Case Mayfield - The Many Colored Beast (2012)

Ok. De eerste luisterbeurt zit erop.
Ik twijfel tussen een 4 en een 4.5.

De nummers zijn natuurlijk stuk voor stuk geweldig, maar hier en daar heb ik wat opmerkingen.
Het snerpende accetje 'WEIGHT' tijdens You Sure Lost A Lot Of Weight kan ik niet bepaald waarderen. In de rest van het nummer gaat Case ook een beetje te vaak 'over de top'. Dat beschadigt het intieme sfeertje dat hij vroeger schepte toen hij nog eens in zijn thuisdorp speelde.
I Don't Know I Don't had ik mooier gevonden als het begin akoestisch was gelaten.
Verder had The Many Colored Beast (de band) eerder mogen komen. Nu komen zij er pas tijdens het 3e of 4e liedje bij. Dat had van mij al een stuk eerder gemogen.

Het koppel 'You Should Have Seen'/'Twitch' zorgt voor een vrolijk moment op deze plaat. Geweldige instrumentatie en zang. Solo (akoestisch) vond ik deze nummers nooit zo goed, maar nu met band zijn ze heel dansbaar en leuk. En dat is soms ook nodig.

Bij Crooked Waits draat hij er de eerste drieënhalve minuut wat teveel omheen wat mij betreft.
Het klinkt allemaal als een reprise van Tomorrow Is My Slavename en eerdere nummers.
Overigens wel groot respect voor de Pink Floyd-esque sfeer die hij oproept met bijvoorbeeld de helikopter(?) geluiden. Als afsluiter op het album mag je gerust 'raar' doen. Het pakt uiteindelijk wel goed uit. Opnieuw mis ik hier de akoestische gitaar.
Het schelle geluid van zijn Telecaster weet me niet in het nummer te zuigen zoals hij dat akoestisch wel kon. De solo van Crooked Waits is wel raak! Had mij van mij nog iets langer mogen duren ook. Heerlijke gitaarriff en prachtig orgelwerk.

Een heel fijn album waar ik lang op heb gewacht, en hoewel ik mijn respect voor Case Mayfield als persoon zo langzamerhand aan het verliezen ben blijft het een ontzettend goede muzikant en schrijver.

Case heeft geen band nodig om te imponeren, maar het maakt het op plaatsen wel interessanter.
Op andere plaatsen slaat hij daarmee wat mij betreft ook behoorlijk de plank mis. Aan intimiteit boet hij wat in, maar interessant is het wel.

En toen was er opeens een tweede mooie indiefolk release uit Volendam (in een week). Nouja, opeens. De naam Case Mayfield zingt in kringen al enige tijd rond. Maar met het debuut 'The Many Colored Beast' weet straks zelfs je grootmoeder wie Case Mayfield is. Jup, het moet gek lopen wil Kees Veerman niet doorbreken met dit mooie debuutalbum.

'The Many Colored Beast' opent bloedmooi. Probeer maar eens niet te worden geraakt door de prachtige opener 'The Title'. De gevoelige stem in combinatie met het kraakheldere gitaarspel gaat door merg en been. Aan alleen een akoestische gitaar heeft Mayfield genoeg. Meer heeft Mayfield ook niet nodig om indruk te maken. De geboren Voledammer legt veel emotie in zijn stem, het gevoel komt uit zijn tenen. De verstilde rustige folkliedjes hebben een hoog kippenvel gehalte.
Niet elk nummer is even goed op 'The Many Colored Beast', maar op de beste momenten zijn vergelijkingen met Ryan Adams, Ray Lamontage en Jeff Buckley (Alright Louise) helemaal niet gek. Namen waarmee elke beginnende singer/songwriter wel vergeleken wil worden. Mayfield is een getalenteerd muzikant die knappe liedjes (met een scherp randje) schrijft. Soms mist 'The Many Colored Beast' wat aan diversiteit. Het blijkt dat Veerman ook prima overweg kan met een band. Dit valt bijvoorbeeld te horen in 'You Should Have Seen The Way You Danced' en 'Twitch'. Deze nummers hebben een vrolijker imago, maar vallen ook wat uit de toon met de verstilde akoestische liedjes. Maar dit bevat juist wel weer in afsluiter 'Crooked Waits', dat tegen het einde aan helemaal openbarst. Het lage mannenkoor in 'Twitch' gaat zijn doel voorbij en had van mij niet gehoeven. Maar dit is dan ook het enige dipje van een verder indrukwekkend debuut.

Case Mayfield laat op 'The Many Colored Beast' horen een getalenteerd singer/songwriter te zijn. Het album is niet perfect, maar voor een debuut indrukwekkend. Veerman heeft eigelijk alleen een akoestische gitaar nodig om te imponeren en soms zelfs te ontroeren. Case Mayfield, die naam gaan we de komende tijd (ik praat in jaren) nog vaak horen.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Dit is eigenlijk een best leuke plaat.

In 't kort: Case Mayfield heeft een aparte, maar interessante, stem en de nummers die op deze debuutplaat staan zijn soms wat lichter van karakter (Twitch), soms wat zwaarder, zoals het daarop volgende Gone To The North of You Sure Lost a Lot of Weight.

Kortom: luisteren die handel, zeker nu hij nog op de luisterpaal staat.

Starten met een 3.5*