Orbital - Wonky (2012)

Alsof ze nooit zijn weggeweest... Acht jaar zijn er inmiddels verstreken sinds het lichtelijk tegenvallende Blue Album en het lijkt erop dat de rustperiode de broers Hartnoll goed heeft gedaan. Op basis van wat ik tot op heden heb gehoord (Straight Sun, Never, New France) ben ik behoorlijk nieuwsgierig en zelfs enthousiast geworden. Niets nieuws onder de zon, afgezien van wellicht wat dubstep invloeden op het album, maar dat verwacht ik ook niet van Orbital. Het is meer een terugkeer naar de stijl (en topvorm) van de late jaren 90. De cover herinnert aan Middle of Nowhere en ook de titels lijken echo's uit het verleden (One Perfect Sunrise > One Big Moment, Acid Pants > Stringy Acid, Satan > Beelzedub, Out There Somewhere? > Where Is It Going?). Ik was helaas te laat voor tickets voor het concert in de Melkweg volgende maand, maar de 2-disc versie van Wonky is in ieder geval besteld bij Amazon.

Positief ontvangen. Staat nu op de 3voor12 luisterpaal. Dat nummer met Zola Jesus blijft voor mij wel de uitschieter.

Ik heb het album nu aanstaan in de luisterpaal.
De opener is meteen een nummer die mij totaal niet ligt. Daarna klinkt het inderdaad weer Orbital van weleer. En dat is meteen een groot minpunt: het klinkt wel erg bekend in de oren! Alsof ik het allemaal al in huis heb, maar dan net iets anders.
Voorlopig vind ik Beelzedub wel het hoogtepunt van het album. Lekker fel een een hoog tempo!

Misschien te lang niet meer naar Orbital geluisterd? Al vond ik pas geleden mijn dvd van The Altogether en heb ik voor het eerst een groot deel in dolby 5.1 kunnen luisteren

Ik ben deze nu aan het beluisteren. Het klinkt vertrouwd, maar toch ook anders. Heel fijn dat de broers geen geforceerde plaat a la Blue Album hebben bewerkstelligd, zoals vele artiesten doen tijdens hun comeback. Binnenkort een recensie. Ik lees dat Beelzedub een dubstep bewerking is van Satan?

Wow ze zijn terug! en hoe! Dit is hun beste album sinds The Middle Of Nowhere. Het verhaal in de muziek, de stijl, coverart en titels. Alles komt terug. Het is dat ik geen huiswerk meer hoef te maken, maar heb jaren achter mijn bureau Orbital geluisterd. Ze staan niet voor niets bovenaan in mijn top 10.

Binnenkort ook eens even voor gaan zitten.

Ik ben blij dat Orbital ( Halcyon On + On, Attached, Way Out, One Tropical Sunrise ) weer terug is na een stilte van 8 jaar. De eerder uitgelekte nummers: Never & Straight Sun klinken in ieder geval veelbelovend! Beelzedub klinkt inderdaad als een geüpdatete versie van Satan.

One Perfect Sunrise

En het maar vijf jaar geduurd. In 2009 waren ze weer aan het touren. Ze hebben hiervoor ook nog een single uitgebracht.

Een nieuwe Orbital? Hmz ben erg benieuwd, zeker na alle lovende recensies. Al verwacht ik er natuurlijk weer niet te veel van, ik wist niet eens dat Orbital nog steeds muziek maakte, ik dacht dat ze allang gestopt waren. Toevallig had ik gister The Middle of Nowhere nog even uit de kast getrokken (na zoveel jaar) en vandaag lees ik dat Orbital dus een nieuw album uit heeft. Ben zeer benieuwd...

Orbital was ook een tijdje gestopt maar ze zijn weer bijeen.

Leuk comebackalbum trouwens. Nog steeds die onnavolgbare melodieen die alleen Orbital weet te produceren.

Zo... Goedemorgen! Orbital is weer terug! De titeltrack vind ik de enige slechte track, maar de rest is heerlijk dromerig en typisch Orbital.

One Big Moment en New France zijn voor mij toch wel de uitschieters van deze plaat.

Ik heb, naar aanleiding van de collaboratie met Zola Jesus, haar solo werk geluisterd en ik moet zeggen dat dit ook helemaal niet verkeerd klinkt.

Wel weer een beetje jammer dat alleen Japan er een extra bonustrack bijkrijgt, en wij niet. In de vorm van P.E.T.R.O.L (Final Drop Mix) ziekelijk goede remix van PETROL. Nu moet ik weer de Japanse editie gaan aanschaffen

Dit album moet ik toch even checken, blijkbaar is Orbital toch wel een geliefde DJ.

DJ?



Die track komt officieel van de WipEout 2048 soundtrack. Het is in ieder geval niet speciaal geschreven voor Wonky. Via slim zoeken met Google kun je 'm ook als download vinden.

Ik interpreteer dit en kom tot twee conclusies :
- Eigenlijk is het een muziekduo
- Het moet eigenlijk producers zijn, want een DJ is iets totaal anders tegenwoordig.

Wat is het juiste ?

Allebei.

Vind de titel track wel nice en ook Where is it Going gaat wel. Rest overtuigd nog niet meteen, maar met genoeg ruimte tot verbetering bij meerdere luister beurten. Vooral Distractions vind ik een boel lelijke elementen bevatten, loopt gewoon niet lekker.

Dit klinkt op het eerste gehoor verdomd goed. Schitterend dat ze hebben teruggegrepen naar het geluid van oa. In Sides, maar dan in een nieuw jasje gestoken. Bv. Beelzedub is een toffe mix tussen acid en dubstep. Titeltrack vind ik persoonlijk wel een misser, maar dat kan misschien nog veranderen.

