Shinedown - Amaryllis (2012)

Nice hij staat erop!

Ik heb echt ontzettend veel zin in dit album. Ik ben sinds een jaar echt grote fan geworden van Shinedown, en heb alle albums aangeschaft en vind ze ook gewoon allemaal goed. Afgelopen jaar heb ik ze live mee mogen maken en het is echt een zeer goede live band. De eerste single 'Bully' is erg vet. en live hebben ze ook 'adrenaline' en 'enemies' gespeeld. erg goed!!
Ik verwacht dat Amaryllis een beetje in het verlengde ligt van The Sound of Madness.
Het ruige wordt afgewisseld met het softe.
Ik denk persoonlijk dat de eerste 2 harde nummes zijn, dan 2 ballads, dan 1 harde, 1 rustige 1 harde, 2 rustige 2 harde en als laatste 1 rustige.

met andere woorden, ik ben benieuwd, en ik heb er zin in!

Heb Shinedown ook pas dankzij hun vorige album ontdekt. Dat album vind ik echt heel goed. Ben dus ook erg benieuwd naar deze nieuwe.

Kom maar op met dit album. Met één van de beste zangers van het gerne in de gelederen kan het bijna niet mis gaan. "Bully" is alvast een hele goeie.
YouTube - Shinedown - Bully (Official Music Video)

jup, bully is een hele goede. Maar ik vind Enemies en Adrenaline misschien nog wel vetter!
In onderstaand filmpje hoor je samples van verschillende nummers van Amaryllis.

Eerste sample = Adrenaline
tweede = Enemies
derde = Bully
vierde = Unity

(er zijn er meer maar dat zijn nummers van the sound of madness)

Shinedown Offer Behind the Scenes Look at Upcoming Album ‘Amaryllis’ - loudwire.com

Meer van hetzelfde, maar oh zo lekker. Het klinkt weer als typische Amerikaanse rock, maar dan wel uit de top divisie. Zou zo een best of album kunnen zijn.
Had ik al gezegd, dat ik Brent Smith een goede zanger vindt.

Album aan het beluisteren. Heerlijk, heerlijk. Shinedown stelt opnieuw niet teleur. Sommige nummers klinken bekend. terwijl andere nummers weer heel anders klinken dan je van Shinedown zou verwachten.
"Amaryllis" is een lekker album. Maar sommige nummers moeten nog wel groeien. Wat positief is. Want dat zijn vaak de beste nummers!

'Adrenaline' is een lekkere recht toe recht aan hardrock beuker. Sterke riff en sterk gezongen. Goede en duidelijke opener van het album. Klinkt een beetje als een 'Cry for Help' of een 'Sin With A Grin' mix.

Bully is de welbekende eerste single van het album. Het nummer doet niet onder aan de rest van de nummers.Maar merk wel dat ik hem sneller skip. Dit waarschijnlijk omdat ik het nummer al vaker heb gehoord.

'Amaryllis' is de eerste ballad van velen. Maar gelijk een goede ballad. Doet een beetje denken aan 'Crow With The Butterfly'. Maar dan iets minder bombast. Goed nummer.

'Unity' daarin tegen heeft wel weer die bombast. met piano, en cello. Mooi nummer. Die dankzij toevoeging van bovengenoemde instrumenten lekker groots klinkt.

Het nummer daarna is weer een typische harde Shinedown rocker 'Enemies' zou zo het broertje van 'Cry for Help' kunnen zijn. Erg lekker nummer.

'I'm Not Alright' is weer een ballad. Die met toevoeging van geluidseffecten en meer instrumenten lekker bombastisch klinkt. Brent Smith heeft in het refrein soms wel iets weg van Nickelback zanger Chad Kroeger. Bepaalde zang lijn komen wel erg overeen. Maar toch, een fijn nummer.

'Nowhere Kids' is de eerste onverwachte Rocker. Klinkt anders dan andere Shinedown tracks. Maar boy wat een fijn nummer is dat! Heavy en strak. een van de betere nummers van het album!

'Miracle' wordt een single. Dat is duidelijk. Lekkere ballad die een beetje in het verlengde ligt van 'If You Only Knew'.

Bij dit nummer werd de vergelijking met Gavin DeCraw gemaakt. Iets wat ik apart vond. Aangezien Shinedown en Gavin twee verschillende genres zijn. Maar de vergelijking vind ik achteraf wel op zijn plaats. Bijzonder nummer van Shinedown, die ik niet aan zag komen. Dit is duidelijk een groeiertje voor mij. tevens is het geen slecht nummer!

'For My Sake' is weer een rocker. Maar anders dan de anderen. Niet te hard, niet te zacht. Het gaat er lekker tussenin. Met een catchy riff en zang weet het nummer me gelijk te raken. Sterk nummer!

'My Name (wearing Me Out) zou zo familie kunnen zijn van 'Sin With A Grin' zelfde soort aggressie. En Boy wat een goed nummer. Springt er voor mij gelijk bovenuit met een aantal andere tracks. goed nummer!

'Though The Ghost' is weer een goede afsluiter. Een Soort Call Me. Maar dan zonder Piano. Blijft lekker rustig. En door de toevoeging van instrumenten klinkt het toch weer groots.

