menu

The Church - Seance (1983)

mijn stem
3,98 (44)
44 stemmen

Australiƫ
Pop / Rock
Label: Arista

  1. Fly (2:12)
  2. One Day (4:36)
  3. Electric (6:03)
  4. It's No Reason (5:54)
  5. Travel by Thought (4:35)
  6. Disappear (5:46)
  7. Electric Lash (4:25)
  8. Now I Wonder Why (5:40)
  9. Dropping Names (2:57)
  10. It Doesn't Change (5:52)
totale tijdsduur: 48:00
zoeken in:
avatar van murena68
4,5
Schitterend plaatje van the church, na al die jaren krijg ik nog steeds een weemoedig gevoel als ik luister naar Electric en It's no reason.
Het ontdekken waard.

avatar van nightfriend
4,0
Mij gok is dat mensen die van p=a en magician amongst the spirits houden deze ook zullen waarderen. Die drie zijn denk ik de meest donkere platen die ze gemaakt hebben en daarmee ook wel de minst toegankelijke. De hoes past trouwens perfect bij de sfeer die ze op deze plaat neerzetten.

Lost Highway
Dit album is misschien wat donker van sfeer, maar de sprankelende gitaarpop waarop de band een patent heeft is ook hier voldoende aanwezig.

Hoogtepunten zijn de (epische) songs Electric en It's No Reason. Electric is een hartverscheurende lovesong, niet meteen een handelsmerk van The Church.

Travel By Thought heeft een Cure's Pornosfeertje, het doet mij denken aan een b-kantje van Pornography waarvan de titel me niet meteen te binnenschiet.

Disappear heeft een duidelijk 'Here Comes The Sun' riedeltje, een poppareltje in Beatles stijl.

Electric Lash is meer uplifting en doet denken aan de vrolijke kwaliteitspop van Lloyd & The Comotions.

Now I Wonder Why toont aan dat ook hedendaagse bands The Church naar waarde schatten, leg deze track maar eens bovenop de opener van The Big Pink (eerste song A Brief History Of Love).

Dropping Names is lekker gejaagd, zou niet misstaan op Heaven Up Here van Echo & The Bunnymen.

It Doesn't Change is een waardige afsluiter, beetje donker, Cure gitaartjes, en een knap uitwaaiende outro.

Parel van een popplaat, meet zich moeiteloos met het beste werk van The Chills, Echo & The Bunnymen, R.E.M. en Lloyd & The Commotions.

Lost Highway
Parels voor de zwijnen, deze (en zowat alle andere) Church plaat.
Electric kan wat ontroering betreft haast naast Love Will Tear Us Apart en It's No Reason is beslist de 'Second Skin' van The Church.

avatar van Man of Sorrows
4,5
It's no Reason is één van de meest onderschatte songs uit de jaren '80, onbegrijpelijk dat ze tot Under The Milky Way hebben moeten wachten om een heel klein beetje erkenning te krijgen.
Ijzersterk album van The Church.

avatar van DjFrankie
4,0
Mooie plaat met bombast, sfeer en goeie zang, ik heb de blauwe variant v/d hoes, maar vind deze roze iets meer hebben.

avatar van Rainmachine
4,0
The Sound had "All Fall Down" en The Church heeft "Seance". Voor velen een vreemde eend in de bijt maar eigenlijk een klein meesterwerk. Dit is de meest psychedelische plaat van The Church waar ook het toetsenwerk behoorlijk aanwezig is. Ik heb destijds zowel de blauwe als de roze versie gekocht omdat ik helemaal verslingerd was aan deze plaat. Mysterieus en sfeervol, een absolute aanrader!

avatar van Alicia
Phew!

Al ga ik op mijn tenen staan... ik kan er nauwelijks bij dat ik dit album en bijna alle andere schijfjes van The Church compleet heb gemist. Tsja... een van de vele goede bandjes... dacht ik toen, echter meestal een te beperkt budget hebbende om alles zomaar te kopen wat Alicia mooi vond.

Enfin... ik hoop tóch nog jaren van deze mooie muziek te genieten.

avatar van Ataloona
3,5
It's No Reason Even wegdromen.

avatar van bikkel2
4,5
Goh, ja, weer een hele mooie van The Church.
Fijne band is dit toch en mag ik zeggen dat zij toch wat ondergewaardeerd zijn?
Nu ja, voor de fijnproevers van licht Psychedelische dromerige Wave, absoluut een must.
Seance is ietwat zwaarder dan de voorganger, maar juist de wat zwaarmoedige sfeer, doet het erg goed.
Zanger/bassist en voornamelijke componist Steve Kilbey, heeft een prettige dromerigheid in zijn stem.
Zal nooit capriolen uithalen, maar is wel heel treffend in de sound van The Church.
Fraaie liedjes ook hier.
Ik kan geen zwakke momenten aanduiden.
Heel coherent en een heerlijke muziektrip, die vooral in dit jaargetijde bekijft.
Ook het gitaarwerk is sterk.
Heeft een wat late 60's stijl, maar blijkt nu ook een vrij tijdloos gehalte te hebben.
De snaredrum is hier en daar niet echt mijn ding.
Klinkt wat plofferig, maar dat is gelukkig niet overal het geval.
Tekstueel is het mysterieus.
De band verkoos om de lyrics nooit bij te voegen.
Dit om de luisteraar zelf zijn beleving te laten ontstaan.
Maar de spirituele Kilbey heeft vooral Mythen, legenden en dromen en nachtmerries als vaak terugkerende onderwerpen.
Maar tevens visioenen door drugs en de bijbel.
De groepsnaam komt dus kennelijk niet helemaal uit de lucht vallen.

Favo's hier One Day, Electric, It's No Reason ( zo mooi!) Disappear en de prachtige afsluiter It Doesn't Change.

Plaatje!!

Gast
geplaatst: vandaag om 02:35 uur

geplaatst: vandaag om 02:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.