Ik verhoog met een halve punt. Een heel erg goed album. Staat hier al sinds de release op repeat en ben het nog steeds niet zat. Het plezier is terug bij Orbital en dat hoor je.

Ja ok, maar ik wil hem gewoon orgineel op cd hebben. Ook al is het niet speciaal voor dit album geschreven. Die Japanse uitgave is trouwens onbetaalbaar. Erg jammer, want ik weiger de 9 track te kopen. Ik wil ook die extra track!

Orbital deed nooit meer dan een ver weggestopt belletje rinkelen bij mij en Wonky is dan ook de eerste echte kennismaking met dit duo. Ondanks enthousiaste verhalen nog een tijd uitgesteld, maar nu de eerste klanken reeds enkele malen mijn oren hebben verwend, is dit plaatje niet meer weg te branden uit m'n playlist. Met name de openingstrack, de samenwerking met Zola Jesus en de afsluiter blijven vooralsnog het meeste bij. Optimistisch, afwisselend en krachtig.

Orbital is ook niet bepaald mainstream/commercieel te noemen. Het valt me op dat ze in ieder geval in dit land totaal niet zo populair zijn. Mooi voorbeeld, ik moest 2 weken terug een maat van me gaan uitleggen wat en wie Orbital zijn, terwijl hij toch echtwel goed bekend is met het electronica genre.

Inmiddels al een dikke ster bovenop gekomen sinds de eerste luister beurt. ´Never´ is HEMELS en Wonky heeft een geweldige drive.

John Doe, slechts 1 ster voor Wonky? Mag ik vragen wat je er zo slecht aan vindt? Meestal kan ik me namelijk wel vinden in je beoordelingen.

Gezien zijn top10 is dit vast te mainstream voor hem.

Mainstream kan in principe ook goed zijn .

'In Sides' van Orbital was een album dat me goed kon bevredigen negen jaar geleden toen ik meer de electronica in begon te duiken. Ik luister graag naar gepassioneerde, vanuit het hart komende muziek. Ik hou onder andere van speelsheid, avontuurlijkheid, intrigerende ritmes, mooie geluidstexturen, gelaagdheid, emoties die allerlei kanten op kunnen gaan, maar ook extreem rustige, minimale muziek. En natuurlijk naar wat voor andere werelden en tijden muziek je allemaal tijdelijk kan transporteren. Ook binnen het dance/electronica genre alleen komt dit alles enigzins voor waardoor ik er wekelijks platen uit pluk om te luisteren. Dit album vind ik over het geheel erg slap klinken. Ik ben blij voor liefhebbers dat er veel voor ze te genieten valt, maar voor mij worden haast alle tracks overschaduwd door elementen waar ik niet voor m'n plezier minuten lang naar ga luisteren. Er zitten nogal dwazige randjes aan vanuit mijn perceptie bekeken, maar die perceptie zal ik verder zeker niet opdringen aan mensen. Wat dit betreft laat ik het hierbij. Ik vind het in ieder geval geen interessante muziek, wat betreft 'feel good' muziek doet alleen 'Stringy Acid' het voor mij. Een track die trouwens een aftreksel is van klassieke Detroit techno platen, zeker niet bepaald creatief, maar deze oude formule blijft overeind.

Misschien klinkt die plaat voor jou geforceerd, maar volgens de broers was dat hun minst geforceerde plaat sinds hun eerste album. Pas sinds hun eerste album hadden ze geen druk van labels lieten ze in een interview weten. Een uitspraak die in mijn ogen trouwens iets zegt over de commercie waar ze zich mee in kunnen laten. Ik luister toch graag naar artiesten die dat (voor mij vaak ook aan de muziek hoorbaar) beter kunnen ontvluchten. Verder kan ik me goed voorstellen dat mensen dit album lekker vinden, ik wens hen nog veel luisterplezier toe.

Laat Stringy Acid nou juist een track uit de oude doos zijn (Green album periode), opgepoetst en opgekalefaterd voor Wonky.

Blue Album was wel degelijk een conceptalbum, dat een overzicht zou moeten geven van 15 jaar Orbital. Daarbij was de labeldruk ook al niet meer aan de orde bij The Altogether.

Bij vlagen wel tof, maar die titeltrack is wel echt ENORM kut zeg.

De formule waar ik het over heb stamt van vroeger zoals ik al schreef en ook van voor en tijdens The Green Album, dus wat is je punt? Hoezo ' nou juist'?


Ondanks dat er een verzamelwerk van hen al uit was wilde ze in jouw ogen dus zonder druk van labels nog een overzicht geven in plaats van gewoon maken waar ze zin in hadden (zoals ze in een interview zeiden). Dat in reviews over dat album staat dat er een doorsnede van hun werk te horen is, wil nog niet zeggen dat deze doorsnede niet natuurlijkerwijze kan ontstaan. Als jij blijft geloven in forcering van Orbital dan ga ik je verder niet tegenhouden.
Vreemde definitie van 'conceptalbum' hanteer je trouwens, gezien de term staat voor een bepaald thema, een verhaal, een toespitsing op iets. Carriereoverzichten worden in het algemeen nooit beschouwd als conceptalbums. Een wat geforceerde definitie.

En ook deze plaat heeft zijn einde bereikt en ik kan het wel smaken. Misschien niet de beste elektronische plaat die ik al gehoord heb, maar toch klinkt het aardig.