Kraantje Pappie - Crane (2012)

Over het al dan niet subtiel zijn van Kraantje Pappie's muziek is al veel gezegd, dus mocht iemand Crane opzetten, hoort-ie al gewaarschuwd te zijn dat Kraantje geen Slug is en dat de hele boel wat aan de platte kant is. Dat maakt niet uit, een beetje plat op zijn tijd is ook amusant. Het probleem met Crane is dat het ergens behoorlijk tweeslacht is.

Diggy Dex heb ik na z'n overigens amusante zomerhit een hele tijd links laten liggen omdat hij opvolger 'De Laatste Plaat' bij het vreselijke tv-programma De BZT-Show kwam rappen. Wie niet met dit programma bekend is, houden zo. Maar ja, dan wordt het automatisch kinderhiphop eigenlijk, ondanks dat het over uitgaan gaat, is het een leuk liedje dat je bijvoorbeeld aan het einde van de alcoholvrije disco zou kunnen draaien. En Kraantje Pappie geeft me ongeveer net zo’n gevoel: dit is hiphop voor kinderen tussen de acht en twaalf jaar oud, ondanks de vieze woordjes die Kraantje er doorheen gooit. ‘Jij trekt jezelf op die Hentai-seks’, zijn we al gechoqueerd?

Dat wil nog niet zeggen dat het matigheid troef is. Het wat kinderlijke karakter dat er toch wel doorschemert, dat vind ik vervelend, het platte kan ik wel mee leven. Ik bedoel, ik vind Porky’s nog steeds grappig. Daarnaast vind ik ‘Zijn Rug Stinkt’ een prachtige titel, echt. De rest van de tekst gaat compleet naast me heen, maar die titel, geweldig. En ‘Bootycall’ is zo lomp en plat dat het gewoon tof wordt; het beeld van een pussy die kan squirten als een Uzi staat me nog altijd bij.

Nu verwacht ik ook niet dat Kraantje Pappie op de opvolger van Crane opeens aan storytelling over gebroken gezinnen, de keerzijdes van alcoholisme en het immigrantenbeleid van de VS gaat rappen, dat we allemaal kunnen roepen ‘Volwassener!’ en ‘Groeiplaat!’, maar toch. Lomp is best leuk, maar dan moet je het ook goed doen en Crane bevat net iets te weinig echt goede lompe nummers om hoger te scoren dan een krappe voldoende.