Thin Lizzy - BBC Radio One Live in Concert (1992)

Via het bericht van Queebus bij Thin Lizzy's Life Live kwam ik bij mijn eigen bericht daarboven, om vervolgens te ontdekken dat ik nog niets had geschreven bij dit BBC Radio One Live in Concert uit 1992 met hierop een concert uit 1983.
Beloofd is beloofd en dus schalde de cd (bij mijn weten tot dusver niet op vinyl verschenen) even later door het huis. Het was alweer zwaar genieten. Anders dan mijn brein vertelde, is dit niet het allerlaatste concert dat de groep gaf (Neurenberg, Duitsland, 4 september), maar dat op het Engelse Reading Festival op 28 augustus.
Bekend zijn de heroïneproblemen waar Phil Lynott en Scott Gorham mee worstelden. De eerste overleefde ze niet, de tweede wel. Laat daarom de muziek het werk doen terwijl ik de bio van Mark Putterford 'Philip Lynott the Rocker' (1994) erbij houd.

Een wervelende setlist met een mix van de jaren '74-'78, toen Thin Lizzy naar de top klom waar mastodonten Zeppelin, Purple, Sabbath en Heep inmiddels gingen wankelen, en de jaren daarna toen de groep steviger en sneller ging musiceren. Die laatste periode is mijn favoriete en met vijf nummers vertegenwoordigd, die in het eerste deel van de set zitten. Geopend wordt echter met klassieker Jailbreak.
Track 6 is een nieuw nummer, het huiveringwekkend persoonlijke A Night in the Life of a Blues Singer, welke twee jaar later in studioversie op Lynotts solo-EP Nineteen zou komen. Alleen daarom al is deze cd de aanschaf waard: het lijkt erop dat we Lynott recht in de ziel kijken.
Bovendien is het enorm genieten van het drumwerk van Brian Downey, die zich in de carrière van de groep is blijven vernieuwen. Hoor maar eens zijn kunsten bij het nieuwere werk.

Opvallend genoeg geen enkele hint van de groep dat dit hun allerlaatste concert op Britse bodem is. Het publiek is daar desondanks van doordrongen en laat het weten. Leuk om te weten dat iggy heeft meegehuild bij de regel "The coyote call" - heeuwww" in The Cowboy Song. En als Lynott in Still in Love with You zingt "Is this the end?" krijgt die regel een nieuwe lading als het publiek luid "Noooooo!" brult. Het is het slotlied van de cd bij een concert dat zich volgens Putterford "in mud and mayhem" afspeelde.
Een afscheidstournee? Natúúrlijk zou Thin Lizzy na enkele jaren heropgericht zijn met Lynott in de gelederen, als hij niet in januari '86 was overleden; de reünie kwam er zelfs zonder hem. Dat altijd met groot respect voor de frontman. Desondanks blijft het dromen hoe de groep was verdergegaan mét hem. Wellicht dat de Black Star Riders nog het dichtst in de buurt komen, zeker weten zullen we het nooit.

Toeschouwer in Neurenberg is o.a. ex-Lizzygitarist Brian Robertson, inmiddels bij Motörhead, die daar met drummer Phil Taylor aanwezig is. "I watched the show from the side of the stage that night and there was a wee tear in my eye. In my opinion the Sykes line-up was the best Phil had had since I left, and it was so sad to think the band were breaking up. I was upset, me."
Na die allerlaatste show in Duitsland was het echt voorbij. Afscheid nemen is moeilijk en dus deden de heren daar niet aan. Zelfs niet onderling. Toetsenist Darren Wharton: "After Germany we simply said goodbye at the airport, and that was it."

Ook ik wil geen afscheid nemen en heb daarom deze 6cd-box (2023) van Grand Slam besteld, de groep waarmee Lynott een doorstart probeerde te maken. Hopelijk is die leverbaar en zo ja, dan plaats ik 'm op MuMe en volgt een beschrijving.