Case Mayfield - The Many Colored Beast (2012)

Wat kijk ik uit naar dit album!!

Hetzelfde hier Junkie! Ik heb er hoge verwachtingen van.
De nummers die ik al gehoord heb klinken alvast veelbelovend.

Hij is te beluisteren op Deezer! Muziek op aanvraag, gratis muziek en onbeperkt downloaden - deezer.com

Ok. De eerste luisterbeurt zit erop.
Ik twijfel tussen een 4 en een 4.5.

De nummers zijn natuurlijk stuk voor stuk geweldig, maar hier en daar heb ik wat opmerkingen.
Het snerpende accetje 'WEIGHT' tijdens You Sure Lost A Lot Of Weight kan ik niet bepaald waarderen. In de rest van het nummer gaat Case ook een beetje te vaak 'over de top'. Dat beschadigt het intieme sfeertje dat hij vroeger schepte toen hij nog eens in zijn thuisdorp speelde.
I Don't Know I Don't had ik mooier gevonden als het begin akoestisch was gelaten.
Verder had The Many Colored Beast (de band) eerder mogen komen. Nu komen zij er pas tijdens het 3e of 4e liedje bij. Dat had van mij al een stuk eerder gemogen.

Het koppel 'You Should Have Seen'/'Twitch' zorgt voor een vrolijk moment op deze plaat. Geweldige instrumentatie en zang. Solo (akoestisch) vond ik deze nummers nooit zo goed, maar nu met band zijn ze heel dansbaar en leuk. En dat is soms ook nodig.

Bij Crooked Waits draat hij er de eerste drieënhalve minuut wat teveel omheen wat mij betreft.
Het klinkt allemaal als een reprise van Tomorrow Is My Slavename en eerdere nummers.
Overigens wel groot respect voor de Pink Floyd-esque sfeer die hij oproept met bijvoorbeeld de helikopter(?) geluiden. Als afsluiter op het album mag je gerust 'raar' doen. Het pakt uiteindelijk wel goed uit. Opnieuw mis ik hier de akoestische gitaar.
Het schelle geluid van zijn Telecaster weet me niet in het nummer te zuigen zoals hij dat akoestisch wel kon. De solo van Crooked Waits is wel raak! Had mij van mij nog iets langer mogen duren ook. Heerlijke gitaarriff en prachtig orgelwerk.

Een heel fijn album waar ik lang op heb gewacht, en hoewel ik mijn respect voor Case Mayfield als persoon zo langzamerhand aan het verliezen ben blijft het een ontzettend goede muzikant en schrijver.

Case heeft geen band nodig om te imponeren, maar het maakt het op plaatsen wel interessanter.
Op andere plaatsen slaat hij daarmee wat mij betreft ook behoorlijk de plank mis. Aan intimiteit boet hij wat in, maar interessant is het wel.

Hoezo dat? Ken je hem persoonlijk?

Het lijkt me persoonlijk inderdaad geen makkelijk figuur, maar zeker wel interessant als artiest. Zeker na het lezen van dit interview. Zo heb je ze weinig in Nederland. Mooi ook het stukje waarin hij het nummer 'You Sure Lost A Lot Of Weight' uitlegt. Het gaat over zijn vader die blijkbaar keihard moest werken om brood op tafel te kunnen brengen, en daardoor nauwelijks genoot van het leven.

En toen was er opeens een tweede mooie indiefolk release uit Volendam (in een week). Nouja, opeens. De naam Case Mayfield zingt in kringen al enige tijd rond. Maar met het debuut 'The Many Colored Beast' weet straks zelfs je grootmoeder wie Case Mayfield is. Jup, het moet gek lopen wil Kees Veerman niet doorbreken met dit mooie debuutalbum.

'The Many Colored Beast' opent bloedmooi. Probeer maar eens niet te worden geraakt door de prachtige opener 'The Title'. De gevoelige stem in combinatie met het kraakheldere gitaarspel gaat door merg en been. Aan alleen een akoestische gitaar heeft Mayfield genoeg. Meer heeft Mayfield ook niet nodig om indruk te maken. De geboren Voledammer legt veel emotie in zijn stem, het gevoel komt uit zijn tenen. De verstilde rustige folkliedjes hebben een hoog kippenvel gehalte.
Niet elk nummer is even goed op 'The Many Colored Beast', maar op de beste momenten zijn vergelijkingen met Ryan Adams, Ray Lamontage en Jeff Buckley (Alright Louise) helemaal niet gek. Namen waarmee elke beginnende singer/songwriter wel vergeleken wil worden. Mayfield is een getalenteerd muzikant die knappe liedjes (met een scherp randje) schrijft. Soms mist 'The Many Colored Beast' wat aan diversiteit. Het blijkt dat Veerman ook prima overweg kan met een band. Dit valt bijvoorbeeld te horen in 'You Should Have Seen The Way You Danced' en 'Twitch'. Deze nummers hebben een vrolijker imago, maar vallen ook wat uit de toon met de verstilde akoestische liedjes. Maar dit bevat juist wel weer in afsluiter 'Crooked Waits', dat tegen het einde aan helemaal openbarst. Het lage mannenkoor in 'Twitch' gaat zijn doel voorbij en had van mij niet gehoeven. Maar dit is dan ook het enige dipje van een verder indrukwekkend debuut.

