Quakers - Quakers (2012)

Dan wil ik Outlaw noemen. Die productie is te ziek voor woorden

Ik luister hem nu voor het eerst, maar oh mijn god wat een constant hoog niveau..
Ging hem voor de grap checken omdat ik niks te doen had, maar het verbaast mij hoe hard dit is.

Big Cat is mijn favoriet van deze plaat.
Vette beat en schitterende raps.
Alleen snap ik niet wat sommige aan Fitta Happier vinden. Ik vind het een van de mindere van de plaat. Die melodie sample van The National Anthem vind ik ook maar matig.

Fitta Happier is ook niet mijn favoriet nee..
Smoke vind ik ook keihard!

Die is schitterend!
De interludes vind ik trouwens ook van een erg hoog niveau.
Ik heb ook eens de tweede cd beluisterd (gewoon de instrumentals) en dan kan Quakers me toch niet de volledige speelduur blijen boeien. De beats vragen toch wel om rappers.

Lees hier mijn recensie over dit album voor hiphopleeft.

Erg mooi stuk.

Ga dit checken...

Wat ik tot nu toe hoor is heerlijk Lekkere plaat die als een sneltrein door je oren blaast.

'R.A.I.D.' heeft net van die incheckpaaltjespiepjes. Toen ik dat nummer vanmorgen op het station luisterde duurde het toch even voor ik doorhad dat die piepjes bij de track hoorden...

Quakers schijnt volgens sommigen een collectief te zijn, a la de Native Tongues, Wu-Tang Clan of Odd Future. Gezien de enorme gastenlijst kan ik hier wel inkomen, maar toch: dit is voor mijn gevoel ‘gewoon’ een project van Geoff Barrow (van Portishead-faam, maar dat hoor je niet echt), Portishead-ingenieur Stuart Matthews en Autralische producer Katalyst. Deze drie hebben de muziek gemaakt en vervolgens een hele waslijst aan emcee’s en één femcee uitgenodigd om het feest compleet te maken.

Zoals te verwachten met 41(!) tracks in krap zeventig minuten wordt dat proppen. Naast een redelijk aantal korte, instrumentale interludes betekent dat evengoed ook dat de rappers zich niet al te lang uit kunnen leven. Hierdoor ontstaat een caleidoscopische hiphoptoverbal (geen mens weet hoe hij worden zal) die het ene moment beklemmend is en het andere moment juist weer bevrijdend euforisch. De verscheidenheid aan stemmingen is dus net zo divers als de rappers onderling, of het pallet aan geluiden. Dat gaat van blazersgedreven (‘Fitta Happier’) of erg soulvol (‘TV Dreaming’) naar juist heel elektronisch, zoals de kitscherige synthesizer in ‘Russia With Love’.

Ik zal niet zeggen dat alles geslaagd is. ‘R.A.I.D.’ wordt ontsierd door precies op het geluid van de ov-chipkaartincheckpalen gelijkende bliepjes en andere nummers missen ook wat spanning, maar daarnaast zijn er een aantal geweldige tracks te vinden. De piano op ‘War Drums’, het droge baslijntje op ‘Smoke’ of de wa-wa-wa-sample op ‘Soul Power’ zijn van die schijnbaar kleine toevoegingen die het nummer heel veel goeds doen. Misschien geen 41 Golden Greats, maar wel een mooie eenheid en een geslaagd project.

Staat best wel wat leuks op deze plaat, maar binnen deze context wordt het allemaal snel willekeurig en betekenisloos.

Lekker album hoor. Pompt goed, lekker tempo en erg gaaf dat de instrumentale cd er ook gewoon bij zit.

Ik heb soms echt het gevoel dat ik naar snippets zit te luisteren.

What Chew Want

Wat mij betreft het hoogtepunt van het album. Alleen jammer dat Tone Tanks verdere werk daar bij achter blijft, want ik vind 'm een heel prettige emcee, maar de productie van 'What Chew Want' is in combinatie met de raps ronduit fantastique.

Lekker album dit hoor. Maar ondanks de korte speelduur van de nummers is het album me toch net iets te langdradig. Zoals ik hierboven al zei heb ik soms het gevoel naar snippets oid te zitten luisteren. Soms pakt dit positief uit, maar soms ook negatief.

What Chew Want trouwens nog steeds duidelijk het beste nummer van dit album. Voor mij zelfs van dit jaar (voorlopig).

Eindelijk weer een album dat in zijn geheel de moeite waard is in hiphopland.

Dan heb je heel wat gemist, Paddy.

Ik heb mijn hiphop graag wat rauw en funky.
Zoals het voor 1995 vaak klonk.
Ben benieuwd welke albums jij bedoelt, maar weet wel dat ik Jay-Z enzo eerder verantwoordelijk houdt voor de teloorgang van het genre dan dat ik em blueprints vind maken.

Hoeveel hiphopalbums van deze tijd, incl. deze, heb je dan beluisterd de afgelopen jaren? Eén?

Sage Francis - Li(f)e (2010)
The Roots - How I Got Over (2010)
The Roots - undun (2011)
Atmosphere - The Family Sign (2011)
Kubus & Rico - DMT (2011)
El-P - C4C (2012)
Big K.R.I.T. - 4eva 'n a Day (2012)

The Roots; de Volvo van de hiphop; oerdegelijk,maar saai.
Die van El-P is idd wel kewl, maar niet zo vet als Quakers.
Nederhop vind ik vaak minder.
De andere titels zal ik zeker checken...thanx.

Deze gister gehaald, wat een vette cd zeg.
Staat veel goeds op, moet het nog een beetje laten bezinken want 41 tracks i behoorlijk wat.
Maar de beats zijn echt relaaaxed, typische stonesthrow dingetjes en wat materiaal wat zelfs a la Edit is. Ook erg nice dat het geleverd wordt met de instrumentals.
Voor nu favoriete tracks; Smoke, What Chew Want, Mummy, The Turk (leuk gesamplet), R.A.I.D., Rock My Soul, My Mantra, Outlaw.
Ik vind alleen Coin Locker Kid niet heel goed klinken.
4*

Omhoog met een halfje.
Ongeloofelijk sterke Hip-Hop plaat, buiten een paar uitzonderingen erg onbekende MC's en toch komen ze stuk per stuk enorm goed. het verwondert me dat er een paar niet al een erg sterke plaat op hun naam hebben. De beats ondersteunen de MC's perfect en zijn afwisselend genoeg om 41 tracks te kunnen hebben. Een van de sterkste Hip-Hop platen ooit, naar mijn mening.

Leuk triviatje over 'Lost and Found'. Daarin zit een sample verborgen van de Nederlandse progrockband Focus (van Jan Akkerman en consorten). En of muziek een universeel iets is

Wat de rest van het album betreft....groeit bij mij met elke luisterbeurt!