Iced Earth - Horror Show (2001)

Door deze plaat kwam ik drie jaar geleden in aanraking met Iced Earth. Ik was zo benieuwd na goede verhalen van anderen te hebben aangehoord. Ik vind Horror Show echter niet geweldig.

Positief is m.i. dat Horror Show een gevarieerd album is en hier en daar bevat Horror Show wel enkele leuke songs. De zang van Matt Barlow kan mij echter niet bekoren en daarnaast ging deze plaat mij al snel vervelen. Dan luister ik liever naar de laatste Iced Earth-plaat met Tim 'Ripper' Owens op zang.

De laatste iced earth heefd voor mij niets meer te maken met d iced earth waar ik mee ogegroeid ben heel weinig stakato hakwerk, en de karakteristiek stem van Barlow mis ik heel sterk. DE iced eath plaat voor mij is Something wicked. Deze is echter zeker niet verkeerd nummers als Jekyll & Hyde en Dracula vind ik zeer goed te pruimen.

Bij mij is Horror Show niet echt blijven hangen. Ik heb de plaat wat luisterbeurten gegund, maar persoonlijk prefereer ik dan het nieuwe materiaal met Owens.

Thematisch en qua afwisseling vind ik The Glorious Burden veruit het beste dat Iced Earth heeft gemaakt. Alle nummers van dat album hebben betrekking op de Amerikaanse geschiedenis, iets waarin Jon Schaffer zich goed in heeft verdiept. Dat plaatje herbergt zelfs orkestrale stukjes.

En dat vind ik dus jammer, ik vond het mooie aan iced earth het lekkere kale hakkende geluid, niets geen orkest relatief weinig toetsen. Ik vind dit de laatste echt goede Iced Earth plaat. Garry Barlow zingt een stuk lager dan Tim Owens, niet dat die slecht zingt maar het is gewoon niet de Iced Earth meer waar ik ooit zo'n groot fan van was.Luister maar eens naar het magistrale Something Wicked, of de geniale Live plaat Alive In Athens.

Erg goede paat, vind Dracula echt een goed nummer. Net zoals Wolf, Dragon's Child en Frankenstein. De hele plaat is wel erg goed. ik geef zeker 5*

Wolf heeft erg cool refrein: Even a man who's pure and says his prayers by night may become a wolf...

vond het duet in phantom of the opera ghost erg goed gedaan! voor de rest zijn damien, dracula en wolf mijn favo's

Juist! Lekker terug naar het begin!
Alleen is het Matt Barlow en geen Garry Barlow.

Vind het nog wel een leuke plaat daar niet van, maar de beginjaren waren gewoon het beste.

geen slechte maar ook geen goede cd. ligt dan vooral simpelweg aan de reden dat het niet mijn ding is. luisterd op de achtergrond aardig weg maar dat is het dan ook. wolf en transylvania zijn aardige uitschieters. 3.5* hmm, ofnee toch 4*

Dit is een album waar ik altijd met veel lof over spreek.
Barlow toont nog maar eens dat gij één van de beste stemmen in de (metal)wereld heeft.
En Schaffer, dankzij deze cd noem ik hem 'the best rythm guitarist in the world'. Ik vind elk nummer heel sterk, met een atmosfeer die bij elk nummer past. Ze laten je ook de horror-wezens op een andere manier zien, zoals Dracula waar je medelijden met krijgt.
Fantastisch album. Alleen de cover van Transylvania vind ik nogal overbodig, maar ja, een band die respect toont voor Iron Maiden, daar zaag je niet lang over

Opzoeken die handel

wow , danku voor het compliment, ik wist zelf niet dat ik kon zingen, haha

LOL vergief mo da tijpfoud. da gabeurd zomz. Snapd he?

Dit was een van mijn eerste metalalbums welke veel nostalgische waarde heeft.

