Shearwater - Animal Joy (2012)

Dit laatste album van Shearwater valt eerlijk gezegd nogal tegen. Er zijn maar weinig nummers die zich onderscheiden. Hoogtepunten zijn er met de onweerstaanbare nummers Animal Life en You as You Were. Ook Dread Sovereign en het snelle Immaculate zijn uitstekend. Maar verder blijft er helaas weinig over met Open Your Houses als absoluut dieptepunt. Dit is niet bepaald het album geworden waarop ik vooraf gehoopt had.

Heel veel reacties bij deze plaat tijdens februari en maart 2012, zo rondom de release; dan tot het einde van het jaar nog één of twee per maand; en daarna nog slechts één schrijver per jaar – dan moet je helaas concluderen dat de fanbase dit album meteen te pakken heeft gekregen, maar dat er daarna vrijwel geen nieuwe bekeerlingen bij zijn gekomen. Hetgeen zowel vreemd als jammer is, want dit is een plaat waarvan het gevoel voor melodie, de vaardigheid van de muzikanten en het unieke van de sfeer gewoonweg niet te ontkennen zijn – je kunt er niet door gepakt worden, of het kan je smaak niet zijn, maar de kwaliteit van deze band lijkt me onmiskenbaar. Zelf heb ik Shearwater met dít album ontdekt, en ik kan de kracht en de melodische pracht van de nummers niet genoeg prijzen, maar ik moet bekennen dat ik wel wat moeite heb met de stem (soms kwetsbaar, soms intimiderend, soms ongrijpbaar ijl), alsof Jonathan Meiburg (hoe kan ik dit zeggen zonder pretentieus te klinken?) mij meeneemt naar emotionele plekken die mij niet vertrouwd zijn en waar ik me dus niet helemaal op mijn gemak voel. Ik heb Rook ook nog staan, en daar ga ik nu mee verder; misschien gaat het kwartje nog vallen en kan ik me op een gegeven moment helemaal aan deze muziek "uitleveren", maar vooralsnog is mijn houding bij dit album half bewonderend (vooral voor de eerste helft) en half afstandelijk. Maar een ontdekking is en blijft het.