Mirrorring - Foreign Body (2012)

Net aangekondigd.

Een samenwerking tussen Grouper en Tiny Vipers: waar je als liefhebber van droomt! U begrijpt dan ook mijn extase toen ik de aankondiging las.

Van Grouper kregen we afgelopen jaar nog het fantastische A I A : Alien Observer voorgeschoteld en Tiny Vipers' wonderschone Life on Earth mag zich ook onder mijn favoriete albums van de afgelopen jaren scharen. Deze 'Foreign Body' kan dan bijna niet anders dan een prachtige release gaan worden.

Ik kijk er in ieder geval bijzonder, bijzonder naar uit!

De eerste track van het album is nu te beluisteren: Fell Sound. Nog wel even wat meer laten inwerken, maar het klinkt zeker veelbelovend. Het heeft qua sound veel van I A I, maar met de mooie stem van Tiny Vipers op een 'benevelde' manier ter aanvulling.

Erg mooi hoor dit! Ik wist niet dat dit een samenwerking van Grouper en Tiny Vipers was, maar toen ik het luisterde dacht ik al dit lijkt erg op Grouper.

Fijne ingetogen en tegelijkertijd vaak best intense plaat. De tweede helft vind ik vooralsnog met name mooi. Verdient zeker meer luisterbeurten en voor het artwork zal ik deze ook niet laten liggen.

Vanmiddag en vanavond het album voor de eerste aantal keer geluisterd. Hij zal meer beluisteringen nodig hebben om goed te doorgronden en een stem blijft voorlopig nog even uit, maar de eerste bevindingen zal ik wel graag alvast delen.

Het is een plaat waar ik al naar uitkeek sinds de aankondiging. Grouper én Tiny Vipers: een prachtig idee. Maar zoals dat gaat bij samenwerkingen is het natuurlijk afwachten of het ook werkelijk uitpakt zoals je hoopt en dat het (een beetje) aan de verwachtingen kan voldoen. Nu, mijn verwachtingen voor deze samenwerking waren hoog, maar van een teleurstelling is gelukkig geenszins sprake. Zoveel is wel meteen al duidelijk.
Het is een enorm mooie plaat geworden, waarbij 'mooi' echt gewoon het meest geschikte woord is: zwevende vocalen en instrumenten creëren een fijne, dromerige sfeer die absoluut hypnotiserend werkt. Bovendien is het een zeer symbiotisch geheel geworden. De eerste track, Fell Sound, is weliswaar meer electronisch en reminiscent aan 'A I A' en de tweede track, Silent From Above, is dan weer duidelijker akoestische folk zoals we dat op 'Life on Earth' hoorden, maar beide tracks voelen eigenlijk evenveel als Grouper dan wel Tiny Vipers. Op het vervolg van de plaat zijn de genres in se iets meer gedownplayed en verder ineengeweven.
Hoogtepunt van het album op het moment is voor mij de bijna negen minuten durende track Mine die alles in zich heeft: van intense soundscapes, tot de prachtige vocals van Jesy, naar het opgebouwde electronische hoogtepunt aan het einde.

Deze ga ik nog veel vaker luisteren de komende tijd en ik kijk nu ook nóg meer uit naar het optreden van Grouper in de Domtoren te Utrecht op het Rumor festival van 22 maart, al zal Jesy Fortino daar natuurlijk helaas niet bij zijn.

Op dit album gestuit door een vermelding van Yann, en daar erg blij mee. 't Blijkt een mooi, dromerig (dat is toch wel het toverwoord) plaatje, met stuk voor stuk mooie nummers. Fijne instrumentatie en fijne zang is haast samengesmolten tot een mooi, lief'lijk geheel.

Mooi, ja.

Waar hebben jullie deze vandaan gehaald?

Hij is lastig, maar goed zoeken .

Na drie weken van behoorlijk intensieve beluistering (zeker één of twee keer per dag), vind ik het nog steeds lastig om een cijfer te geven aan deze.... maar misschien is dat ook wel tekenend juist. De ene keer denk ik een nette acht, de andere keer vind ik het een dikke negen. Om dan toch maar even spijkers met koppen te slaan: 4,5 sterren.

Fell Sound en Mine zijn prachtig, de rest ga ik nog luisteren. Erg kalmerend maar toch ook wel spannend. Ga hier nog veel van genieten!

