The Dillinger Escape Plan - Calculating Infinity (1999)

Deze plaat blijft energie geven. Om te weten wat voor soort ... moet je 'm even luisteren.
Heb ze nu 3 keer live gezien in kleine tot zeer kleine clubs, en als je de plaat niet kent is het lastig de nummers te onderscheiden. Eén explosie!
Je kunt dus maar beter goed voorbereiden door deze plaat te luisteren.

Gestructureerde mathematische bak herrie die elke luisterbeurt blijft boeien. Na ze live gezien te hebben was ik verkocht. Ze maken live moeiteloos waar wat ze op cd neerzetten. Verbaast me dat die gitarist nog geen bandleden heeft verwond met zijn gitaarsmijtwerk. 43% Burnt is de topper.

TOM-E. Dat heeft ie gedaan, in 2000 was 't geloof ik, in de Baroeg. De neurotisch enthousiaste gitarist stak zijn toch niet misselijk scherpe gitaarpunt (onbedoeld maar roekeloos) vlak boven het oog van de zanger. Het optreden ging (bloedend) door, maar hij was wel erg 'pissed' (terecht).

Ik geef deze cd na enkele luisterbeurten direct 4.5*. Geweldig energiek en alles klopt, ontzettend technisch. Misschien zitten er 5 sterren in, maar ik ga m eerst maar nóg beter luisteren.

Enigszins in hetzelfde straatje: De te gekke band Keelhaul, hebben net een nieuwe plaat uit. Knut, Botch, Spaceboy, Pelican zijn ook erg goede crossover fucked-up-math-bands het is allemaal minder hectisch, maar zeker technisch zeer verzorgd.

toen ik deze band paar jaar geleden voor het eerst live zag stond ik ook met open mond naar het podium te kijke. ik kende band toen nog niet. de drums zijn echt geniaal. en dat is niet het enige aan deze band

Gisteren was het weer genieten geblazen in de Effenaar. Wederom een adembenemende show waar het geweld je om de oren vliegt en warabij je van de ene verbazing in de andere valt. Een van de gitaristen gedraagt zich echt levensgevaarlijk met zijn geslinger en heen en weer gespring en geren en de zanger lijkt een op hol geslagen autist met zijn hoofdgeschud en het tegen zn hoofd slaan. Wel erg vet toen hij op het eind een aanloop van heb ik jou daar nam en een paar meter door de lucht vloog, alvorens in het publiek te landen.
Ook zeker een pluim voor Textures (wederom). Live laten ze een ontzettend strakke show zien met kippenvelmomenten én beukmomente: prachtig. 4.5* voor het concert van beide bands gisteren.

oei, bedankt voor de waarschuwing van die gitarist, kan ik op tjid duiken, ik ga ze vrijdag weer zien/horen.

Heb ze vanavond live gezien. Mijn god, wat een energie. Ik stond op de tweede rij, dus ik kreeg het allemaal erg goed mee. Dit is geen muziek maken meer, dit is topsport.

Die gitarist is inderdaad fantastisch. Af en toe loopt ie een paar stappen tegen de boxen op waardoor ie een stuk in de lucht vliegt en ondertussen speelt ie gewoon door. De freakytussenstukjes maken ook wel duidelijk dat dit steengoede muzikanten zijn met een gedegen achtergrond. Ik vond het fantastisch! _o_

Deze plaat deed me totnogtoe veel minder dan het optreden, maar ik zal er morgen nog 's naar luisteren (ook naar Miss Machine trouwens). Ik kan het de buren op dit tijdstip niet aandoen.

De cd's gingen voor mij ook pas leven nadat ik ze live had gezien. Toen viel het kwartje pas...

43 % burnt is inderdaad een topnummer. op cd is ie al moeilijk om naar te luisteren, laat staan bij een concert maar toch weten ze het publiek er mee te boeien. En wat betreft het gitaarsmijtwerk, hun gitaren zitten helemaal vol met tape om het instrument bij elkaar te houden.