Zoals geschreven kent het album overeenkomsten met voorganger 'Sound Of Madness'. Maar of het album beter is kan ik neit gelijk vertellen. Daar is het album nog te jong voor. Gelukkig zijn er naast overeenkomsten genoeg verrassingen te verwachten op het album wat Amaryllis zijn eigen klank geeft, en waardoor het niet gelijk weg kan worden gezet als 'Sound Of Madness' kopie. Het album is een groeier. Maar heeft potentie om een stijgende lijn te maken.
Ik zal hem in ieder geval nog regelmatig gaat draaien. Voor nu. een kleine vier sterren. Omdat ik 3.5 toch net iets te laag vind.

* * * *

Als Shinedown

De onvermijdelijke tegenvaller na het geweldige The Sound Of Madness uit 2008. Dat kan natuurlijk ook bijna niet anders. Op dat album was de sound van de band geperfectioneerd en was het songmateriaal van hoog niveau. Ditmaal is er helaas toch een beetje sprake van een herhalingsoefening. Hier en daar wat uptempo rocksongs, dan weer een paar ballads etcetera. De songs zijn net even wat minder pakkend en interessant, al blijft de band in het genre op eenzame hoogte staan. De radiovriendelijke rock wordt extreem goed uitgevoerd en Brent Smith toont zich opnieuw een topzanger. Geweldige stem heeft die man. Mijn voornaamste klacht betreft de ballads, die soms alarmerend richting de dik aangezette en kitscherige pathos van een band als Goo Goo Dolls neigen. Daar moet Shinedown wel mee uitkijken. Is dit een goed album? Zeker. Kan de band beter? Absoluut.

op momenten is het net wat minder dan de voorganger, maar op de andere momenten (zoals Nowhere Kids) vind ik het dan weer wat lekkerder.
ach uiteindelijk komt het erop neer dat dit weer gewoon typisch amerikaanse rock is, maar dan wel van goeie kwaliteit.
3.5*

Het grootste probleem heb ik met het titelnummer, Unity, I'll Follow You en Through The Ghost. Deze vier songs willen me naar niet echt pakken. Misschien komt het nog uiteindelijk. Tot nu toe vind ik deze songs het niveau van de plaat omlaag trekken. Jammer, want verder is het een prima album.

Tot op heden blijf ik hem minder sterk vinden dan zijn voorganger.
De mediocore single 'Bully" beloofde niet veel goeds maar het album zelf blijkt toch wel boven het gemiddelde niveau uit te stijgen.
Shinedown lijkt over de gehele linie tocht wat kracht in te boeten en vooral bij de softere nummers komt de band beter tot zijn recht.
Favorieten hier zijn de feelgood nummers Unity en I'm Not Alright.

Wederom een geweldig album van Shinedown! Het ligt in het verlengde van z'n voorganger. Maar dat viel te verwachten. De verrassing is er dus wel af om eerlijk te zijn. Maar daarom is het nog wel genieten natuurlijk!! Die stem blijft toch fantastisch in zowel de ballads als de wat steviger nummers.

Ik ben was nog helemaal niet bekend met de band. Ik had eigenlijk ook iets totaal anders verwacht, maar ik werd positief verrast. Vooral de zanger is geweldige. Goede stem heeft hij! Ik vind een nummer als Amaryllis echt prachtig. Het stevige werk kan er ook zeker mee door en al met al is het een erg lekkere plaat geworden.

Hele onderschatte band!
Maken hele goede eigenzinnige rock muziek met eigenlijk wel een van de beste (rock) stemmen op dit moment.
Van zachte lieve ballads tot scheurrock.
Kan eigenlijk bijna alleen maar favorieten opnoemen.

Enemies, Through the ghost, Miracle en I follow u zijn echt adembenamend
Achja, laat ze maar onbekend blijven
Kan ik weer opscheppen met bands die andere niet zullen kennen

Eeeh volgens mij is Shinedown alles behalve onbekend.

Bij de meeste musicmeter fans wel hoor.
Zeker als je ziet hoe weinig berichten dit album bijv krijgt.

Oké dat zou kunnen. Maar dat is voor mij niet echt een graadmeter of een band wel of niet bekend is. Laat ik het zo zeggen; Shinedown is in Europa inderdaad minder bekend of 'groter' dan in Amerika. Daar zijn ze toch behoorlijk mainstream.

Jaaa in Amerika zou best wel kunnen. Dat is voor mij geen graadmeter aangezien ik in Europa en in Nederland woon haha. Ik bedoelde ook dat ze hier niet zo bekend zijn, in NL dus.

Nowhere Kids en Through the ghost zijn toch echt wel de beste nummers die SD heeft gemaakt.
Threat To Survival viel erg tegen maar Attention Attention was wel weer stukjes beter.
Beter dan dit zullen ze waarschijnlijk niet meer worden als je echt van Rock Muziek houd dan,
Mar het beste is en Blijft THE SOUND OF MADNESS, op mijn website is deze ook het meeste geliked.

Dus volgens aardschok lezers:

NR1 Sound Of Madness
Nr2 Amaryllis
Nr3 Us And Them
Nr4 Leave A Whisper
Nr5 Attention Attention
Nr 6 Threat To Survival