Ik heb niet heel dit album, enkel 2 nummers, Wolf en Dracula. Amai, wat klinken die vet! Die zalige drums in het begin van Wolf, gevolgd door Barlow's brullende stem, vangen echt een goede sfeer op het nummer. Ook heb ik onlangs het boek Dracula compleet gelezen (in het Engels dan nog) en als je dan dat nummer hoort... Kippenvel!

Ik ben nog steeds aan het twijfelen welke beter is: deze of de Something Wicked. Allebei topplaten. Ik weet nog dat deze me eigenlijk weer terug naar Iced Earth toelokte. Alle nummers klinken gewoon perfect. Vooral het nummer Damien is echt epic. En dan Dracula. Met zo'n typische kalme stem opgenomen om vervolgens over te gaan naar een reusachtig snel aaneengesleurd stuk waarin het haar kracht nooit verliest. Gewoon een van de beste iced Earth nummers in mijn opzicht.

5*

Horror Show is niet mijn favoriete Iced Earth album. Het mystieke duistere geluid van met name Night Of The Stormrider en Burnt Offerings werd al met The Dark Saga losgelaten. Die platen moesten het dan ook hebben van sterke songs en sporadische Bijbels aandoende bombast (Something Wicked). Dat tref je ook wel aan op Horror Show. Alleen beperkt zich dat tot de eerste 2 nummers.
Wolfman valt je aan en laat je niet meer los tot het slotakkoord. En Matthew Barlow spuugt op ziedende, hondsdolle wijze het klassieke weerwolvenverhaal over je uit. Daarna wordt in de vorm van Damien een episch hoogtepunt bereikt. In de verte doet het nummer me wat denken aan Saviour Machine. Dat heeft ongetwijfeld met het thema van de song te maken.

Daarna is de koek wel een beetje op. Want nummers als Im Ho Tep, Dracula en het erbarmelijke Ghost Of Freedom missen het vuur en de overtuigingskracht die Wolfman en Damien wel hebben. Hopeloos slecht is het ook weer niet, maar het gaat me het ene oor in en het andere weer uit. Phantom Of The Opera Ghost maakt het één en ander op het laatst toch weer goed.

Concluderend denk ik dat Horror Show niet onaardig is, maar het mist de totale devotie van een album als Burnt Offerings of Something Wicked.

Overigens is Transylvania een Iron Maiden cover en was het oorspronkelijk een bonustrack op de digipack uitvoering.

Weer eens opgevist uit mijn uitgebreide collectie, maar het is te lang geleden dat ik deze plaat gehoord heb. Nu moet ik bekennen dat ik Iced Earth nooit heel erg bijzonder gevonden heb, maar een mening over dit album kan ik op dit moment niet geven. Thematiek rond horror vind ik wel altijd interessant (Long Tall Ernie and the Shakers "Meet the Monsters" zegt ie dan lachend) dus ik geef dit album binnenkort nog een luisterbeurt. Wordt vervolgd.

Zo ik heb de cd beluisterd. Tegenvallertje, maar als ik me een cd al bijna niet meer herinner is dat vaak geen goed teken. Ook ik ben niet weg van de zanger, hij is gewoon geen goede. De nummers zijn er afwisselend, Wolf is redelijk. Damien vind ik een bijzonder matig nummer, Jack is slecht, Ghost of Freedom matig, Imothep aardig, Jeckyl en Hyde aardig, en de laatste 5 vrij redelijk. Al met al was ik er niet van ondersteboven, maar naar wat ik mij herinner was dat met alle platen van Iced Earth zo. Ik denk dat het gewoon niet mijn ding is. Maar de stem maakt veel kapot. 2,5

Is het niet met gelijk welk album moeilijk om er nog echt veel van te herinneren na slechts één keer luisteren? Sommige heb ik zelfs na 5 keer luisteren nog geen vat op en dan kunnen die toch plots verrassen als je ze een beetje begint te kennen. Dit is nu natuurlijk ook niet echt een hoogvlieger in het repertoire van Iced Earth, maar ik ben altijd voorzichtig wanneer ik een mening over een album neerschrijf na één keer luisteren.

