halfje aan toevoegen, de stem vind ik heel mooi om naar te luisteren en weet ook een bepaalde sfeer op te roepen. Het klinkt allemaal wel wat vlotter als zijn voorganger, maar mooi hoor. Ik denk dat ik hier wel het e.e.a. op vinyl in huis van wil gaan halen.

Ik was Shearwater-fan en ik blijf een Shearwater-fan, maar deze CD valt me toch iets tegen.
De prachtige stem van Meiburg komt niet echt tot zijn recht bij de meeste nummers - ik hoor hem liever de sfeer-nummers zingen van met name Golden Archipelago.
Blijft natuurlijk wel een goede CD - maar krijg hier geen kippevel van.
Misschien zijn de verwachtingen te hoog geweest

Het is wat minder gevoelig misschien, maar vind je deze plaat niet juist wat toevoegen aan hun vorige platen?

Ik heb Shearwater ontdekt via deze cd. Heb hem gedownload, daarna de rest. Alle cd's daarna gekocht. Ik kan hier weer maanden mee vooruit. Aardig om zo'n nieuwe groep te ontdekken. Ik zeg het voort!!

Eigenlijk doet alleen You as You Were recht aan Meiburgs fantastische stem. De nadruk ligt hier wat meer op melodie in plaats van emotie en daar is op zich niks mis mee. Maar het is wel die emotiegerichte aanpak die mij een tijdje geleden enthousiast maakte over de voorganger van deze plaat. Dat deze dus op termijn net zoveel zendtijd zal gaan verdienen, zie ik niet zo snel gebeuren.

Ik twijfel een beetje. Ik mis voor mijn gevoel iets aan spanning, want dat is dit toch iets waar dit soort muziek het vaak van moet hebben. Het is niet slecht, maar het maakt gewoon niet erg veel indruk. Hoewel dit normaal gesproken wel muziek zou zijn die mij ligt, hoor ik het nog niet. Ik heb er toch al een luisterbeurt of drie opzitten, maar het pakt me gewoon niet echt.

Kan me vinden in het commentaar van Kuk en Thomas. Tempo en uitvoering zijn goed van deze Shearwater cd. Toch krijg ik m niet onder de knie. Hij pakt me niet en ik raak snel uitgeluisterd. Aan de andere kant probeer ik het elke week wel n keer. Iets spreekt me aan maar weet nog niet goed wat. Het ondefinieerbare wat muziek soms kan losmaken. Wie weet.

Ik heb nog nooit een net aangeschafte cd zo vaak gedraaid als deze. Hij is fenomenaal. Maar ook golden archipelago, rooks en Palo Santo vind ik zeer de moeite waard. Ik heb de cd aan mijn zwager gegeven. Dat doe ik wel vaker en krijg niet altijd een reactie, maar dit keer bingo. !. Hij moest zeer wennen aan de stem, maar toen kreeg de muziek hem te pakken. Voor een babyboomer zoals ik die begonnen is met Elvis Presley en Cliff Richard is er nog steeds hoop aan het muziekfront. Iedere tijd heeft zo zijn eigen pareltjes. Mijn pareltjes van dit moment zijn Shearwater, Decemberists, Arcade Fire, Daniel Rossen (Department of Eagles), Grandaddy en Eels. Maar ook het gewone banale werk zoals Snow Patrol. Fijn dat er altijd weer muziek is. !

Mooie lijst Wiloost. Hoewel Grandaddy voor mij niet meer tot deze tijd behoort. Maar ik heb begrepen dat ze een comeback maken, dus dan heeft u wel weer gelijk. Het lijkt mij overigens een lijstje waar The Shins of The Veils niet zou misstaan. Nu over deze cd. Voor mij is Shearwater zo'n band die ik wel vaak heb gedownload, maar nooit echt goed heb beluisterd. Maar deze begin ik toch wel echt te waarderen. Dus ik hoop dat ik nog veel moois heb te ontdekken. Ik ga die platen van ze dus ook maar weer eens opzoeken.

Bijzonder tof album, hoewel het na het midden een beetje inzakt. Favorieten zijn vooralsnog 'You as you were' (die piano intro (!)), 'Breaking the yearlings' (dat alles) en 'Open your houses'.

Beste album van Shearwater tot nu wat mij betreft. Stukken spannender en urgenter dan de toch al niet misselijke voorgaande drie albums. Kandidaat voor album van het jaar 2012.

