Fanfarlo - Rooms Filled with Light (2012)

Ik kijk erg uit naar dit album. Heb erg genoten van het debuut en de paar nummers die al bekend zijn van dit album beloven veel goeds!

Wow! Ik kijk hier ook naar uit en wat een prachtige cover art!

'Beirut meets Arcade Fire' las ik zojuist, helemaal goed geformuleerd!

Het zal misschien gek klinken uit mijn mond daar ik immers al vroeg deze band tipte aan diverse mensen en ik de cd nog via de site van de band zelf moest bestellen (zo'n slap kartonnetje dat later gelukkig vervangen werd door een wat luxere versie).
Maar ik ben wat gereserveerd t.o.v. deze release. De nieuwe nummers doen me nog niet zo heel veel maar misschien gaat dat veranderen als ze op hun plaats vallen in een volledige album tracklist.

De tijd zal het leren. Vooruit: een beetje benieuwd dan

Er staat nog een typo in de albumtitel: WIth moet zijn With denk ik.

Hopen dat deze net zo mooi is als het debuut.

Ik ben ook nog niet zo enthousiast. Deconstruction and Shiny Things doen vermoeden dat ze een hele andere richting op lijken te gaan. Niet bepaald een richting waarheen ik het graag zou zien gaan.

Shiny Things vind ik alleszins een briljant nummer, na een luisterbeurt of drie.

Stream album: First Listen: Fanfarlo, 'Rooms Filled With Light' : NPR

te beluisteren op npr-radio

First Listen: Fanfarlo, 'Rooms Filled With Light' : NPR

Het lijkt alsof ze hun gitaar, melodica en piano hebben ingeruild voor synthesizers en drumcomputers, maar toch blijven de songs hetzelfde gevoel uitstralen als hun debuut.
Deconstructuin en Shiny Things kennen we al, twee uitstekende singles. Replicate deed me eerst niet veel, maar als opener van de plaat komt hij wel tot zijn recht.

Lens Life, Tunguska en Tightrope zijn meer dan wat fillers en ook Feathers stijgt boven de middelmaat (die bij Fanfarlo redelijk hoog ligt) uit.

Everything Turns en A Flood dragen niet echt iets bij aan de plaat en Everything resolves is niet meer dan een instrumentale outro.

Al bij al een aardige tweede van Fanfarlo, die helaas niet dezelfde verpletterende indruk maakt als bij hun debuut.

Zo super erg naar uitgekeken, mede door de super mooie nummers Replicate en Shiny Things.
Vind hem erg tegenvallen tot nu toe. Had hem besteld op de hoop van de lijn Replicate en Shiny Things.

Tweede luisterbeurt: Klinkt prima. Een voortzettend van het debuut was minder spannend geweest.

10 nieuwe songs. (Everything Turns & Everything Resolves zijn instrumentaal - intro & outro)
Meest geslaagd :
2. Deconstruction
4. Shiny Things
5. Tunguska
7. Tightrope
10. Dig

Algehele indruk is consolidatie ten opzichte van hun debuut.
We hadden natuurlijk vooruitgang gehoopt. Die is qua composities echter te weinig hoorbaar.
blijft over 10 fijne luisterpop-songs..

Toen ik het debuut toevoegde en van een beoordeling voorzag vond ik Fanfarlo een soort kruising tussen Arcade Fire, Beirut en Andrew Bird.
Ondanks dat ik er niet heel veel nieuwe dingen in hoorde was ik er gecharmeerd van en bestelde de cd bij de band zelf. Het was toen nog moeilijk om er op een andere manier aan te komen.
Hoe teleurgesteld was ik toen over het simpele kartonnetje waar het in zat. Minimaal was wel erg van toepassing en zo'n cd-single geval vond ik nu niet echt waardig in mijn kast staan naast de andere cd's. Toen het album later alsnog voorzien werd van beter artwork vond ik het wat overdreven om het te vervangen.
Het was een teleurstelling die niets van doen had met het album Reservoir maar toch altijd als een donkere schaduw aanwezig bleef.

Of het een reden is dat ik wat minder naar het vervolg uitkeek weet ik niet. De vooruitgesnelde nummers deden me toch wat minder leek het wel. Maar goed, dat zijn altijd losse op zichzelf staande momenten en het gaat uiteindelijk om het totaalplaatje dat Rooms Filled with Light zou gaan heten.

En wat blijkt? Als geheel bevalt het me een heel stuk beter dan de nummers los van de setting beluisteren. De songs sluiten mooi bij elkaar aan en lijken wat volwassener te klinken dan op het debuut. Strakker ook wel. Minder tierlantijnen waardoor het barokke er een beetje af is. Minder Arcade Fire en Beirut dus.
Toch is dat deel niet verdwenen uit de muziek van Fanfarlo maar het mag nu veel meer een eigen stempel dragen waarmee de band aantoont dat het gegroeid is.

Als ik de albums dan naast elkaar leg moet ik voor mezelf concluderen dat ik (tot nu toe) nog geen echte voorkeur heb. Ondanks dat ik het geluid wat volwassener vind klinken wil dat niet zeggen dat ik het debuut dan ook wat minder vind. Integendeel. Ik hield wel van het gefladder met alle toeters en bellen.
Nu is het het ook weer niet zo dat alles schokkend anders is want als ik die indruk wek moet ik nu benadrukken dat dat nu ook weer niet het geval is.
Fanfarlo levert een uitstekend vervolg dat aan zal slaan bij de liefhebbers van hun debuut en genoemd vergelijkingsmateriaal (Arcade Fire, Beirut, Bird en het Belgische School Is Cool). Daarnaast is het gewoon prima kwaliteit dat hier geboden wordt. Lekkere pop met kartelige randjes. Ook nu weer niet geheel nieuw maar wat maakt dat uit?! Zolang het klinkt als Rooms Filled with Light maakt dat geen bal uit.

