Blood Red Shoes - In Time to Voices (2012)

Respect voor deze liedjesfabriek! Ik ben benieuwd welke melodieën zij nu weer uit alleen hun gitaar en drum halen.

Geen getreuzel ook: een half jaar geleden aangekondigd dat ze de studio weer induiken en pats, daar is tie al, het nieuwe album. Chapeau!

Ook ik ben zeer benieuwd. En van luiheid kan je ze inderdaad niet beschuldigen, deze band werkt enorm hard en live geven ze ook alles op alles. Ze zijn voor mij dan ook meer een liveband dan een band waarvan je de albums aandachtig moet beluisteren, ik zou ze trouwens erg graag nog eens live bezig zien.

Het nieuwe nummer 'Cold' weet me niet helemaal te overtuigen, het is gewoon meer van hetzelfde. Box of Secrets vind ik tot nu toe hun beste, maar echt slecht zullen ze ook wel nooit worden denk ik.

Vind ik ook, het blaast me niet omver, in tegenstelling tot het vroegere werk van dit duo. Maar het blijft afwachten tot ik het hele album heb beluisterd. Hopelijk trekken ze de lijn van de single niet door op het hele album...

Ben ik één van de weinigen die 'Cold' echt geweldig vindt? Die drums in de intro...

Vernieuwen zal Blood Red Shoes wellicht nooit doen, Cold ligt dan ook in het verlengde van wat ze al eerder gebracht hebben.... Maar jongens wat maakt het uit, wat een heerlijke energiestoot!

YouTube - Blood Red Shoes - Cold de reactie van Laura-Mary zelf op YouTube is wel hilarisch. Ze zingt inderdaad ook niet slecht in Cold.

Ik vind dat toch wel jammer. Na twee albums ken ik het trucje wel.
Overigens had ik bij het tweede album goede hoop: het eerste nummer dat ik daarvan hoorde was Colours Fade. Dat nummer is m.i. verreweg hun beste nummer en is ook anders dan de rest van hun werk. De rest van Fire Like This bleek toen wel heel dicht bij Box of Secrets te liggen. Dat was wel een teleurstelling.
Neemt niet weg dat het een geweldige liveband blijft

Hier kijk ik naar uit... Een van mijn favoriete bands op dit moment. Eerste single klinkt i.i.g. al erg lekker, zeer benieuwd naar de rest.

Cold klinkt inderdaad al lekker. Ik ben benieuwd naar de rest. Vorig jaar voor het eerst live gezien, 21 april waarschijnlijk weer.

Zeer verrassend album waar ze een hoop nieuwe dingen uitproberen. Paar rustige sfeernummers, maar Je Me Perds is een geweldige stonerrocker die als een wervelstorm op je af komt en Lost Kids is een briljant popliedje met Smells Like Teen Spirit achtige drums in het intro, heerlijk plaatje!

Wat? Is hij nu al gelekt?

Nee, al score gegeven op basis van promo-exemplaar. Fantastische plaat, zeven mijlspassen vooruitgang tegenover de vorige twee - een zo'n pas ware al genoeg geweest.

Zo, dat klinkt veelbelovend, en zeker na het wat makke Cold.

De titeltrack klinkt alvast véél spannender dan Cold en dan heb ik enkel nog meer een liveversie gehoord.

YouTube - Blood Red Shoes In Time To Voices BBC Radio 1 Live Lounge 2012 dit is het titelnummer dat ze gespeeld hebben bij bbc live lounge

Voorganger was een echte teleurstelling. Ik denk toch dat ik deze wel even wil beluisteren. Wie weet kan ik het wel waarderen.

Staat sinds gisteren ook op de site van NME
Na de eerste luisterbeurt valt mij vooral het tragere tempo ten opzichte van hun vorige 2 albums op, wat ik zeker niet slecht vind, het moet vooral nog wat wennen...

same here, ik ben het al 2 avonden na elkaar aant beluisteren...buiten de titelsong en Cold is het toch serieus wennen als je krakers als "Ligh it up" en "One more empty chair' gewoon bent..;-)

Ik ga ze toch blijven beluisteren, kwestie van voorbereid te zijn op 20 mei!!

Zijn de Blood Red Shoes volwassen geworden? Ik mag toch hopen van niet!

In Time To Voices klinkt wel iets anders dan de vorige twee platen, maar minder is hij zeker niet. Hooguit wat gevarieerder.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Blood Red Shoes - In Time To Voices - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

Hmmm.... wordt het nou elke plaat iets minder?
Ik weet het niet. Het klinkt zeker niet slecht maar ten opzichte van de vorige 2 ben ik hier toch het minst van ondersteboven. Misschien verandert het nog.....
Live vind ik ze trouwens wel erg goed, en ga zeker kijken als ze weer eens gaan touren.
Misschien een festival in de zomer ofzo.

Ik vind deze sterker dan de voorganger, ze verruimen duidelijk hun klankpallet en de songs zijn ook gewoon sterker en vooral gevarieerder. Het debuut blijft wel mijn favoriet. Na een 3-tal luisterbeurten geef ik 4 sterren.

Is het niet wat softer geworden? Vond de 'harde' BRS juist wel erg leuk.

Je me Perds is wel erg leuk. Jammer dat er weinig ADHD'ertjes op staan. Is imo nog altijd het leukste Blood Red Shoes.