Dit laatste album van Shearwater valt eerlijk gezegd nogal tegen. Er zijn maar weinig nummers die zich onderscheiden. Hoogtepunten zijn er met de onweerstaanbare nummers Animal Life en You as You Were. Ook Dread Sovereign en het snelle Immaculate zijn uitstekend. Maar verder blijft er helaas weinig over met Open Your Houses als absoluut dieptepunt. Dit is niet bepaald het album geworden waarop ik vooraf gehoopt had.

Wild Beasts: Shearwater maar dan beter (vooral de 3de).

Mijn eerste kennismaking met Shearwater en ik ben overwhelmed. Wat een ontzettend mooi album. Tijd om kennis te maken met de vorige albums lijkt me.

Wederom een zeer puike plaat van Shearwater. Wat een fascinerend mooie stem heeft deze zanger. Een stem die ik overigens wel meer geschikt vind voor het wat rustigere werk. Up-tempo nummers zijn verre van slecht, maar toch minder. Een Insolence bijvoorbeeld (of Meridian op het vorige album), prachtig..

4*

In de ingetogen nummers zingt hij over het algemeen vrij breekbaar; doet dan denken aan Mark Hollis.

Een van de vele bands die weinig aandacht krijgt van me! En dat ligt toch niet aan de kwaliteit. Goede afwisseling van ingetogen gevoelige nummers en wat meer up-tempo vrolijke nummers. Fijne karakteristieke zangstem. Muzikaal mooi gelaagd. Kortom; een geweldig album!

En 'Immaculate' is toch gewoon veel te kort

Hoewel deze iets anders klinkt dan zijn voorgangers komt hij qua kwaliteit toch aardig dicht in de buurt van Rook...

Kan gewoon niet stoppen met luisteren naar opener Animal Life, ongelooflijk verslavend goede song.

Heel veel reacties bij deze plaat tijdens februari en maart 2012, zo rondom de release; dan tot het einde van het jaar nog één of twee per maand; en daarna nog slechts één schrijver per jaar – dan moet je helaas concluderen dat de fanbase dit album meteen te pakken heeft gekregen, maar dat er daarna vrijwel geen nieuwe bekeerlingen bij zijn gekomen. Hetgeen zowel vreemd als jammer is, want dit is een plaat waarvan het gevoel voor melodie, de vaardigheid van de muzikanten en het unieke van de sfeer gewoonweg niet te ontkennen zijn – je kunt er niet door gepakt worden, of het kan je smaak niet zijn, maar de kwaliteit van deze band lijkt me onmiskenbaar. Zelf heb ik Shearwater met dít album ontdekt, en ik kan de kracht en de melodische pracht van de nummers niet genoeg prijzen, maar ik moet bekennen dat ik wel wat moeite heb met de stem (soms kwetsbaar, soms intimiderend, soms ongrijpbaar ijl), alsof Jonathan Meiburg (hoe kan ik dit zeggen zonder pretentieus te klinken?) mij meeneemt naar emotionele plekken die mij niet vertrouwd zijn en waar ik me dus niet helemaal op mijn gemak voel. Ik heb Rook ook nog staan, en daar ga ik nu mee verder; misschien gaat het kwartje nog vallen en kan ik me op een gegeven moment helemaal aan deze muziek "uitleveren", maar vooralsnog is mijn houding bij dit album half bewonderend (vooral voor de eerste helft) en half afstandelijk. Maar een ontdekking is en blijft het.

@ BoyOnHeavenHill; Rook proberen is zeker al een goede keuze hierna kan je Palo Santo ook nog eens proberen; een album dat bij mij ook tijd nodig had om te groeien maar als je het de kans geeft kunnen ze je midscheeps raken.

Gaat zeker gebeuren, mijn beste muziekvriend is me met Shearwater aan het bestoken...

Beledig ik mensen als ik Melberg vind klinken als Mr. Mackey uit South Park?

Een geweldig album als je het mij vraagt. Mijn introductie tot Shearwater en vanaf moment van uitkomen tot heden zet ik hem nog altijd eens in de zoveel tijd aan om ervan te genieten

Vandaag dit album binnen gekregen waar ik een ingebrandewantviadebiebgeleend exemplaar had.
Maar uiteindelijk wordt het een origineel album.
Voor mij Shearwaters beste cd vooral vanwege de afwisseling in nummers. Mooie gitaarrifs en hooks, drumwerk en uiteraard dat kenmerkende stemgeluid van Meiburg. Dat maakt het tot een bijzonder Band geheel.

Ook het artwork is overigens de moeite waard dus dat rechtvaardigt dat ik mijn ingebrandewantviadebiebgeleend exemplaar aan de kant heb gedaan.