Tool - Opiate (1992)

Opiate kan je onmogelijk los zien van wat komen zou. Deze EP zou een jaar later gevolgd worden door hun eerste album. De muziek hier is dan ook een soort opstapje naar de donkere zware grunge van Undertow, maar de nummers zijn hier nog iets korter en gebalder. Het is ergens wel indrukwekkend dat een groep die hier nog korte explosieve nummers als 'Hush' uitbrengt, enkele jaren later met het kwartier lange 'Third Eye' hun tweede album zou afsluiten. Zeggen dat wie het latere werk goed vindt hiermee geen miskoop kan doen is overdreven, maar wie Undertow kan smaken zal Opiate zeker apprecieren. Recht door zee, serieuze uithalen van Maynard, stevige drums en catchy riffs.

Sterke,vroege EP van Tool waar ik destijds wel wat van meegekregen heb maar een jaar later met het album Undertow en hun optreden op Popwerk Den Bosch ontdekte ik de band pas echt.
Leuk om te horen hoe direct Tool hier nog klinkt en de energie veel meer samengebald is.Vooral Hush en part of me zijn hier mooie voorbeelden van,terwijl je bij het titelnummer en het live gedeelte al weer wat meer kon horen welke richting de band de daarop volgende jaren uit zou gaan.
Dynamische rock van een stel bovengemiddelde muzikanten en een uitstekende zanger met hier en daar wat raakvlakken met de toen zo populaire grunge.
De echt sterke albums kwamen daarna en vanaf 10.000 vond ik af en toe wat vermoeiend worden.
Dat is Opiate beslist niet.

Tool was erg populair toen ik op de middelbare school zat. Klasgenoten waren naar Ozzfest geweest en waren in de meeste gevallen lyrisch over de band. Ik was thuis of in het lokale alternatieve jongerenhonk en zat toen nog diep in Iron Maiden en de betere thrash metalbands. Door de terugkeer van Tool ben ik ook maar eens gaan luisteren en de eerste echte kennismaking, begin dit jaar, ben ik de albums gaan aanschaffen.

Opiate staat in de kast, maar is nog onbeluisterd tot vandaag. De EP kostte slechts een paar euro en al na twee nummers weet ik dat het geld goed besteedt is. De onverwoestbare energie valt als eerste op. Het ijzersterke baswerk als goede tweede. De agressie spat ervan af. Ik snap wel waarom veel mensen grunge aanhalen als genre, maar er zit toch wel een heel goede metalvibe in. Tool doet me hier wel wat denken aan Alice In Chains. Dikke vier sterren omdat ik denk dat de songs wel beter kunnen. Verder heb ik echt genoten. Vakmanschap is overduidelijk aanwezig. Goede kans dat de waardering nog wel gaat groeien.

Tool. Ik ken fans en word soms moe van hun fan-zijn als het me in mijn gezicht gegooid wordt EN TOCH... moet ik eerlijk toegeven dat ik Tool ook nooit de juiste kans heb gegeven. Ja, ik heb het in Guitar Hero gespeeld, maar verder ken ik buiten een rare videoclip met claymation helemaal niets van deze groep.

Deze EP is daarom meen enorme shock, want verdomd als het niet fantastisch is. Agressief en enthousiast, met een loodzware bassound, maniakale zang en bij vlagen zelfs verdraaid stevig riffwerk waarbij de band metal dichter benadert dan de rock. Ook de live-tracks zijn een waar genot om te horen omdat de jonge honden hier zo energiek zijn. Benieuwd hoe dit verder gaat klinken!

Zelden vind ik een EP voor het debuutalbum van een artiest echt de moeite waard. Ze bevatten vaak nummers die ook op het debuut verschijnen, maar minder goed uitgevoerd. Op Opiate bewijst Tool dat dit niet altijd het geval hoeft te zijn. Ze zijn meer recht toe recht aan, het blijft van begin tot eind boeien, en het is een stuk beter dan ik had verwacht. De albums van Tool kende ik al goed, deze EP niet, ik heb er geen spijt van deze week om hem een aantal keren afgespeeld te hebben. In eerste instantie gewaardeerd op 3,5 sterren, toch nog maar verhoogd naar 4, de nummers zijn te goed om lager te geven.