Ik was helemaal in de wolken met 'Absolute Dissent' in 2010. En volledig terecht. Nu blijkt dat ik nog even in die wolken kan blijven toeven.... Want jongens toch... de heren doen het wéér, de krachttoer die 'Absolute Dissent' was, wordt zonder enige moeite overgedaan !! Feest !
Deels kan ik mijn review over 'Absolute Dissent' overnemen, het enthousiasme en de blijheid ook. Dit album past dan ook in het rijtje 'Pandemonium', 'Absolute Dissent' en als je er hardere gitaren zou bijdenken ook 'Brighter Than A Thousand Suns'. Of: 'Extremities' , maar dan wat minder 'vuil' en brutaal...
Is dit album béter dan 'AD'? Het is alleszins ook geweldig, en de op 'Absolute Dissent' uitgezette lijnen worden verder ingekleurd. Ik zou zeggen: het erg hoge niveau wordt zonder moeite ook gehaald op MMXII. Hallelujah !
Opnieuw veel ruimte voor sfeer, dramatiek. Beklemmend, (be)dreigend.... MMXII baadt in een apocalyptisch sfeertje, en dat is geen toeval in het jaar dat geïnterpreteerd wordt als de Maya's voorspelling van het einde van de wereld...
Over 'Absolute Dissent' schreef ik: "Net zoals KJ zich manifesteert in al zijn diverse stijlen, die ze mooi vernengen tot een onontkoombaar, pakkend en beklijvend, melodieus en tegelijk brutaal, subtiel en in your face geheel, zo-ook hoor je Jaz dan weer loepzuiver zingen met veelal clean vocals, dan weer brult ie het uit". Het kan ook voor deze review dienen, al is zijn de clean vocals nog meer aanwezig en spelen de keys een meer prominente rol op 'MMXII'.
Al vanaf 'Pole Shift' met die keys als leitmotiv en de bezwerende zang van Jaz, over een ijzersterk 'Femma Camp': keys, gitaarmuur, Jaz galmend, schreeuwend... Het onontkoombare 'Rapture' met een drive om U tegen te zeggen. Het komt spoken, grijpt je en laat je niet meer los.... en dan neemt 'Colony Collapse' het gewoon over! Jaz's vocals zijn geweldig... Hier wordt krachtig en helder doorgezongen. Gepaard gaan met een kamerbreed geluid. Strakke drums van Big Paul Ferguson, dat betere baswerk van Youth, het geweldige gitaarwerk van Geordie, hemelse keys van Reza...
'Corporate Elect' lijkt een melodieuzer neeftje te zijn van 'Depth Charge' (AD). Ook hier weer die drive.... En wat een geweldige gitaar-wall of sound...
Van drive gesproken: 'In Cythera' !!! Zenuwachtige drumpartijen, subtiele keys die voor sfeerschepping zorgen.. hoekig gitaarwerk... Jaz die debiteert en weerom heerlijk zingt en galmt doorheen dat zenuwachtige ritme... en dan in het refrein lekker uit kan halen. Top. Niet voor niets was dit een van de singles denk ik dan.
'Primobile''!!! is een perfect ambassadeur van Killing Joke anno 2012 - MMXII dus. Het bevat alle Killing Joke-ingredienten van deze (en de vorige) plaat. Alsook is het een mooie samenvatting van hoe de KJ-sound zich doorheen de jaren ontwikkelde... je hoort een zweem van de eurobeat van 'European Superstate', anderzijds zou dit een 2012-versie van de sound kunnen zijn die je op 'Night Time' hoorde. Heersende synths, maar ook weer een geweldige gitaarmuurtje'. En georganiseerde chaos ergens te midden. Coleman die krachtig zingt en slechts uithaalt, daar waar nodige en gepast. En de track badend in een algeheel donker sfeertje, maar dat kan ook over het hele album geschreven worden natuurlijk.
'Glitch' komt nog het best in de buurt van de KJ sound van 'Killing Joke (2003) en 'Hosanna's'... maar, en dat klinkt misschien vreemd: het 'swingt'... Ook hier: die Drive ! Ook: in our faces !!
En dan had je 'Trance' nog niet gehoord? Zit hier maar eens op stil! Benieuwd of dat gaat lukken! En drive? Overdrive!! En de vocals van Jaz zijn ook een feest hier... mooi het ritme volgend. Killing Joke's heavy take on disco, zoiets? Jawel! En: Geordie's heerlijk gierende gitaren.
Het album wordt bezwerend afgesloten met een slepend 'OnAll Hallow's Eve', weerom een mooie showcase van Jaz' clean vocals en screams en hoe hij die functioneel weet te gebruiken. En sfeer is ook hier weer alom aanwezig. En opnieuw met dank aan de ritme sectie, hier ingetogen, van Youth & Big Paul. Weer lekkere gitaren van Geordie.... subtiele ondersteunende keys van Reza...
Met MMXII leverde Killing Joke de perfecte soundtrack af voor de apocalyps. Als ik dit schrijf (27.12.12) wéten we al dat die er niét kwam op 21.12.12. Bijhouden dus dit album, dan kan het dienen voor de volgend apocalyps. Maar misschien doet KJ opnieuw het onmogelijke: zoals bij Absolute Dissent & MMXII: de krachttoer gewoon fijntjes overdoen - éven goed en even intens!!
Ik hou ze alvast niet tegen.
De eerlijkheid gebiedt mij, ik kàn niet anders, maar dat had je na het lezen van mijn schrijfsel al begrepen, dan dit album, net als zijn broers, 'Pandemonium' en ' Absolute Dissent' een vette 5 te geven!!
Killing Joke rules! Nog altijd. En hopelijk nog heel lang...