Het heeft mij 2 maanden gekost om door het hele album heen te komen. omdat er zoveel agressie in de nummer zit dat je dit album onmogelijk in 1 keer kutn afluisteren. maar het zijn stuk voor stuk topnummers met een lange houdbaarheidsdatum. 5*

Mooi gesproken TOM!
Ik kan me hier slechts bij aansluiten. Echt een openbaring toen ik kennis maakte met deze muziek. Werkelijk geniale plaat. Luister em nog altijd wekelijks. En het doet me goed om te zien dat de nieuwe "zanger" de oudere nummers net zo overdonderend kan brengen als zijn voorganger.
De nummer 2 in mijn Top-10 en dus, logischer wijze, 5*

Ik ben hem aan het downloaden, (ja ja weet is heel slecht maar dat terzijde). Ik word nu wel heel nieuwschierig, ik heb ze volgens mij al eens live gezien, er staad me ver weg iets bij van een gitarist die nogal.. eeh laten we zeggen een nogal aparte live performnace heefd.

(ik heb vlak bij arnhem gewoond, en heb zo ontelbaar veel bands in de goudvishal gezien)

Grote griebels, deze groep geeft graag gas. Grandioze gitaarherrie & geweldig geschreeuw geven de gretige luisteraar gegarandeerd genoegdoening. Halfje erbij.

Ik ben ook erg onder de indruk naa 2 keer luisteren, zal binnen kort een cijfer geven, de plaat klinkt wat extremer dan Miss Machine, wat voller en vetter.

Fijn album inderdaad!



Om nog wat vergelijkingsmateriaal te geven: Isle of Man (is geloof ik een Nederlandse band), Ion Dissonance en Psyopus. Met name de laatste twee zijn bij vlagen zelfs nog hectischer dan DEP.

Dan moet je The Locust ook even noemen!

Dat ken ik niet en ga ik nu dus zeker even zoeken

Ow oke, ben benieuwd wat je er van vind. Is wel een stuk hectischer dan DEP, heb ze van het weekend live bezig gezien, maar die gasten hebben een timing waar je helemaal eng van wordt..

Ik heb Plague Soundscapes van The Locust eens even beluisterd. Ik vind het heel niet slecht, en het is inderdaad zeer hectisch, knap ook, maar volgens mij neigt deze muziek meer naar grindcore. De nummers zijn namelijk wel extreem kort. Grindcore ligt me over het algemeen minder goed (op het album Terrifyer van Pig Destroyer na) dan de 'mathcore' van bijv. DEP en PsyOpus.
Ik zal Safety Second, Body Last ook nog eens proberen, want interessant klinkt het allemaal wel natuurlijk

in zekere zin heb je gelijk, het neigt naar grindcore, al vind ik die term niet echt passen bij the locust...
probeer ook hun nieuwe ep eens (safety second, body last) !!

ik kom weer een hoop interesants tegen ik zal vanavond thuis eens ff lekker gaan zoeken. Locust, nog nooit van gehoord maar het klinkt wel interesant. Ik hoorde ook ooit eens iemand vol lof over een band genaamd 'knot' o.i.d. iemand bekend met die band??

bedoel je knut misschien?
dan vind je waarschijnlijk botch ook wel interessant

ja die bedoelde ik,ze staan allebij op mijn lijstje.

Wat meer jazz gericht maar ook minstens netzo hysterisch als DEP is ephel duath. Ze hebben net een nieuwe plaat uit en ik zou zeggen, luister:

http://www.ephelduath.net/music/Vector%20Third%20Movement.mp3
http://www.ephelduath.net/music/pleonasm.mp3

Zeker lekker alleen vind ik het DEP gehalte wel vrij hoog. maar dit is zeker niet verkeerd.

als we de jazz tour opgaan mogen we natuurlijk john zorn's naked city niet vergeten!!! vooral hun album torture garden niet

Eerst vond ik Miss Machine het beste van deze hyperactieve band. Maar sinds kort is het moeilijk voor me geworden om te zeggen welke ik het beste vind. Calculating Infinity is een stuk rauwer en harder dan Miss Machine, ook al heeft Miss Machine ook z'n keiharde momenten. Die enorme agressieve momenten vind ik zo ontzettend gaaf van The Dillinger Escape Plan.
4,5* heeft ie nu van mij.

Beginnen op 3*. Voorlopig mist dit toch iets ivm Miss Machine.

Ik heb net dit plaatje in handen gekregen.
De eerste luisterbeurten bevallen mij geweldig, beter in ieder geval dan miss machine.