Dat is jouw mening natuurlijk, maar toch: !

heb hem gister geluisterd. Zei alleen dat ik me de keer daarvoor niet kon herinneren.

Jammer. Dat denk ik altijd bij deze plaat. Eerste 2 nummers zijn ok, de rest is matig en voor IE begrippen ondermaats. Vooral nadat kort daarvoor Alive in Athens was uitgekomen.

Zeer sterke plaat. Heerlijk, zo'n thema waarin alle klassieke monsterverhalen worden opgenomen. Ik heb zelf zeven van de desbetreffende films in huis, dus dan is zulke plaat best smullen. Damien is mijn favoriet, in mijn ogen een van de beste van Iced Earth. Daarnaast vind ik de emotie zeer sterk aanwezig in Dracula, ook super. Wat me opvalt bij The Phantom Opera Ghost is een zeer subtiele verwijzing in een gitaarriff naar het thema van de remake en theatervoorstelling van het verhaal. Heerlijk album.

Een van de eerste IE-albums die ik gekocht heb en misschien daardoor dat ik er een positieve indruk van heb. Ik vind de nummers goed in elkaar zitten, wel melodieuzer dan hun vroegere albums. Persoonlijk vind ik dat geen verkeerde evolutie. In het midden kakt de cd wel een beetje in, maar het niveau in het begin en aan het einde is best wel hoog te noemen.

Na een puik Something Wicked... hoop je natuurlijk dat de lijn doorgezet wordt of dat het nieuwere werk zelfs beter is. Helaas doet Horror Show vooral denken aan The Dark Saga en is dit album vooral gevuld met simpele songs. Aan Barlow ligt het deze keer in elk geval niet. Hij doet echt zijn best en klinkt absoluut gemotiveerd. Ditmaal is het toch echt (weer) Schaffer die met erg simpele stukken komt aanzetten. Wolf valt in positieve zin op vanwege de snelheid en de teksten, maar behoort zeker niet tot het beste werk van Iced Earth. Damien doet dat wel. Het bevat de fijne, vertrouwde passages en The Omen is overigens ook de tofste horrorfilm die hier bezongen wordt.

Daarna gaat het op veel momenten toch aardig bergafwaarts. Het geluid is matig, dus de solo's vlammen niet. Ghost Of Freedom is een nogal misplaatste ballad hier. Als je een conceptalbum maakt, is het fijn als je je ook aan het concept houdt. Behalve misplaatst ook een vrij beroerd nummer trouwens. Schaffer blijft met doordeweekse riffs komen. Jekyll & Hyde, Dragon's Child, Frankenstein... Het gaat het ene oor in en het andere oor uit. Het slotakkoord is dan wat beter, maar het overtuigt me niet om mijn mening bij te stellen. Als daarbij een cover het beste nummer van de plaat is, roep je het trouwens ook wel over jezelf af.


Tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Iced Earth
4. Something Wicked This Way Comes
5. Horror Show
6. The Dark Saga

Horror Show heeft een speciaal plekje in mijn hart, omdat het de eerste Iced Earth cd in de collectie was. Tevens zag ik de band tijdens de bijbehorende tour in Hardenberg, waardoor de nostalgische waarde altijd hoog zal blijven. Het valt echter wel op dat onder de vette productie en Barlow's magistrale zang, de uiteindelijke songs bij vlagen flink tegenvallen. Jekyll & Hyde, Dragon's Child en het ronduit wanstaltige Ghost Of Freedom zal ik niet snel voor mijn lol op zetten. Dit geldt echter wel voor Wolf, Damien, Dracula en The Phantom Opera Ghost. Het lijkt er zodoende op dat het album vooral sterk begint en sterk eindigt en tussenin weinig kan doen om de aandacht erbij te houden.

Mede door Barlow's geinspireerde zang, de toch wel fijne sfeer en de sterke productie, zal ik het album zeker nog wel scharen onder de groep Iced Earth albums die mijn cd-speler weet te vinden. Het is echter lang niet zo spectaculair als het eerdere werk.

