Death - The Sound of Perseverance (1998)

Ik heb er bijna een jaar over gedaan tussen Scream Bloody Gore en deze Individual Thought Patterns wegens teveel andere keuzes en ook omdat Death albums al je aandacht en concentratie vergen want dan pas ontdek je wat op die albums staat. Drie maanden geleden was ik al overtuigd en nu nog meer: een begenadigd muzikant heeft ons verlaten. Eerlijk is eerlijk, ik heb nog altijd moeite met zijn stem en gelukkig maar: kan ik lekker opnieuw beginnen, een nieuwe ontdekkingsreis beginnen en opnieuw genieten . Dit is hard, snel, technisch, melodieus en ... bloedmooi. Aan die nooiteindigende discussie welke de beste is (Death album, Metal album) doe ik niet mee, maar ik geniet mateloos van Spirit Chrusher en Voice of the Soul op dit album. Chuck, thank you for the music!

Death had van Human tot en met The Sound of Perseverance echt wel een "impeccable streak", zoals ze dat weleens zeggen. Leuk om te zien hoe je van deze band eigenlijk de volledige ontwikkeling kunt volgen. Alle albums verschillen substantieel van elkaar zonder daarbij de herkenbare Death-sound te verliezen. Van echte DM is op deze plaat inderdaad geen sprake meer. Hier betreft het eerder een soort van progressieve metal die met weinig andere platen te vergelijken valt. Schuldiner's vocalen storen me niet. Ze klinken best wel uniek. Je hoort meteen waar die zanger van Vektor de mosterd bij gehaald heeft.

I told you once, and I will say it again…

Gevalletje if you have to ask you'll never know? Ik kan het niet echt (of echt niet) uitleggen, en voel me eigenlijk niet zo geroepen, ook. Vind je het niks? Nou, klaar.

Zeer geslaagde zwanenzang van Chuck Schuldiner en Death. Nog verder het prog metal pad op en ook veel ruimte voor melodie (ik hoor af en toe gewoon Maiden of iets in die richting voorbij komen), maar zonder een centje bruutheid in te leveren. De zang wordt kennelijk niet door iedereen gewaardeerd, maar ik vind dat hij hier puur vuur spuwt - en da's een compliment, laat ik het er maar bij zeggen. De nummers zijn nou niet meteen helemaal te doorgronden, maar zo heb ik ze graag.

Echt vreemd dat ik de laatste jaren met de latere Death niet wat aanvangen kon. Bij deze, en met de aanstaande draaibeurten ga ik dat es wat inhalen. De cover (hoes) is shit, ja, maar de cover (priest) doet niets onder voor het origineel (vind het wel een aparte keuze) - misschien moet ik ‘Painkiller’ (plaat) eens herwaarderen, want 3 sterren is niet veel… 'Voice of the Soul' vind ik in tegenstelling tot sommigen zeker níet één van de beste metal instrumentals ooit, maar slecht is 't ook weer niet. Favorieten moet ik nog even over dubben.

4,5*.

Net een stapje te ver. The Sound Of Perseverance is nog steeds een meesterwerk, maar het focust zich zoveel op techniek dat het bij vlagen iets te klinisch klinkt. En alsnog vind ik het fantastisch. Maar zo goed als de vier voorgangers is het niet. Met death metal heeft het verder weinig te maken, het is hier echt pure progressive met harsh vocals geworden. De songs zijn net te lang, hebben vette stukken maar missen dan toch een soort cohesie binnen de langere tijdsduur om het net zo goed te maken als voorheen. Is het heel erg? Nee, Voice Of The Soul is een van de beste instrumentaaltjes ooit, Story To Tell is puur genieten en Painkiller vind ik stiekem beter dan het origineel. Nu nog even Control Denied's enige album om het plaatje helemaal compleet te hebben.

Tussenstand:
1. Symbolic
2. Human
3. Individual Thought Patterns
4. Spiritual Healing
5. The Sound Of Perseverance
6. Leprosy
7. Scream Bloody Gore

Het voelt allemaal zo unheimlich aan. De screams van Chuck, het laatste beetje death metal dat de band nog in zich heeft en dat het vooral klinkt als Control Denied (en dus niet die geweldige zanger heeft). Natuurlijk herken je er wat Death in terug, maar het materiaal is zo afstandelijk. Ik herken duidelijke Control Denied riffs, maar daarmee verzandt de band vaak in wat matige liedjes waarbij de solokunsten van de muzikanten regelmatig de boel moeten redden. Het is daarom dat Voice of the Soul een van mijn favoriete nummers van dit album is. Ik kan The Sound of Perseverence onmogelijk een slecht album noemen, maar ik heb er gewoon niet echt een klik mee.


Tussenstand:
1. Human
2. Spiritual Healing
3. Symbolic
4. Individual Thought Patterns
5. Scream Bloody Gore
6. Leprosy
7. The Sound Of Perseverence