Ik moet bekennen dat het lang geleden is dat een plaat zo bij me groeide. De eerste draaibeurt vond ik het ietwat tegenvallen; mooi, maar weinig onthutsend. Echter, langzaam lijken deze 'liedjes' (wat dat zijn het toch het meest, ondanks dat ze lijken te komen van de bodem van een lege waterput) mij te omhelzen en niet meer los te willen laten. Ontzagwekkend!

Bloedmooi. Vooral 'Mine'.

Ik verhoog met 'n halfje.

Ik verhoog een halfje met je mee Masimo (ook bedankt voor het tippen van dit album!)

Tot nu toe toch wel de plaat van het jaar voor mij (al moet ik toegeven dat ik pas weinig albums van dit jaar heb beluisterd). Dit album is echt een perfecte synthese van Grouper en Tiny Vipers. Heerlijk ongrijpbare plaat om bij weg te dromen. Mine is hier ook de favoriet, hoewel het hypnotiserende Drowning the Call en het iets dreigendere Cliffs ook puur genieten is.

Ongemerkt heb ik dit album de laatste tijd echt al heel vaak geluisterd. En het wordt alleen maar mooier lijkt wel. Het klopt helemaal, de melodieen zijn zo natuurlijk. Prachtig, sfeer, 4,5* op zijn plaats.

Mooi is het meestgebruikte oordeel over deze plaat hier, en daar ben ik het ook zeker mee eens. Ik mis vooralsnog wel een zekere spanning om dat 'mooie' een beetje in balans te houden. Nu vind ik het een prettig plaatje, dat iets te veel voortkabbelt. Mine is wel een erg sterk nummer (en mooi in balans), vooral als de zang wat meer op de voorgrond treedt neemt de intensiteit direct toe.

Ik keek nog eens goed of dat mijn stem wel hoog genoeg staat en ja, hoger hoeft niet. Maar oh oh, wat is dit een mooi plaatje! Erg fijne samenwerking tssen 2 artiesten wiens geluid niet eens zover uit elkaar ligt. Beide dromerig, licht zweverig.

Alsof ik het zelf geschreven heb. Dito cijfer.

's Avonds in bed. Dat soort werk. Er gebeurt weinig, dus echt luisteren is er niet bij. Vooral mee laten voeren en weinig gedachten erbij hebben.

Ff luisteren dit

Waanzinnig mooi. Mijn favoriete moment is wanneer in Silent from Above het gezang op de voorgrond treedt: als uit de harmonische mist zich plots een melodisch silhouet aftekent. Als het zich onherroepelijk weer aan je geestesoog onttrekt, blijf je verbluft achter, in de ban van wat je zojuist gezien hebt. Pas achteraf besef je de ongekende schoonheid van wat je zojuist hebt meegemaakt. Die stem blijft zo nu en dan, te pas en te onpas, je bewustzijn weer binnensijpelen, als een Proustiaanse echo waarvan je je afvraagt of alleen jij die hoort. Maar de essentie blijft je ontglippen, als een gezicht van een oude bekende van lang her dat hardnekkig vaag blijft wanneer je het je probeert voor de geest te halen. Het mag duidelijk zijn: ik wordt hier een beetje melancholisch van. Maar prettig, om in te zwelgen.

Of zoals ik het in een Facebook post verwoordde:

reagerend op je eerste bericht, je doet weer moeilijk . Maargoed, het bevalt zo te horen.

Haha, maar een post als 'dit bevalt me wel' is niet zo interessant op zich, lijkt me.

Ik probeer de ervaring zodanig te sublimeren, zodat het misschien iets herkenbaars oplevert, of juist een nieuw perspectief werpt op het bekende. Plus ik probeer mijn eigen ervaring betekenis te geven door mijn verbeeldingskracht te gebruiken. Als mijn post in de hele geschiedenis van de MuMe site ook maar een enkele gebruiker iets oplevert, dan ben ik tevreden.

Welke Bijbelse figuur pleitte ook weer bij God om een zondige stad te sparen als hij ook maar een rechtschapen mens kon aanwijzen?

Misschien een hele radicale mening, maar wat mij betreft is het vooral de afsluiter Mirror of our Sleeping die de show steelt hier - wat een prachtig sereen en verstild nummer is dat. Ook naast dit nummer heeft Foreign Body genoeg te bieden hoor, maar de wat benepen stem van Jesy Fortino rijmt naar mijn mening nét niet helemaal lekker met die sussende soundscapes van Grouper. Toch is dit wat mij betreft, mede vanwege de lengte, een nogal aangenaam deken van een album, dat me in zijn geheel beter weet te boeien dan het werk van én Grouper, én dat van Tiny Vipers. Een cijfer volgt nog.

Briljante plaat.