Gregory Porter - Be Good (2012)

Tot afgelopen oudejaarsnacht had ik nog nooit eerder van deze zanger gehoord.
En toen bracht hij twee songs samen met het Jools Holland Rythm and Blues Orchestra tijdens de laatste Hootenanny.

Voor mij waren dat hoogtepunten van de show; wow, wat een stem, wat een power, wat een soul.
En dan staat er ineens een album van deze reus op de Luisterpaal.

Beluister dit album nu voor het eerst.
Wel even anders dan ik wat verwachtte en misschien wel hoopte, want wat ik hoor is een soort easy listening jazz , met een crooner....hmmm, eerst het album maar eens helemaal afluisteren voordat ik een oordeel geef.

Misschien komt het nog

Het was 2010 toen Gregory Porter ons allemaal volledig overtuigde met zijn mooie debuutalbum ‘Water’. Het is nu twee jaar later en de grote zanger brengt ons zijn nieuwe album. Net als de eerste single heeft deze de titel ‘Be Good’ meegekregen.
Gregory’s muziek karakteriseerde zich als mooie, warme luistermuziek. Muziek voor op de achtergrond, muziek om heerlijk in rust van te genieten. De vraag is dan natuurlijk of hij ook met deze tweede plaat de spijker op z’n kop kan slaan. Artistiek gezien is belooft het weer erg goed te zijn. Gregory Porter staat toch niet voor niks met een kwast in de hand op de cover.
Wij laten jullie weten wat het geworden is.

Duidelijk is het wel. Gregory Porter maakte opnieuw mooie, warme luistermuziek. Niet echt de muziek die je op zet bij een feestje. Nee, juist de muziek om heerlijk rustig van te genieten. Rustig voor op de achtergrond of juist als je in een stille omgeving even de tijd voor jezelf kan nemen om deze muziek te luisteren.
De album heeft aardig wat diversiteit. De single ‘Be Good’ deed me eerlijk gezegd wat aan John Legend denken. De manier van zang, de manier van het pianospel, helemaal in de rustig ‘Once Again’-tijd van Legend. Dat is ook wel hetgeen wat we steeds weer terug gaan horen op alle platen. Gregory Porter heeft een warme, flexibele stem die je doet luisteren.
Opener ‘Painted on Canvas’ is een jazzsong. Er is tevens ruimte voor de instrumentatie. Ook weer een eigenschap die we vaker terughoren. Bijna bij alle nummers wordt er naast de mooie stem van Porter ook aandacht besteed aan de instrumentatie. Zo af en toe wordt een solo doorheen gegooid, telkens weer uitgevoerd door een andere instrumentalist.
Lente en swing horen we op ‘On My Way to Harlem’ en ‘When Did You Learn’. Ook de soulkant van Gregory Porter horen we goed terugkomen. Mooiste voorbeeld is dat van topsong ‘Mothers Song’. Experimenteler wordt het weer op ‘Bling Bling’, hierin wordt er lustig op los gefreestyled door de instrumentalisten en ook Porter skat er een stukje op los.
Absolute topper van het album is het bluesy ‘Work Song’. Vocaal genieten geblazen en instrumentaal erg spannend.

Positief, dat lijkt de boventoon te zijn. Eerlijk gezegd is dat het niet helemaal. Er zitten namelijk ook wat nummers tussen die mij iets te veel voort kabbelen. ‘The Way You Want to Live’ is daar een voorbeeld van, gewoon saai. Evenals ‘Our Love’. Jammer, want dat maakt het album toch alweer een stuk minder interessant.

Ik had dit eigenlijk veel gelikter verwacht, maar na een aantal luisterbeurten zou ik het eerder als 'klassevol' bestempelen (wat betekent dat het aandeel geliktheid gewoon goed gedoseerd is ). Dit album vindt de perfecte balans tussen soul en jazz en brengt easy listening met de nodige ballast, wat de houdbaarheidsdatum alleen maar ten goede komt. Gregory Porter is met zijn zachte doch karaktervolle stem de ideale gastheer voor een project als dit!

Tegen mijn verwachting in een saai en vooral braaf album. Jammer!

2 jaar geleden raakte ik al in de ban van deze maestro door zijn debuut ''Water''.
Deze vind ik in zijn geheel net nog even iets beter zelfs. Voldoet in ieder geval volledig aan de verwachtingen !
Heerlijk album. Voorlopig eens beginnen met 4 sterren.

Valt me ook wat tegen: allemaal héél erg braaf

Valt nogal mee. Bovendien zijn de songs van een hoog niveau.

Bij DWDD een stukje van Worksong gehoord. Beetje vreemde snuiter, totdat hij zijn stem laat horen. Wauw... en daarmee is al het eerste woord eruit . Wordt deze week nader beluisterd.

En dan die band! Knettergoed. Dat album zal binnenkort aangeschaft worden.

Mooi dat hij bij DWDD geweest is. Deze man verdient het om door een groot publiek omarmd te worden. Wat kan deze man zingen.

De instrumentale jazz stukken kunnen me wel bekoren, maar zodra de beste meneer Porter begint te zingen heeft het mij een iets te hoog Jamie Cullum gehalte. Jammer, inderdaad veel te braaf!

3*

Dit begin ik toch wel erg goed te vinden. Hoe vaker ik luister hoe beter ik het vind.
De link met Jamie Cullum zie ik werkelijk niet. Porter heeft een soulstem en maakt wat mij betreft soul. Dat daar een label Jazz aan hangt neem ik ter kennisgeving aan, maar veel verder dan Soul met een flinke scheut jazz kom ik niet.
Wel erg goed. Dat weer wel.

Nu ik hem met die Cullum opmerking in mijn achterhoofd nogmaals beluister begrijp ik wat je bedoelt.

Haha... Sorry

Niet weer doen!

Ik kan niets anders zeggen dan "Oude lullen jazz!".

Het klinkt wel mooi en ligt vaak lekker in het gehoor, maar daarmee is het errrug braafjes en kleurt Porter ruim binnen de lijntjes en laat zelfs nog wat wit over...

Als je Cultura 24 kan ontvangen, moet je eens op zoek gaan naar een uitzending van deze man live. Geweldig! Niets met ouwe lullen te maken. En ook niet met Cullum.

Snap überhaupt de vergelijking met Cullum niet. Niet qua zang en al helemaal niet qua begeleiding... Veel om te kiezen in 2012, maar heb dit album er wel ingezet. Nog steeds grote klasse!

Prachtige plaat. Dat het wat braaf klinkt geeft niet. Niet alles hoeft vernieuwend, tijdloos, ... te zijn. Heel toegankelijk en hij gaat niet gauw vervelen.

Zaterdag 18 mei live op Jazz in Duketown in Den Bosch. En voor de echte Nederlanders onder ons het is nog gratis ook.

Iets gelikter als zijn debuutalbum en dat vind ik jammer. Desondanks nog altijd klasse en zeker de moeite van het luisteren waard

Ben eigenlijk wel eens benieuwd naar de achtergrond van die nylon kous over zijn hoofd; alleen een gimmick, of heeft hij iets naars te verbergen?

Deze artiets leren kennen via Sublime FM en maar gelijk al zijn albums gekocht. Goed album, maar ietsje minder dan het debuut. Ik vind hem wel op z'n best in de nummers die wat meer up-tempo liggen.

Mooi album. Be good vind ik het mooiste nummer. Het doet me qua sfeer een beetje denken aan Mr Bojangles.