Django Django - Django Django (2012)

De Britse muziekpers is op het moment door het dolle heen. De oorzaak? Vier jonge Schotse Londenaren onder de naam Django Django. Ze werden door de Britse pers onthaald als de 'redders van de Britpop'. Ik ben niet zo van dat soort uitspraken, maar na het beluisteren van 'Django Django' kan ik mijn Britse collega's niet anders dan gelijk geven. Django Django is namelijk geen dertien in een dozijn bandje, nope, het kwartet heeft (nu al) een unieke en met name een ongelofelijk swingende sound. Dit intelligente popalbum is een waar feest.

Welkom. Even kennis maken, de muziek gaat aan (Introduction). Alright, het zit helemaal goed hier, het feest kan beginnen (Hail Bop). Yeeeaaah, deze avond kan niet meer kapot! (Default). Als we het startshot van 'Django Django' vertalen in 'feesttaal' zou het ongeveer zo klinken. Het is simpelweg niet mogelijk om stil te zitten op Django Django. Neem nou als voorbeeld single Default. De verknipte en gesamplede zang in combinatie met de hevig swingende gitaren is gewoon meesterlijk. Onweerstaanbaar noemen we dat. Maar Django Django heeft veel meer in petto. Neff, Dixon, Grace en Maclean zijn ook niet vies van mooie harmonische samenzang (Hand of Man), Arabische geluiden (Skies Over Cairo) of opzwepende dansnummers (Wor, Waveforms). Het is (Art)Pop in de breedste zin van het woord. De muziek valt dan ook moeilijk in hokjes te proppen, een poging zou leiden tot een kruising tussen Franz Ferdinand, The Beta Band en Talking Heads met de samenzang van the Beach Boys. Of nee, de muziek laat zich het best omschrijven als Django Django.
Het album (of moet ik zeggen feest) kent even een klein dipje tijdens het nummer 'Zumn Zumn', maar herpakt zich grandioos met fantastische blok 'Love's Dart', 'Wor' en 'Storm'. 'Whoeeee' zingt zanger Vincent Neff als een sirene, het is bijna niet mogelijk om niet in zijn enthousiasme mee te gaan. Dat enthousiasme horen we gedurende de hele plaat. Hier speelt een zelfverzekerde band die duidelijk lol heeft in het spelen. De band klinkt even stuiterend als haar band naam. De zon gaat dan ook spontaan schijnen. Django Django heeft met dit debuut zelfs een handvol perfect liedjes weten te produceren. Wor, Default, Love's Dart, Storm, Firewater en Hail Bop, het zijn allemaal nummers die helemaal grijs ga draaien. En dan is 'Django Django' ook nog eens een groeiplaat. Het kwartet heeft zich bij deze ingeschreven als grote hit van het festival seizoen.

Ik kan niet in de toekomst kijken, maar nu voor een keertje wel: Django Django gaat het helemaal zijn en blijven. Petje af voor dit briljante debuut.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Erg aparte muziek! Beetje een mix van folk en electronica. Default klinkt wel lekker en ook het erg oosterse Skies Over Cairo is een topper. Al met al een lekker zomers album!