Chris Thompson - Won't Lie Down (2001)

Chris Thompson heeft een geweldig goede rockstem. Meest bekend is hij van Manfred Mann's Earth Band, maar heeft ook samengewerkt met anderen zoals Alan Parsons.
Won't Lie Down is een solo album waarbij hij nauw samenwerkte met Mike Slamer.
Goede nummers op dit album zijn het titelnummer, Girls Kick Ass, Till the End en You Got Me. Beste nummer is Wasting Time, dat zelfs metalachtige elementen heeft. Daarop speelt Manfred Mann overigens de keyboardsolo. Commentaar van Chris daarbij: 'Yes, he can play that fast'.
Won't Lie Down is een lekker rockalbum: 4*

Niet doen. Chris vliegt volledig uit de bocht door de gekozen hardrock vorm. De titel suggereert al, dat hij op zijn leeftijd 'won't lie down' en ter compensatie komt hij met deze muziek. Chris is freelance zanger, heeft ook bijvoorbeeld een part gezongen op The War of the worlds van Jeff Wayne, was enkele jaren verbonden aan Night. Maar hij hoort onlosmakelijk, komt verreweg het beste tot zijn recht bij Manfred Mann's earth band. Maar hij is free lancer, Manfred Mann wil zijn band niet afhankelijk laten zijn van Chris Thompson. Een solo cd die nog ging was The high cost of living (ik heb hem trouwens volgens mij nog nooit op cd gezien, alleen maar de lp) maar ik denk niet dat veel mensen deze bij MUME kennen, een mogelijkheid tot recenseren is er al helemaal niet. Maar wil je een leuk werkje met Chris Thompson: koop Criminal tango van Manfred Mann's earth band en je dag is weer goed (zie ook onder Criminal tango)

Ik heb m voor je toegevoegd. Ben erg benieuwd naar je recensie
Chris Thompson - The High Cost of Living (1986)

Zo, dat wordt weer eens een LP uit de kast trekken! Wel dank in ieder geval, er valt zeker iets leuks van te maken!

De oudere soloplaten van en Night-albums met Chris Thompson heb ik nog niet allemaal gehoord, maar naar deze was ik wel bijzonder benieuwd. Mede omdat Hans, onze musician hier, hier omschrijvingen op deze site heeft staan als "snoeihard" en "gekozen hardrock vorm". Ik ben zeker een fan van stevige rockmuziek en het idee dat Chris Thompson zich daaraan ging wagen maakte mij toch enigszins benieuwd. Onlangs dus even op YouTube het titelnummer beluisterd en, hoewel het refrein wat onstuimig klinkt, zijn de riffs en grooves toch wel erg lekker.

Zodoende dus het hele album gehoord. Ik ben misschien wat jong om dit te kunnen zeggen, maar dit vind ik nou een typisch voorbeeld van een album dat de LP-lengte had moeten hebben. Hier hebben we een uur aan speelmateriaal, waarvan de eerste helft zeer zeker de moeite waard is, vind ik. De tweede helft... had van mij mogen worden ingekort. We beginnen erg sterk met harde riffs, lekkere grooves en mooie soulvolle vocalen. 'Wasting Time', 'Can't Get a Hold on Love' en 'Get Up and Dance' klinken erg lekker! 'Dust in the Light' is een sterke ballade. Met 'One Man Mission' knallen we verder en daarna kan ik het titelnummer nog noemen, want die riff die wordt ingezet nét voor het couplet is gewoon erg lekker. Verder zou ik 'Ticket to Thailand' nog willen behouden en de laatste drie, hoewel 'You Got Me' nou niet bepaald een origineel concept is. Dat is ook niet het doel van de plaat en dat begrijp ik, maar sommige ideeën zijn wel heel erg uitgekauwd.

De overige nummers, met dieptepunt 'Girls Kick Ass', zijn gewoon niet zo boeiend. Won't Lie Down had best wat meer kunnen zijn denk ik, maar Chris Thompson is gewoon niet zo een goede songwriter in mijn opinie, al heeft hij kennelijk toch wel een aantal flinke hits geschreven, maar daarna aan anderen gegeven. Toch wel leuk dat hij de hard rock/bluesy rock kant opgegaan is met dit album. Een schril contrast met de kille dance/pop van zijn vorige album Beat of Love. Maar nu ook dus weer slechts een hand vol nummers die de moeite echt waard zijn.