Green Carnation - Light of Day, Day of Darkness (2001)

Door THEMARSVOLTA weer even op dit album geattendeerd; zag dat ik hem nog maar op 3½* had staan; gauw een halfje erbij.

Dit is een absolute topper in het moderne metalgebeuren. De band zou zich daarna wat meer op de kortere songs storten. Van de volgende albums kan The Quiet Offspring me iets meer bekoren dan A Blessing In Disguise.

Wat deze betreft: het omstreden middenstuk roept enige The Great Gig In The Sky-associaties op. Door het hele nummer heen zit misschien een minuut of 5 a 10 teveel; blijven er een stuk of 50 a 55 zeer substantiële minuten over. Sterk verhaal, sterke compositie, sterke melodieën, de emotie gaat tot op het bot.

Ten opzichte van het debuut maakt Green Carnation op dit album een grote sprong voorwaarts als het gaat over de productie. Behalve de drums dan, die me te kunstmatig klinken.

Het eerste en laatste deel van dit nummer zijn bij vlagen erg sterk, maar het middengedeelte van dit album doet wat mij betreft behoorlijk afbreuk aan het geheel en al helemaal als die gillende fluitketel begint. Als geheel is dit album me toch wat te wisselvallig en de opbouw van het nummer lijkt wat te gezocht. Er mist wat mij betreft een goede flow. Daarom kan dit album me toch net wat minder bekoren dan het debuut.