Deze plaat vind ik 'Okkervil River-esque'. En dat is een compliment te noemen - het album begint me goed te bevallen, beter nog dan hun debuut Reservoir.

Op het eerste gehoor vind ik 'm een pak minder dan het debuut, maar die heb ik al veel meer beluisterd, en ik herinner me dat die ook wat moest "inwerken". Ik schrijf deze tweede van Fanfarlo dus zeker niet af, en aERo heeft wel gelijk als hij zegt dat de nummers in het geheel beter passen dan afzonderlijk (enfin, de nummers die ik al kende).

Hier ben ik heel benieuwd naar! Hun vorige album is geweldig, dus maar snel achter aan.

Stukkie minder dan de voorganger. Niet gek, want dat is een regelrechte topper. Toch is dit, zeker voor de komende zonnige dagen, een erg fijne plaat. Van nummers als bijvoorbeeld Deconstruction, Lenslife en Tunguska krijg ik een hele grote glimlach.

3,5*

Was wel even wennen.
Lijkt wel Pet ShopBoys, als je iets als Reservoir verwacht.
Maar ja, na wat draaibeurten komt alles weer op zijn plek en blijkt het een leuke afwisselde CD.
Fanfarlo durft zich in ieder geval te ontwikkelen.
Hoe zal hun volgende klinken ?

'Reservoir' vond ik een uitstekend debuut, meer nog, die mening ben ik nu nog altijd toegedaan. Fanfarlo klonk als opkomend bandje misschien niet bijster origineel, en het was duidelijk waar de mosterd gehaald werd (Arcade Fire, ahum), maar de nummers waren interessant, en vooral mooi. 'Rooms Filled with Light' moest aan twee verwachtingen voldoen dus. Ten eerste, bevestigen. Ten tweede, een lichte koerswijziging, naar meer eigen smoel.

Aan beide verwachtingen is niet voldaan, kan ik na een aantal luisterbeurten melden. Ze bevestigen naar mijn smaak niet, omdat 'Rooms Filled with Light' ruimschoots moet onderdoen voor 'Reservoir' wat betreft de songs op zich, maar ook de samenhang. Ook is men niet bepaald op zoek gegaan naar een eigen smoel, de invloeden van Arcade Fire zijn nog altijd legio. Ook hoor ik in de zang op bepaalde nummers ('Deconstruction', 'Dig') de zang van Robert Smith van The Cure terug. Het lijkt er soms vervaarlijk hard op.

Het is niet al huilen met de pet op, daarvoor zijn deze muzikanten toch te talentrijk; het is er al een keer uitgekomen met het debuut, ze zullen zeker nog wel een keer uithalen met een prachtplaatje. De sound is wel een beetje anders dan die op 'Reservoir', begrijp me niet verkeerd, maar het klinkt nog altijd niet zoals Fanfarlo, en "enkel zoals Fanfarlo dat kan".

3 sterren

Fanfarlo is na Reservoir wederom terug met een geslaagd album. Maar een verbetering is dit album zeker niet. Grootste probleem is de inwisselbaarheid van de meeste liedjes, en het ontbreken van een duidelijk thema of een achterliggende gedachte achter de nummers. Met andere woorden, het zijn leuke nummers die helaas niet echt blijven plakken.

Desondanks staan er ook een aantal uitschieters op dit album, hoewel absolute toppers zoals Harold T. Wilkins en I’m a Pilot ontbreken. Nummers als Deconstruction, Lenslife en Shiny Things liggen heerlijk in het gehoor en zullen live ongetwijfeld heerlijk klinken. Bones en A Flood zijn voorbeelden van nummers die met name tekstueel en door het matige refrein mislukt zijn.

Leuke groeiplaat dit. De melodien nestelen zich langzaam in je hoofd. Knap. Ik vind deze beter dan Reservoir zelfs.
Voor mij een ruime voldoende.

Deconstruction heeft naast Arcade Fire ook wel wat weg van The Maccabees (About Your Dress bijv.) Leuk nummer en maakt me toch wel nieuwsgierig naar deze plaat. Reservoir had goede momenten maar kon me over het geheel niet overtuigen.

Mijn 3 hoogtepunten van dit album :
Shiny Things
Tunguska
Feathers
Wat aantoont dat de muzikale beleving, andere individuele keuzes mogelijk maakt.
Verklaarbare vergelijking met ArcadeFire & Maccabees, maar helaas winnen dan die 2 andere bands met hun laatste kind.

Even een oud bericht quoten. Ze treden in september op in Rotown. Ga ik zeker heen ben benieuwd hoe ze live zijn. Er komt binnenkort weer een nieuw album waarvan hieronder de eerste single.

YouTube - Fanfarlo - Myth Of Myself (A Ruse To Exploit Our Weaknesses) / Lyrics

Ik zag het ja. Ik hou het voorlopig even bij REVERE in Rotown (die een beetje in dezelfde hoek zitten)

Live in Amsterdam:

YouTube - Fanfarlo - Deconstruction @ Bitterzoet (1/7)