Destruction - Infernal Overkill (1985)

Op zich is Infernal Overkill een vrij aardig thrash-album, maar de erbarmelijke productie verpest het een beetje. Het album heeft de tand des tijds overigens duidelijk niet doorstaan. Verder ben ik niet echt te spreken over de Engels-met-zwaar-Duits-accent-zang, die daarnaast ook nog eens erg slecht is .

De nummers zitten nog wel aardig in elkaar (met als hoogtepunt Death Trap), vandaar toch nog 2,5 ster.

Dit is verreweg het beste destruction album_O_

Het steenkolen-engels van de Duitse thrashbands vind ik wel zijn charme hebben, maar dan moet de zang ook goed en thrashy klinken. Naar het 'thrashy' doet de zanger op dit album wel een gooi, maar goed is het niet. Verre van zelfs. Doe daar nog eens de zwakke productie bij en je krijgt een album dat de jaren '80 nooit had mogen overleven. De riffs zijn echter wel weer erg ruig en ook de solo's (vooral bij Tormentor) vallen erg op ten opzichte van de debuutplaten van vergelijkbare bands. Al met al toch 3,5*.

bijna op alle albums klinkt de stem van de schmier anders

Is er een album waar hij wel goed op klinkt? Ik heb alleen deze en Eternal Devastation.

ik heb the antichrist en daar is die stem ook best raar en ik heb dit album
en mad butcher die is naar mijn mening best wel goed.
en Eternal Devastation heb ik die staat bij mij achter mad butcher geplakt

nee hoor dit keer ben ik het niet met je eens want mad butcher en eternal devastation is beter

Destijds was Destruction een van mijn favoriete bands. Maar zoals met veel Duitse metal uit die tijd bleek dat later niet echt om aan te horen. Het is weeral even geleden dat ik deze geprobeerd heb. Dat ga ik morgen eens doen. In mijn herinnering is Eternal Devastation inderdaad wat beter.

Edit: Ik heb intussen even beluisterd. Behalve de zang is dit best goed. Maar die zang verpest dat allemaal. Het lijkt wel Beavis of Butthead van MTV.

Ondanks de inderdaad belabberde magere droge produktie en dat typische monotone Destruction Duitse Thrash gedrum vind ik zeker met Schmier's verdorven stemmetje en het best wel toffe gitaar werk en toffe ideeën dit alles toch nog resulteren in een evil Thrash lp, en heel erg Duits! Vroeger had ik veel meer problemen met de "klote" productie op deze plaat, dan tegenwoordig nu ik helemaal opga in de evil sfeer op deze plaat en ik zeg het nogmaals: de regelmatig goede ideeën! Soms heeft een plaat blijkbaar jaaaaaaaaaaaaaaaren nodig om wat te gaan worden blijkbaar. Invincible Force, Tormentor en Antichrist vond en vind ik nog steeds heerlijke en legendarische nummers.

Bestial invasion vind ik de mooiste. Het instrumentale Thrash attack mag er ook wel wezen.

Voor mij persoonlijk de ultieme thrashplaat gespeeld door 3 jonge gastjes volbehangen met metalen punten en kogelriemen. Dit was 1 van mijn eerste thrashmetalplaten. Velen vinden de productie waardeloos tot matig. Zelf vindt ik het er lekker smerig opgezet. Heb deze helemaal stuk gedraaid en nog steeds grijp ik ernaar. Retestrakke metal recht uit het hard.

Hey cadaver 69, mooi dat je deze Thrash lp van vroeger zo omarmt. Ik persoonlijk vind objectief gezien er nog wel wat kritiek te vinden valt rondom dit album...daar tegenover worden we ook compleet omver geblazen door geweldige kanten van dit album INCLUSIEF geweldige hoes en vormgeving vooral; je hebt gelijk: jonge gastjes die ZO puur HUN verhaal destijds deden, met een geweldige hoes als je 'm een beetje beter snapt, en de muziek klinkt ietwat iel, maar ook giftig, evil en 300 % overtuigd gebracht met verslavende riffs...allemaal waar. Ik kan heel ver met je meegaan! Ik herontdek en waardeer dit album keer op keer!

2 jaar na jouw quote zeg ik: Jij hebt helemaal gelijk. Dat hadden mijn woorden kunnen zijn.
Deze LP helemaal plat gedraaid. Jeugdsentiment. Komt nu misschien iets te kort voor vijf sterren maar in herinnering leeft deze voort als de absolute top plaat op dat moment...totdat Slayer uitkwam met Reign in Blood in ieder geval.

Destruction is live een geweldige band en net zo cult als Slayer, in het trashcircuit. Krakers van dit album (dat idd niet zo super geproduceerd is) worden nog altijd live gespeeld.
Wij hadden dit album als snotneuzen al vlot in de platenkast. Een klassieker.
* * * * zodoende.

trash?

