Iced Earth - Horror Show (2001)

Na een puik Something Wicked... hoop je natuurlijk dat de lijn doorgezet wordt of dat het nieuwere werk zelfs beter is. Helaas doet Horror Show vooral denken aan The Dark Saga en is dit album vooral gevuld met simpele songs. Aan Barlow ligt het deze keer in elk geval niet. Hij doet echt zijn best en klinkt absoluut gemotiveerd. Ditmaal is het toch echt (weer) Schaffer die met erg simpele stukken komt aanzetten. Wolf valt in positieve zin op vanwege de snelheid en de teksten, maar behoort zeker niet tot het beste werk van Iced Earth. Damien doet dat wel. Het bevat de fijne, vertrouwde passages en The Omen is overigens ook de tofste horrorfilm die hier bezongen wordt.

Daarna gaat het op veel momenten toch aardig bergafwaarts. Het geluid is matig, dus de solo's vlammen niet. Ghost Of Freedom is een nogal misplaatste ballad hier. Als je een conceptalbum maakt, is het fijn als je je ook aan het concept houdt. Behalve misplaatst ook een vrij beroerd nummer trouwens. Schaffer blijft met doordeweekse riffs komen. Jekyll & Hyde, Dragon's Child, Frankenstein... Het gaat het ene oor in en het andere oor uit. Het slotakkoord is dan wat beter, maar het overtuigt me niet om mijn mening bij te stellen. Als daarbij een cover het beste nummer van de plaat is, roep je het trouwens ook wel over jezelf af.


Tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Iced Earth
4. Something Wicked This Way Comes
5. Horror Show
6. The Dark Saga

Horror Show heeft een speciaal plekje in mijn hart, omdat het de eerste Iced Earth cd in de collectie was. Tevens zag ik de band tijdens de bijbehorende tour in Hardenberg, waardoor de nostalgische waarde altijd hoog zal blijven. Het valt echter wel op dat onder de vette productie en Barlow's magistrale zang, de uiteindelijke songs bij vlagen flink tegenvallen. Jekyll & Hyde, Dragon's Child en het ronduit wanstaltige Ghost Of Freedom zal ik niet snel voor mijn lol op zetten. Dit geldt echter wel voor Wolf, Damien, Dracula en The Phantom Opera Ghost. Het lijkt er zodoende op dat het album vooral sterk begint en sterk eindigt en tussenin weinig kan doen om de aandacht erbij te houden.

Mede door Barlow's geinspireerde zang, de toch wel fijne sfeer en de sterke productie, zal ik het album zeker nog wel scharen onder de groep Iced Earth albums die mijn cd-speler weet te vinden. Het is echter lang niet zo spectaculair als het eerdere werk.

Tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Something Wicked This Way Comes
4. Iced Earth
5. Horror Show
5. The Dark Saga

Dit is het album dat ik bij release had willen ontdekken. Ik was des tijds 11/12 jaar en begon net een beetje metal te luisteren maar ik ben van jongs af aan al een grote fan van horror films. Als ik dit album in die tijd had gehoord was het een instant classic voor mij geworden met hoge nostalgische waarde.

Dit is echter niet het geval maar nog steeds vind ik dit een fantastisch concept. Iced Earth is een van de meest epische metal bands die er bestaan met een unieke combinatie van vooral power metal en thrash metal. Het is groot, aggressief, duister en een perfect medium om deze griezelverhalen mee te vertellen. Matt Barlow zingt weer fantastisch en de goede nummers van dit album zijn ook echt heel sterk. Jammer genoeg is de andere helft van dit album een beetje zwak vergeleken bij wat ik gewend ben van Iced Earth.

Om deze reden heeft dit album ook een 4 gekregen van mij en dit was makkelijk een 4,5 geworden als er meer nummers tussen zaten die me echt raken. Als dit een EP van een half uur was geweest had deze waarschijnlijk een 5 gekregen van mij, mits deze EP zou bestaan uit: Wolf, Damien, Jack, Dracula en The Phantom Opera Ghost (misschien ook nog Frankenstein). Zoals eerder genoemd zijn het de eerste en de laatste nummers op het album die het meeste indruk maken. Alsnog vind ik het een sterk album en een aanrader voor alle horror liefhebbers en metalheads.

* Extra credits voor de band voor het schrijven van Damien. The Omen is een van mijn favoriete horror films allertijden, maar ik had nooit gedacht dat het gedicht uit de film zo goed vertaald kon worden naar zo een fantastisch refrein.

* Ook extra credits voor Frankenstein. Dit nummer had makkelijk over het monster kunnen gaan maar in plaats daarvan gaat het over dokter Frankenstein en zijn intentie om zelf leven te creeeren. Dit is een thema van de film die aantoont dat John een echte fan was en een goed doordachte tribute heeft gemaakt voor wat hem heeft geinspireerd.

Favoriete tracks:
- Wolf
- Damien
- Dracula

"I will create in my own image. If God can then why can't I?"