Is inderdaad wat softer, maar daarom naar mijn mening niet minder. De tweede plaat was nog steeds hard, maar ging toch al een stuk sneller vervelen dan de eerste en dus hadden ze op die manier waarschijnlijk niet nog eens een derde plaat kunnen of willen vullen. Ze laten zien dat ze ook meer kunnen dan enkel rammen op die gitaar en drums, al gaan ze op Je Me Perds harder dan ooit en is dat ook geweldig. De afwisseling tussen hard en zacht en compleet losgaan en iets meer melodie en diepgang hier en daar maakt dit album voor mij veel tijdlozer dan de twee voorgangers, al vind ik hun debuut nog steeds het best.

Deze bevalt wel beter dan hun tweede album, maar het is nog steeds niet mijn ding. Ik moet wel zeggen dat ik Je Me Perds erg goed vind.

Ik vind het gemiddelde hier toch wat te laag, want ik vind dit zeker het beste album van Blood Red Shoes. De vorige 2 albums onderscheidden zich door de ongelofelijke bom energie die ze daar in stopten, maar dit album heeft veel meer diepgang, er wordt veel meer met verschillende stijlen geëxperimenteerd, maar alsnog rockt elk nummer lekker weg, waardoor nergens de originele sound van Blood Red Shoes verloren gaat. Vooral de verschillen in dynamiek die ze in veel nummers toepassen prijs ik aan. Ook klinkt het album veel voller dan zijn voorgangers, doordat er veel meer overdubs zijn gedaan en er zelfs voor twee nummers een heus strijkorkest uit de kast is getrokken! Ook de stem van gitariste Laura-Mary Carter is duidelijk vooruitgegaan.

Wat me vooral opvalt bij de muziek van BRS is dat ze de zang steeds minder belangrijk maken en de muziek steeds belangrijker. In die zin dat het meer naar de voorgrond treedt. Ook maken ze meer gebruik van een bepaalde opbouw naar een climax. Bevalt me wel!

Heb dit album nog niet heel vaak geluisterd, maar vooralsnog vind ik Je Me Perds echt helemaal geweldig. Lekker schijt hebben aan alles en gewoon helemaal los gaan: "I am lost, save me! What the fuck am I doing here?!?" Schitterend!

Het slot van Slip into Blue is ook echt vet! Verder zijn ook In Time To Voices, Cold, The Silence and the Drones en Down Here In The Dark me zeer positief opgevallen!

Kortom, album moet nog wat groeien, maar heeft zeker het potentieel om een lievelingetje te worden! Al moet ik wel zeggen, Fire Like This stoot je niet zomaar van de troon als mijn BRS favoriet!!

Je hebt meteen alle verstaanbare tekst eruit geplukt Heerlijk inderdaad, dat geschreeuw!

Vooralsnog ben ik erg te spreken over dit album. Het klinkt (sterker nog: het ís) erg gevarieerd en vernieuwend. Vooral een nummer als The Silence and the Drones is echt een trendbreuk met hun oudere werk. De indierock van hun eerste twee albums maakt hier plaats voor een uitgesponnen, meeslepend en melancholisch nummer. Gedurfd, maar met vlag en wimpel geslaagd!

De variatie op dit album uit zich niet alleen in gevarieerde instrumentatie en stemgeluid (denk aan Je Me Perds, Steven in Down Here in the Dark of de trage, bijna zeurderige zang in Night Light), maar ook in veel afwisseling tussen langzame en snelle en harde en zachte nummers. Night Light/Je Me Perds en Cold/Two Dead Minutes zorgen voor veel contrast. Dat kan verkeerd uitpakken en de samenhang van een album naar de knoppen helpen, maar in het geval van Blood Red Shoes vind ik het eigenlijk best prettig. In het verleden had ik nogal moeite met het uit ekaar houden van hun nummers, terwijl ik van In Time to Voices alle nummers makkelijk van elkaar kan onderscheiden.

Of dit album 4,5 sterren waard is durf ik nog niet te zeggen, want het blijft natuurlijk wel Blood Red Shoes: Lekkere muziek, zonder dat er topkwaliteit geleverd wordt. Dat uit zich vooral in de songteksten en de eentonigheid van de albums. In Time to Voices sluit wat songteksten betreft goed aan bij hun eerdere werk, maar heeft muzikaal (en dan met name instrumentaal) duidelijk een stuk meer om het lijf. Dat spreekt in hun voordeel. Toch houd ik het voorlopig bij 4 sterren, wat natuurlijk ook al een mooie beoordeling is.

Haha, ja klopt, dat is waarschijnlijk ook de reden waarom ik er geen enkele lyrics van kon vinden op het net!

Maar dat je het niet kunt verstaan vind ik dan eigenlijk ook wel weer wat hebben. Wat ook erg mooi is in dit nummer is dat eerst Steven helemaal los gaat en daarna Laura-Mary ook nog even gaat met haar totaal andere stem, dat klinkt echt zo van: "Steven, aan de kant, nu mag ik!!" Super!

Het contrast tussen Night Light en Je Me Perds kan ik helemaal inkomen, dat is waarschijnlijk ook gewoon met opzet gedaan. Een nummer als Je Me Perds kan het beste vooraf gegaan worden door en rustiger nummer, daardoor komt het beter tot zijn recht. Het contrast tussen Cold en Two Dead Minutes hoor ik niet helemaal. Wat bedoel je? Het zijn toch allebei redelijk harde nummers? Vooral dat slot van Two Dead Minutes is ook echt weer heerlijk!