Machine Head - Hellalive (2003)

een vet live album! vind hem wel erg vet!:D

Ook live is deze band superstrak en rete-vet (om er maar eens wat krachttermen tegenaan te gooien ). 4 sterren.

Zo hoort een live plaat te klinken. 4*

Mooi, ook hoe ze met het publiek omgaan echt gaaf. 5*

wel erg jammer dat ze hier nog die flapdrol als gitarist hadden ipv Phil Demmel.

Het voordeel van sommige bands is dat ze live veel vetter klinken dan in het echt. Zo ook hier met Machine Head, die op Hellalive laten horen dat ze gewoon aars schoppen!

Klassiekertjes zoals Old, None But My Own en Davidian zijn zoals vanzelfsprekend vertegenwoordigd, en er staan nog wel wat (persoonlijke) favorieten op. Maar wat vooral errrrg positief is, is dat de nummers vanop The Burning Red (die ik persoonlijk niet zo slecht vond als de gemiddelde MH-fan) veel zwaarder klinken. Vooral From This Day is hier een echte topper!

Er staat geen enkel slecht nummer te bekennen op dit album, juist Crashing Around You en American High mochten best weggelaten/vervangen worden, en dan liefst door Blood For Blood en Block, die ik toch wel enigszins mis op dit album. (Maar een erg gemis is het niet.)

Al bij al een zeer goede live-plaat, die ik waarschijnlijk meer zal opleggen dan de studio-albums.

Ik vind 'm saai. Kwam er laatst pas achter dat ik hier nog helemaal niet had gestemd. maargoed, veel te veel nummers van de matige albums Supercharger en The Burning Red. Bovendien is het publiek soms goed, en soms (vaak juist wanneer Flynn de zaal aan het ophitsen is) helemaal niet hoorbaar. Ze hadden even moeten wachten met een livealbum tot na TtAoE, dan was ie misschien wel geslaagd.

Er komt vast nog wel een live album en met de albums die ze de laatste tijd uitbrengen. Kan jij die dan denk ik wel waarderen.

yep, dit is precies ook mijn mening.
en op deze plaat hadden ze die loser van een Ahrue Luster nog.
dit is eigenlijk een live plaat uit de periode van vlak VOOR dat ze weer helemaal gaaf werden.

Fijne stem heeft die Flynn toch. Prima live-album, goede vibe.

Iedereen die wel eens bij een Machine Head gig is geweest herkent het opzwepende gedrag van Rob en dat maakt dit document zo typisch Machine Head. Met veel bravoure worden de nummers aangekondigd en de zaal in gebulldozerd. Old, Ten Ton Hammer en Davidian blijven favoriet, maar de rest doet er maar weinig voor onder.

Over het algemeen ben ik niet zo een live album fan, maar dit album is de uitzondering op de regel. Heerlijke plaat met een prachtige energie. Verder is het een goede mix van het werk wat ze tot dan toe hadden uitgebracht.

Er worden iets teveel nummers gespeeld van 'mindere' albums als The Burning Red en Supercharger, maar goed, zelfs deze nummers staan live als een huis. Machine Head heerst live, zoveel is duidelijk. Op dit eerste live-album van de band komen de meeste klassiekers langs en wordt het materiaal met verve gebracht. Natuurlijk zal menig fan wel een bepaalde song missen, maar goed, zo blijft het. De studioalbums genieten mijn voorkeur, maar dit is een uitstekende live-registratie.