Lionel Richie - Tuskegee (2012)

Ow nee... een album met oude nummers opnieuw opgenomen.. en dan ook nog in duet.. en... als klap op de vuurpijl.. COUNTRY

Op voorhand al een mislukking. Ik vrees met grote vrezen voor deze release

gebrek aan inspiratie zal hier wel aan te grondslag liggen vrees ik.

Vind de man een begenadigd zanger, en hou van zijn vroegere werk, maar na al zijn Sky radio gehalte werk ui de jaren 90 en 00, lijkt het erop dat de koek dan nu echt op is.

Ik ben wel nieuwsgierig eigenlijk.... vergeet niet dat Tuskegee wel de plaats is waar de man geboren en getogen is ... en dat de dominante muziek daar nog steeds c&w is.

En commercieel gezien is het door Richie ook helemaal niet verkeerd bedacht. Bedenk dat het zo'n beetje één van de grootste muziekmarkten is, die tegenwoordig muzikaal helemaal niet ver af staat van wat hij in de jaren 80 heeft gedaan, de mainstream c&w is net zo veel pop als Richie's Can't Slow Down album.

Voorproefje YouTube - Lionel Richie goes Country - with some help

Ik heb ook wel country invloeden in zijn muziek gehoord, vaak zelfs, niks mis mee.
maar maak dan een album met nieuwe nummers ofzo. dit vind ik Echt een zwaktebod.

Duidelijk een gevalletje van gebrek aan inspiratie. Dan krijg je dus dit soort fratsen.
Ik kan het album nog niet beoordelen. Maar Ritchie boeit mij allang niet meer.

...same here

Misschien is het wel gebrek aan inspiratie, in dat geval kun je beter op je oude werk terugvallen, niks mis mee toch? Je hebt ook artiesten als Bryan Adams die al jaren geen inspiratie meer hebben maar toch nieuwe nummers willen brengen die vervolgens nergens op lijken. Net als Ray Davies heeft ook Lionel Richie een stel collega's uitgenodigd om oud werk nieuw leven in te blazen. Bij Ray Davies was het resultaat werkelijk genant. Hier verwacht ik eigenlijk best wel wat van.

Er is nu een interview met hem op rtl4, daar deed ie angel.... de man kan zingen, maar wat een flauwe versie zeg...
Geen uitnodiging om het album toch te gaan proberen.

Kan aan mij liggen, maar ik zie geen Angel in de tracklist staan. Ik heb de promo even bekeken via de link van ChrisX en daar is toch duidelijk te zien dat er met passie gezongen wordt. Het zijn zeker geen slappe aftreksels. Ik heb ook Endless Love met Shania Twain gehoord op een ander filmpje en dat is gewoon super. Je blijft je afvragen of dit soort projecten iets toevoegen. Misschien niet, maar je kunt je ook gewoon beperken tot de conclusie dat het een lekkere plaat is. Nog even het eindresultaat afwachten, maar dat dit een alleraardigst schijfje wordt is voor mij al bijna zeker.

Hij had het erover dat angel met een van de pixie dames werd gezongen.

Klopt inderdaad. Album net via spotify geluisterd. Het album zit mooi in elkaar maar het word toch vrij snel saai. Misschien net een voldoende, nog even wat vaker proberen.

Jammer! Hij had Sail on ook met Jill Johnson opgenomen! Dan is het wel een mooie remake!
Het album wordt inderdaad erg snel saai. Jammer dat dat het geval is, terwijl er toch alleen maar duetten op staan (die naar mijn mening meestal wel interessant zijn).

Tja wat moet ik er op zeggen. Voegt voor mij niet echt iets toe. Was leuker geweest als Lionel met nieuwe nummers gekomen was.

Ik vind het wel een prettig album. Natuurlijk zijn veel van richie's nummers erg zoesappig (vooral na de Commoderes), maar goede nummers zijn het wel! Ze zitten goed in elkaar.

Er zijn veel goede artiesten die dit soort albums uitbrengen (akoestisch etc.) en daar is niks mis mee. Liever dit dan nieuwe nummers met een housebead eronder.

De country zangers brengen een paar goede stemmen mee, dus niks mee met dit album.

Alleen Dancing on the ceiling had voor mij niet gehoeven.

Als je een album uitbrengt met bewerkingen van zowat al je oude hits, kan het twee kanten opgaan; of het voegt iets toe, klinkt verfrissend en weet te verrassen, of het heeft een groot gehalte aan metaalarmoede en gebrek aan inspiratie en de duetten zijn vooral gezichtsloos. Bij Richie is voor op Tuskegee het laatste aan de hand naar mijn smaak. Alleen een Willie Nelson doet het Easy aan en weet zo zijn eigen geluid ook mee te brengen. Maar voor de rest is het m.i. armoe troef. Richie maakte al aalgladde soulballades en het is nu niet anders maar dan alleen met een countrysausje erover heen. Geen enkel nummer weet de gedachte af te leiden van het origineel en eigenlijk klonken die goed zo als ze waren. Nu wachten op Tuskesymphonie en Tuskacapella?

Hier verwacht ik niet veel van en de gasten met wie hij duetten brengt, boeien me ook al niet. En toch kon het nog veel erger. Stel je voor dat hij begon te rappen!!!!!!!!!!!

Hier heb ik me nog niet aan gewaagd. Na de onverwacht positieve indruk van de albums tussen 1996 en 2004 kwam er de ontnuchtering met 'Coming Home' en 'Just Go'. Dit album kan niet zwakker zijn dan beide voorgangers, want het songmateriaal is stukken sterker. Alleen, duetten en dan nog met zulke povere artiesten

Met dit album eindigt de (her)ontdekking van de heer Richie.

Enkele indrukken:
- periode met The Commodores: vaak funky, vaak mooie ballads; een collectie van een 30-tal nummers is ideaal voor mij

- soloperiode 1982-1992: heel veel sterke nummers en zoete ballads

- soloperiode 1996-2004: minder dan vorige periode, maar onverwacht toch de moeite waard

- soloperiode 2006-2010: ontgoochelend; zielige poging hip te zijn, beetje eigen geluid verradend

- dit album: omwille van het songmateriaal stukken beter dan periode ervoor, maar die duetten brengen niks bij en tippen nergens aan de originele nummers; de lijst van gastartiesten vind ik ook maar heel, heel pover

Mede geproduceerd door Tony Brown, ooit nog pianist in Elvis' band.

Het country aspect had wel meer benadrukt mogen worden. Toch is dit een goed te beluisteren album geworden.