Rufus Wainwright - Out of the Game (2012)
mijn stem
95 stemmen
Canada
Pop
Label: Polydor
-
Out of the Game (4:06)
-
Jericho (3:44)
-
Rashida (3:00)
-
Barbara (3:56)
-
Welcome to the Ball (3:26)
-
Montauk (3:57)
-
Bitter Tears (3:32)
-
Respectable Dive (4:55)
-
Perfect Man (3:58)
-
Sometimes You Need (3:21)
-
Song of You (4:51)
-
Candles (7:42)
-
WWIII * (3:56)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
50:28
(54:24)
0
Deranged
geplaatst: 2 mei 2012, 05:25 uur
Die Carice moet gewoon weer eens flink uitgewoond worden.
0
geplaatst: 3 mei 2012, 00:00 uur
Deranged schreef:
Die Carice moet gewoon weer eens flink uitgewoond worden.
Die Carice moet gewoon weer eens flink uitgewoond worden.
Waterdichte argumentatie op een onargumenteerbaar tijdstip. Betere waarheden heeft 2012 niet meer te bieden.
Ontopic: Zometeen eerste luisterbeurt, ik werd erg gecharmeerd door zijn optreden bij DWDD.
0
geplaatst: 3 mei 2012, 01:07 uur
aERodynamIC schreef:
Ik vond het geweldig (had goede plaats) en ben gelijk meer fan van het album. Krystle Warren heeft mijn hart ook gestolen.
Gisteren in Londen was het wederom geweldig (Teddy Thompson als voorprogramma) en Martha Wainwright vertolkte het nummer Tell My Sister dus ook erg gaaf.
En na Londen is dit album niet meer uit mijn hoofd te krijgen.
Ik vond het geweldig (had goede plaats) en ben gelijk meer fan van het album. Krystle Warren heeft mijn hart ook gestolen.
Gisteren in Londen was het wederom geweldig (Teddy Thompson als voorprogramma) en Martha Wainwright vertolkte het nummer Tell My Sister dus ook erg gaaf.
En na Londen is dit album niet meer uit mijn hoofd te krijgen.
Ik heb eigenlijk precies hetzelfde al heb ik hem alleen in A'dam gezien. Cd blijft heerlijk om te luisteren. Heerlijke sfeer al is het best wel commercieel getint. Ben blij dat ik hem (en zijn geweldige band) live heb gezien. Wel jaloers dat je Martha ook nog hebt gezien!
0
geplaatst: 10 mei 2012, 21:32 uur
Wat is Song of You toch een intens mooi (ondergewaardeerd) nummer! Het raakt me iedere keer tussen de luchtigere liedjes als Perfect Man en Bitter Tears door.
0
geplaatst: 16 mei 2012, 20:21 uur
Eerste indruk, mooie liedjes, gelukkig is het Ronson-geluid niet al te opdringerig (waar ik wel bang voor was).
0
geplaatst: 11 juli 2012, 20:02 uur
Gezien op North Sea. Live beter dan op zijn CD''s 
Veel meer expressie en diepgang. CD is wat tam. Overigens een geinige vent met humor!
Veel meer expressie en diepgang. CD is wat tam. Overigens een geinige vent met humor!
0
tuktak
geplaatst: 21 juli 2012, 11:11 uur
die single is top, bij het album krijg ik echter van die michael buble achtige kriebels en die jeuken vervelend. dit komt met name omdat rufus wainwright ongeveer elk woord uitrekt tot 4 seconden. skip eens willekeurig door het album en je hoort alleen maar ooohh ahhhhh iehhhh uuhhhhhh.
0
geplaatst: 11 november 2012, 12:41 uur
Studio album nummer 7 van Rufus geproduceerd door Mark Ronson en dat is te horen ook. Het is wellicht Rufus zijn meest "poppy" / toegangkelijke album.
Waar zijn voorganger All Days Are Night: Songs For Lulu uit 2010 sober en ingetogen was is dit album juist vol en rijkelijk georkesteerd Rufus zijn stem word goed ondersteund door soulvolle vrouwenkoortjes het geheel komt ontspannen en geinspireerd over.
Het album is een weerspiegeling van Rufus zijn laatste jaren op prive gebied. De geboorte van zijn dochter Viva bezongen in Montauk, de dood van zijn moeder (Kate McGarrigle) 2 jaar geleden word herdacht in Candles.
Out of the Game is een wel overwogen combinatie van Rufus als de ingetogen singer/songwriter en de "nieuwe" Rufus die uitdagingen ziet in zijn prive leven zowel triest (overleiden van zijn moeder) als hoopvol (geboorte van zijn dochter en zijn huwelijk) en mede door de productie van Mark Ronson klinkt dit album opgewekt en vol inspiratie.
Feit blijft wel dat je van zijn manier van zingen (zeurderig) moet houden bij Rufus heb ik er weinig moeite mee, maar bij oa. Kate Bush vind ik het een drama.
Out of the Game is een van de betere albums van Rufus.
4.5*
Waar zijn voorganger All Days Are Night: Songs For Lulu uit 2010 sober en ingetogen was is dit album juist vol en rijkelijk georkesteerd Rufus zijn stem word goed ondersteund door soulvolle vrouwenkoortjes het geheel komt ontspannen en geinspireerd over.
Het album is een weerspiegeling van Rufus zijn laatste jaren op prive gebied. De geboorte van zijn dochter Viva bezongen in Montauk, de dood van zijn moeder (Kate McGarrigle) 2 jaar geleden word herdacht in Candles.
Out of the Game is een wel overwogen combinatie van Rufus als de ingetogen singer/songwriter en de "nieuwe" Rufus die uitdagingen ziet in zijn prive leven zowel triest (overleiden van zijn moeder) als hoopvol (geboorte van zijn dochter en zijn huwelijk) en mede door de productie van Mark Ronson klinkt dit album opgewekt en vol inspiratie.
Feit blijft wel dat je van zijn manier van zingen (zeurderig) moet houden bij Rufus heb ik er weinig moeite mee, maar bij oa. Kate Bush vind ik het een drama.
Out of the Game is een van de betere albums van Rufus.
4.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.