Jeff Loomis - Plains of Oblivion (2012)

Ik heb het doorgaans niet zo op instrumentale albums, maar dit is toch wel even andere koek. Overigens is het geheel niet volledig instrumentaal, aangezien op drie tracks zang te horen is. Tekenend is wel dat de tracks met zang niet tot de beste nummers van de plaat behoren. De eerste drie instrumentale songs hakken er direct heerlijk vet in. Wat een lekker hoog tempo en wat een geniaal gitaarwerk! Dat is echt genieten geblazen. Helaas is de rest van het album niet zo sterk als deze eerste tracks, maar de kwaliteit blijft wel gehandhaafd. Gitarist Jeff Loomis kan hier in ieder geval heel wat meer van zijn kunnen etaleren dan het geval was bij voormalig broodheer Nevermore. Dit is zijn tweede soloplaat; ik ga zijn eerste ook maar even opsnorren.