Arena - Pride (1996)

Hm ik geloof dat ik dit, in vergelijking met Songs from the lion's cage, toch net het betere album vind. Qua structuur is dit album een dusdanige blauwdruk van zijn voorganger dat vergelijking erg voor de hand ligt. Hier is het ene nummer beter, daar het andere. Maar waar Songs het eigenlijk helemaal van de twee lange nummers moest hebben, is dit toch een wat prettiger gevarieerd plaatje, hoewel Welcome to the cage en de laatste twee Crying for helps niet echt mijn ding zijn. Daar staat het erg goede Empire of a thousand days tegenover. Medusa en Fool's gold zijn beter dan hun representanten op Songs en Crying for help VI en vooral V zijn fraai.

Ten slotte laat Sirens Solomon ook wel achter zich. Waar Solomon directer pakkend is, is Sirens toch een werkje met een iets meer natuurlijke flow en een uiteindelijk spannender finale dan die ingevoegde ultralange gitaarsolo op Solomon.

Met dat al blijft het toch wel Arena, d.w.z. ietwat overgeproduceerde neoprog met clichéteksten en een overdaad aan drama.

Eindconclusie: 3*