menu

Jean Michel Jarre - Oxygene 7-13 (1997)

Alternatieve titel: Oxygene 2

mijn stem
3,76 (67)
67 stemmen

Frankrijk
Electronic
Label: Sony

  1. Oxygene 7 (11:41)
  2. Oxygene 8 (3:54)
  3. Oxygene 9 (6:13)
  4. Oxygene 10 (4:16)
  5. Oxygene 11 (4:58)
  6. Oxygene 12 (5:36)
  7. Oxygene 13 (4:23)
totale tijdsduur: 41:01
zoeken in:
4,5
De opvolger van de eerste Oxygene uit 1976. Althans, opvolger... Jarre zegt zelf: "It's not the same mood, it's a mood later" - het is dus eerder een tweede hoofdstuk dan een echt vervolg. JMJ is er goed in geslaagd de synthesizersounds van zijn vroegere platen uit de jaren 70 te vertalen naar toegankelijke muziek voor de jaren 90, zonder daarbij teveel richting dance/trance te leunen. De muziek is qua sfeer/melodie/beat erg goed in balans. Een heerlijke plaat als je het mij vraagt. 4,5*

[n.b.]de nummers Oxygene 7 en 9 zijn officieel niet onderverdeeld in stukjes zoals op deze tracklisting staat. De partitie vermeld inderdaad wel 3 delen voor beide stukken, maar officieel staan er 7 tracks op het album...

avatar van king_arthur
3,0
Het grote verschil is naar mijn mening de 20 jaar die tussen het verschijnen van dit ablum en Oxygene zit. In 1976/1977 was Oxygene uniek en een huzarenstukje op het gebied van electronische muziek, een genre wat toen nog in de kinderschoenen stond. In 1976 bestond er nog geen Midi, er waren analoge synthesizers die zeer beperkt polyfoon waren en al helemaal niet multitimbraal. Het maken van dergelijke electronische muziek was daamee vele malen complexer dan tegenwoordig.

In 1997 is dat soort technologie ruim voorhanden en is het ook niet heel moeilijk meer om dergelijke muziek gewoon op je zolderkamertje te maken. Laat onverlet dat JMJ nog steeds een eigen geluid weet neer te zetten en smakelijke composities weet te schrijven. Maar heel bijzonder is het allemaal niet meer.
3*

avatar van Suicidopolis
4,0
GeeJee schreef:
[n.b.]de nummers Oxygene 7 en 9 zijn officieel niet onderverdeeld in stukjes zoals op deze tracklisting staat. De partitie vermeld inderdaad wel 3 delen voor beide stukken, maar officieel staan er 7 tracks op het album...


Er staan effectief maar 7 tracks op het album, maar nummers 1 en 3 ( Oxygène 7 & 9 dus ) hebben wel elk 3 subindexen... Deze subindexen zijn echter slechts op héél weinig CD-spelers ook daadwerkelijk toegankelijk.

5,0
Heel mooi gemaakt,
wat is die Nederlandse Eminent weer mooi te horen in Oxygene 7 en 13.
Om trots op te zijn.

Oxygene 13, persoonlijk mijn favoriete JMJ nummer.
Technisch misschien simpel, maar dat maakt niets uit...
Kom er maar eens op!

Ik luister nog regelmatig naar deze cd, heldere klanken en goedgekozen beats, ja ik geef hem een 5!

avatar van The Voice
4,5
Ik herinner me nog goed dat ik de cd-single van Oxygene 8 in de winkel zag liggen en daarop zag dat er een nieuw album zat aan te komen. De single heb ik direct aangeschaft.

Ik kon niet wachten tot ik het hele album in mijn bezit had en stelde mij zeker niet teleur. Dit is het werk van Jarre waar ik op zat te wachten. Sindsdien ook helemaal grijsgedraaid.

avatar van xylotones
4,5
Zeer sterk album.

tangmaster
Wat vond en vind ik dit album slecht. Hier gebeurt dus echt niets op.

avatar van CorvisChristi
3,0
CorvisChristi (crew)
Hoewel de klasse van de eerste Oxygene zeker niet gehaald wordt, vind ik dit nog bij vlagen best wel een aardig album. Het niveau daalt op een gegeven moment wel, en niet de hele schijf is even boeiend. Vanaf Oxygene Part 9, wat overigens gewoon eigenlijk een soort reïnterpretatie is van Oxygene Part 1, is mijn aandacht dan ook afgezwakt tot een waakvlammetje, totdat ie weer wordt aangewakkert, tijdens het laatste nummer.
Toch is dit allemaal nog niet eens zo slecht, als je het vergelijkt met wanprestaties als Metamorphoses en Teo & Tea. Vergeleken met die zeer matige platen is dit dan nog een verademing te noemen.
Maar laten we reëel blijven. Het klinkt allemaal best wel OK, maar van enige dynamiek, spanning, diepgang en inspiratie is eigenlijk geen sprake. Daar zijn de composities niet sterk genoeg voor. Part 7 en 8 zijn zeker nog goed te noemen, maar daarna wordt het gewoon minder.
In mijn bespreking van Metamorphoses heb ik het nog over het ouderwets goed klinkende Oxygene 7-13, en t.o.v. dát album is dat misschien ook wel zo, maar ik kom daar dus toch een beetje op terug.
Een krappe voldoende geef ik 'm nog, want om de zoveel tijd, wil ik 'm nog wel eens draaien, maar de magie van de eerste Oxygene of zelfs een Equinoxe, is helaas ver te zoeken. En dat is jammer, want er had zoveel meer in kunnen zitten.