Tussenstand:
1. Burnt Offerings
2. Night Of The Stormrider
3. Something Wicked This Way Comes
4. Iced Earth
5. Horror Show
5. The Dark Saga

Dit is het album dat ik bij release had willen ontdekken. Ik was des tijds 11/12 jaar en begon net een beetje metal te luisteren maar ik ben van jongs af aan al een grote fan van horror films. Als ik dit album in die tijd had gehoord was het een instant classic voor mij geworden met hoge nostalgische waarde.

Dit is echter niet het geval maar nog steeds vind ik dit een fantastisch concept. Iced Earth is een van de meest epische metal bands die er bestaan met een unieke combinatie van vooral power metal en thrash metal. Het is groot, aggressief, duister en een perfect medium om deze griezelverhalen mee te vertellen. Matt Barlow zingt weer fantastisch en de goede nummers van dit album zijn ook echt heel sterk. Jammer genoeg is de andere helft van dit album een beetje zwak vergeleken bij wat ik gewend ben van Iced Earth.

Om deze reden heeft dit album ook een 4 gekregen van mij en dit was makkelijk een 4,5 geworden als er meer nummers tussen zaten die me echt raken. Als dit een EP van een half uur was geweest had deze waarschijnlijk een 5 gekregen van mij, mits deze EP zou bestaan uit: Wolf, Damien, Jack, Dracula en The Phantom Opera Ghost (misschien ook nog Frankenstein). Zoals eerder genoemd zijn het de eerste en de laatste nummers op het album die het meeste indruk maken. Alsnog vind ik het een sterk album en een aanrader voor alle horror liefhebbers en metalheads.

* Extra credits voor de band voor het schrijven van Damien. The Omen is een van mijn favoriete horror films allertijden, maar ik had nooit gedacht dat het gedicht uit de film zo goed vertaald kon worden naar zo een fantastisch refrein.

* Ook extra credits voor Frankenstein. Dit nummer had makkelijk over het monster kunnen gaan maar in plaats daarvan gaat het over dokter Frankenstein en zijn intentie om zelf leven te creeeren. Dit is een thema van de film die aantoont dat John een echte fan was en een goed doordachte tribute heeft gemaakt voor wat hem heeft geinspireerd.

Favoriete tracks:
- Wolf
- Damien
- Dracula

"I will create in my own image. If God can then why can't I?"

Dit vind ik toch wel een leuk album. Het klinkt bombastisch en heeft een heerlijk productie. Het begint ook erg sterk met Wolf en Damien. Naarmate het album vordert wordt het helaas wat minder, maar er valt genoeg te genieten.

Hoewel de Thrash achtergrond nu echt op de achtergrond ligt, trek ik deze cd veel beter dan de voorganger, Barlow klinkt ook veel geïnspireerder over de gehele cd genomen. De typische Euro Power Metal komt hier wel meer naar voren dan ooit (Dracula) maar stoort me minder dan op latere cd's. Het concert in 013 was trouwens werkelijk subliem, voor een toentertijd nog redelijk prijs... als ook de merchandise toen nog goed te betalen was, waar andere bands al de hoogte inschoten met hun prijzen. Ik heb nog een Damien shirt longsleeve voor 17,50 kunnen kopen, gaat je nou niet meer lukken bij een bekende band. En een show van 2,5 uur, wauw...
Het algemene geluid wordt ook wel wat gematigder, vriendelijk voor de oortjes. Maar het is een heel gevarieerde elpee geworden, goede prestaties van het gehele team, met voor mij toch Damien als hoogtepunt. Een tamme cd, maar qua niveau van nummers en bandprestatie maken het voor mij toch een bijzonder geslaagd exemplaar.

Op mijn exemplaar staat Transylvania samen met poepsaai interview op een bonusdisc.

Volgens discogs hoort hij wel in de oorspronkelijke tracklijst. Vreemd.

Ik heb gelukkig geen poepsaai interview, wel Transylvania en heb de digipack uitvoering. Kan dan idd zijn dat hij alleen op de digipack uitvoering staat en speciale edities.