Case Mayfield laat op 'The Many Colored Beast' horen een getalenteerd singer/songwriter te zijn. Het album is niet perfect, maar voor een debuut indrukwekkend. Veerman heeft eigelijk alleen een akoestische gitaar nodig om te imponeren en soms zelfs te ontroeren. Case Mayfield, die naam gaan we de komende tijd (ik praat in jaren) nog vaak horen.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Volgens mij gaat het hier over zijn muziek en niet hoe hij als persoon is.

Dit is eigenlijk een best leuke plaat.

In 't kort: Case Mayfield heeft een aparte, maar interessante, stem en de nummers die op deze debuutplaat staan zijn soms wat lichter van karakter (Twitch), soms wat zwaarder, zoals het daarop volgende Gone To The North of You Sure Lost a Lot of Weight.

Kortom: luisteren die handel, zeker nu hij nog op de luisterpaal staat.

Starten met een 3.5*

Geef mij maar de Case Mayfield met alleen zijn gitaar en geweldige stem, dan is hij echt op zijn best. Als de band erbij komt is het gelijk al een heel stuk minder. De nummers zijn af en toe gewoon echt te lang en de stem van Mayfield gaat na een tijdje irriteren. Gelukkig heb ik Muchacho wel een keer voor 5 euro gekocht en dat is lekker kaal. 3 sterren.

Dat kale heb ik ook altijd het sterke gevonden aan Mayfield. Muchacho vond ik ook erg goed.
Is dit hele album met band?

Nee, er staan ook nummers op zoals Our Mom waar Case Mayfield alleen gitaar speelt en zingt. Dat zijn de mooiste nummers.

Oke, dan ga ik het album toch maar eens beluisteren. Ben benieuwd of de langere nummers me kunnen boeien.

Absoluut. Als je mijn recensie leest zie ik dat ik daar ook niet mijn cijfer op basseer, maar heel objectief naar de muziek heb geluisterd.

Ik vond Case solo, akoestisch ook een stuk beter.
Zijn Max-EP vind ik eigenlijk nog beter dan Muchacho. Vooral die versie van Crooked Waits is prachtig. De albumversie had daar meer van weg mogen hebben.

Albumtitel is afkomstig uit '4+20' van Stephen Stills. Heeft 't daar muzikaal gezien ook iets mee te maken?

Niet zozeer. Het zijn beide singer-songwriters, maar daar houdt het wel een beetje op.
Wel de moeite waard om te beluisteren, echter. Maar ik zou dan eerst zijn Case Mayfield-EP beluisteren.

De verwijzing naar Stills is inderdaad alleen duidelijk in de titel van het album. Qua muziek is het geen Déjà Vu Wel een goede plaat!

gisteren heeft ie bij mij in de winkel opgetreden en vele harten gestolen, ook die van mij, betoverend mooi.

Wat is Alright Louise toch een fantastisch nummer. Ben ik overigens de enige die de versie op de EP mooier vind dan de album versie?

Binnenkort live bij een vriend van me in de huiskamer !

Doe maar duur.

Nee helemaal niet duur, wel binnen een halve dag uitverkocht (25 personen)

[klein modknipje]

Wat is You Sure Lost A Lot Of Weight een topnummer zeg, laatste drie keren al kippenvel gehad, dat zegt toch wel iets...

Had hem toevallig ook gisteren in mn huiskamer. Erg tof! Iedereen aan te raden.

Precies. Gewoon de goede man een mailtje sturen. Hij is de beroerdste niet, en moet toch z'n brood verdienen met muziek.

Ben overigens echt wel fan van deze plaat. Geen meesterwerk, maar het heeft Case Mayfield wel op de kaart gezet. Eén van de meest intense singer-songwriters die Nederland momenteel rijk is.

Aantal berichten op verzoek verwijderd.

Mooie cd, gekocht naar aanleiding van het concert gisteren.
Case heeft en aparte stem, en weet zijn nummers erg goed over te brengen.

10 oktober komt een nieuwe uit : 10. Op youtube staat al een nummer van het nieuwe album, klinkt veelbelovend. Zal gelijk nog ff stemmen, want dat vergeet ik nogal eens.

YouTube - CASE MAYFIELD - SCHIZOPHRENIA (official video 1/10)

Op mijn verjaardag! Das een mooi cadeautje. Rond die tijd komt hij ook naar Eindhoven voor een optreden en daar wil ik zeker heen. Vind het toch wel een van de grootste (zo niet de grootste) Nederlandse muziekontdekking van het jaar. Vaak wordt de vergelijking met Ray Lamontagne gemaakt; hoewel ik dat soort vergelijkingen altijd wat ongenuanceerd vind (en oneerlijk), kan ik me er wel wat in vinden. Het is in ieder geval een goede manier om mensen te enthousiasmeren iets van deze Volendammer te laten luisteren, na 1 luisterbeurt is men toch wel verkocht mag ik hopen.

Ik zou er alleen niet bij vertellen dat hij uit Volendam komt . Hij is in ieder geval de uitzondering die de Palingregel bevestigd.

Beetje een wisselvallig album. Paar ietwat te standaard rock deuntjes (You Should Have Seen the Way You Danced bijv.), paar Jason Mraz achtige ballads (Our Mom), maar ook een paar ijzersterke tracks als Tommorow is My Slavename & met name You Sure Lost a Lot of Weight ( ). Ik weet eigenlijk niet helemaal wat ik er als geheel van vind, voorlopig geef ik Kees het voordeel van de twijfel.

3,5*