The Church - Seance (1983)

Goh, ja, weer een hele mooie van The Church.
Fijne band is dit toch en mag ik zeggen dat zij toch wat ondergewaardeerd zijn?
Nu ja, voor de fijnproevers van licht Psychedelische dromerige Wave, absoluut een must.
Seance is ietwat zwaarder dan de voorganger, maar juist de wat zwaarmoedige sfeer, doet het erg goed.
Zanger/bassist en voornamelijke componist Steve Kilbey, heeft een prettige dromerigheid in zijn stem.
Zal nooit capriolen uithalen, maar is wel heel treffend in de sound van The Church.
Fraaie liedjes ook hier.
Ik kan geen zwakke momenten aanduiden.
Heel coherent en een heerlijke muziektrip, die vooral in dit jaargetijde bekijft.
Ook het gitaarwerk is sterk.
Heeft een wat late 60's stijl, maar blijkt nu ook een vrij tijdloos gehalte te hebben.
De snaredrum is hier en daar niet echt mijn ding.
Klinkt wat plofferig, maar dat is gelukkig niet overal het geval.
Tekstueel is het mysterieus.
De band verkoos om de lyrics nooit bij te voegen.
Dit om de luisteraar zelf zijn beleving te laten ontstaan.
Maar de spirituele Kilbey heeft vooral Mythen, legenden en dromen en nachtmerries als vaak terugkerende onderwerpen.
Maar tevens visioenen door drugs en de bijbel.
De groepsnaam komt dus kennelijk niet helemaal uit de lucht vallen.

Favo's hier One Day, Electric, It's No Reason ( zo mooi!) Disappear en de prachtige afsluiter It Doesn't Change.

Plaatje!!