avatar van The Voice
4,5
Ik heb Oxygene 12 nu al een paar maal live gehoord en dat blijft toch ook een sterk bombastisch nummer. Vooral tijdens de performance in de Heineken Music Hall (26-05-09) was dit nummer erg indrukwekkend.

avatar van kareltjemusic
5,0
Als ik de vele stukjes lees van alle JMJ albums, valt het me op dat er vaak te lezen valt, van goh de latere albums zijn geen oxygene/equinoxe meer.
Met dit album grijpt hij toch terug naar de 1976/1978, En ik vind dat hij daar heel goed in geslaagd is. Inderdaad is ook het mooi eminent geluid te horen, wat in combinatie met de smallstone faser een echt jarre sound teweegbrengt.
Moet dit album toch de volle 5 sterren geven, blijft een favoriet

Misterfool
Sterk, consistent en spannend album van JMJ. Ik kan hier net zo veel van genieten als van de eerste oxygene(1976) Niks mis met dit album, al is het niet meer zo baanbrekend .

avatar van adri1982
4,0
Inderdaad een spannend album, hoewel ik hem wat minder vind dan de originele 'Oxygène', die Jean-Michel Jarre in 1976 uitbracht. 'Oxygène 8' is wat mij betreft het beste nummer van dit album (Ik kan mij nog herinneren dat het op 3FM werd gedraaid, in de tijd toen mijn opa van mijn vaders kant stierf aan een ongeneeslijke ziekte). Het nummer is een soort modernisering van de eerste Oxygène-LP, klinkt echt jaren '90-achtig. Daarin tegen lijkt het alsof Jarre Kraftwerk eert in 'Oxygène 10' (klinkt echt Kraftwerk-achtig), en Tangerine Dream in 'Oxygène 11' (een muzikaal stukje Fantasy-Thriller, waar TD bekend om is.

Jammer genoeg is het eerste deel van 'Oxygène 7' echter een kopie van 'Oxygène IV' (uit 1976/77). 'Oxygène 13' heeft ook wat weg van 'Oxygène IV', maar die is beter.
- Cijfer; ben ik nog niet over uit.

avatar van CorvisChristi
3,0
CorvisChristi (crew)
adri1982 schreef:
Jammer genoeg is het eerste deel van 'Oxygène 7' echter een kopie van 'Oxygène IV' (uit 1976/77).


Grappig. Als het al een kopie is, dan hoor ik het er totaal niet in terug. Terwijl wel duidelijk in "Oxygene 9" de vergelijkingen met "Oxygene 1" terug te horen zijn...

avatar van adri1982
4,0
CorvisChristi schreef:
(quote)


Grappig. Als het al een kopie is, dan hoor ik het er totaal niet in terug. Terwijl wel duidelijk in "Oxygene 9" de vergelijkingen met "Oxygene 1" terug te horen zijn...
Dan zal je het niet echt hebben gehoord, denk ik. Maar wat ik eigenlijk bedoel: De opening van Oxygène 7 lijkt verrassend veel op Oygène IV (zijn grootste hit uit 1976), hoewel een aantal muzieknoten in Oxygène zijn afgevlakt. Over je mening, dat in Oxygène 9 vergelijkingen van Oxygène 1 zou hebben, daar moet ik je gelijk in geven. Dat spookachtig intro, dat viel mij op. Het is een melodie die ik in ieder geval niet snel uit mijn hoofd kan krijgen.

Maar ik zie dat jij dit (maar) een redelijk album vind (3,0*). Ikzelf vind dit album zelf nogal mooi, vandaar mijn 4,0*, maar dit weegt niet tegenover zijn meesterwerken:Oxygène (1976), Equinoxe (1978) en Rendez-Vous (1986).

avatar van CorvisChristi
3,0
CorvisChristi (crew)
Ik denk dat ik je vergelijking nu een beetje begrijp. Zodra het nummer echt begint, hoor je een kabbelend begeleidingsritme die ergens wel wat weg heeft van Oxygène 4.

Het klopt dat ik dit album 'maar' een 3 heb gegeven; het haalt het niet bij de eerste. Die bezit een bepaalde spanningsboog die dit album niet aanhoudt. Ik mis iets blijkbaar, alhoewel het album sterk opent met pakweg de gehele eerste helft.
Daarentegen vind ik het laatste album wat tevens de afsluiter van de trilogie moet zijn, wel weer een sterk staaltje Jarre-magie bevatten die bij mij zowaar net zo hoog scoort als zijn welbekende debuut.

avatar van PEN15
3,5
Onbedoeld een sprongetje gemaakt naar '97. Dit album vind ik ook wat moeilijker liggen eveneens dankzij die verdere onderverdeling in segmenten. Ik had in het begin nog het gevoel gehad dat dit hem helemaal zou worden, 7pt1 was precies zoals ik ze graag hoor en de "zingende zaag" als ik het zo zou mogen omschrijven, beviel mij naast het openingsnummer zonder enige twijfel het best (oxygene 9pt3).

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Inderdaad niet meer zo baanbrekend of vernieuwend zoals hierboven al wordt gezegd, en af en toe moet ik ook wel aan zulke uiteenlopende artiesten als Tiësto en Orbital denken, maar dat betekent ook dat Jarre in feite nog steeds meetelt. De opener is ijzersterk, en de daaropvolgende single heeft een mooi mellotron-tussenstuk; daarna zakt het niveau ietwat, hoewel het nooit echt slecht wordt, want Jarre heeft altijd nog wel kleine verschuivingen en verrassingen in petto, zoals de zware industrial-sound van part 11. Alleen part 13 is een beetje een afknapper, met dat goedkope ritmeboxje en die flauwe melodie, maar als geheel is dit toch een lekkere en mooi vol klinkende plaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:21 uur

geplaatst: vandaag om 18:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.