Heerlijke plaat dit! Ik kan best wel door deze productie heen luisteren. Lekker rauw wat wel bij Destruction past (beter dan de overgeproduceerde platen die ze nu hebben). Deze plaat staat eigenlijk vol met lekkere riffs. Vanaf het eerste nummer is het al feest.

De vier grootste thrashbands uit Duitsland; Kreator, Destruction, Sodom en Tankard, wisten zich te onderscheiden van de Amerikaanse collega's door hen te overtreffen in smerigheid en venijn, deels te danken aan die heerlijk 'slechte' producties.

Tenekrommende sound idd. (en die Duitse tongval). 2 sterren.

Een cultklassieker. Vergt wel een acquired taste van de luisteraar.

Uitermate verslavend album. Tenenkrommende sound... tss. Klonken hedendaagse metalalbums nog maar zo. Die zieke drang tot geluidsperfectie maakt van bijvoorbeeld het recentere Destructionwerk geen pleziertje.
Aan tongvallen stoor ik mij verder niet. Schmier klinkt lekker gemeen altijd.

De gitaarsolo's zijn heerlijk.
Simpel maar dodelijk.

Ik heb heel veel (cult)klassiekers uit de jaren 80 metal niet vanwege de slechte/gammele/holle produktie, zelfs twee van Metallica (of door gebrek aan 'diepte'/afwisseling in de composities). Dat is iets wat mij erg stoort, een ander misschien niet. Op zich is de muziek niet per definitie slecht. Soms heb je iets dat je wel hebben kan als je een bepaald aspect van een album slecht/minder vindt, soms ook niet. Zo heb ik al die Testament albums bijv. uit de 2e helft van de jaren 80 ook niet, of een Bonded By Blood. Maar goed, ieder zijn maatstaven....daar wou ik het bij laten.

Het is denk ik totaal anders als je destijds die opkomst van Destruction, Kreator en Exciter, Death Angel etc. hebt meegemaakt en dit vinylalbum kocht toen het uit kwam - die producties waren toen gewoon zo (slecht), het ging ook om de liveconcerten waar je heen ging - dan dat je nu in 2015 dit CD'tje voor 't eerst zou kopen en verder nog niet zo van de band had gehoord.
Volgens holistische methodiek kom ik op 4 sterren, ik overweeg een 4,5.

Mooie tijden, met de fiets naar Leiden, naar zo'n klein platenzaakje t.o.v. V&D die veel metal vinyl hadden en uren grasduinen om vervolgens weer een uurtje terug te trappen, weer of geen weer, met weer dat nieuwe album gevonden te hebben.

Herkenbaar. (andere plaats, wel ook V&D).
Plus dat die hele NWOBH en de (Bay Area, Deutschland, LA, Zuid Amerika)Thrash scene op kwam, allemaal in die zo bepalende jeugd, je groeide met de ontwikkelingen van de metal mee. Nu is dat geschiedenis, wij waren erbij.

Nu is het "opa verteld". had hele schriften vol met albums die ik moest kopen en zelfs nu nog heb ik die lijst in mijn hoofd en koop nu nóg albums zo af en toe die mij destijds om bugettaire redenen ontgaan waren.

Man wat een cultalbum! Die vette swingende riffs! Het swingt gewoon, hoe mean and thrash de muziek ook is.
Krakers van dit album worden nog steeds live gespeeld. Invincible Force, Thrash Attack. Bestial Invasion.
Vanuit thrashhistorisch perspectief en omwege het concert van gister: verhoging naar 4,5 sterren!

Destruction behoorde toch tot The Big Teutonic 4. Dus cult zou ik het niet noemen.

Het is geen onzichtbare (invisible) maar onoverwinnelijke kracht. Invincible Force dus.


Zo. En nu ga ik weer wat anders doen dan muggenziften.

Ik heb eigenlijk meer met Release From Agony dan met dit album. Ik vind eerstgenoemde niet alleen interessanter, maar ook een tikje macaberder klinken.

Mooi dat je het woord "macaber" noemt. Dat is inderdaad wel van toepassing op Destruction.
Net als "swingend", ik vind vaak dat hun "smerige" harde thrash toch 'swingt'.
Release From Agony is ook steengoed.

Zeker het oudere klassieke werk van die Duitse thrash bands hebben stuk voor stuk dat typische kwaadaardige sfeertje. Je kan er moeilijk een uitleg aan vastpinnen en het is niet "evil" op een manier zoals Slayer dat ooit was, maar op hun eigen manier hebben onze Teutonische thrashers iets lekker venijnig.