Richard Hawley - Standing at the Sky's Edge (2012)

Vanuit het niets aanstaande 7 mei een nieuwe Richard Hawley! Zijn vorige "True Love 's Gutter" was fenomenaal. En wederom slaat Hawley nieuwe wegen in. Het croonersgehalte lijkt nog verder te worden teruggebracht; het titelnr en "leave your body behind you" laten een voller en zwaarder gitaar geluid horen (beïnvloed door stadsgenoten Arctic Monkeys? Gezien hun recente samenwerking). Ik waardeer 's mans evolutie maar hier moet ik erg aan wennen. Ben zeer benieuwd naar het gehele album.

Word op mijn wenken bediend, album is momenteel in zijn geheel te beluisteren op de site van de Guardian.
En inderdaad een album dat veelal leunt op een heavy gitaarsound, met psychedelische trekjes zoals in opener "She brings the sunlight". Volgens het interview met Hawley in the Guardian zou hij boos zijn over het huidige politieke klimaat in GB. Wel, deze boosheid is goed terug te horen, mn in "Down in the woods". Trouwens opgevolgd door het mooie "Seek it", welke dicht in de buurt komt van de oude Hawley.
Het klinkt allemaal bijzonder fascinerend en vraagt om de repeatknop!

Inderdaad een echte gitaarplaat geworden. Eerste indruk is perfect en staat ook op de luisterpaal.
3voor12 - Play - Time Will Bring You Winter - 3voor12.vpro.nl

Lijkt alweer een prachtplaat geworden te zijn.

Grote, grote meneer.

Favorieten zijn voorlopig het titelnummer en Don't Stare At The Sun.

Totaal anders dan de vorige plaat. De crooner van het uiterst ingetogen True Love's Gutter trekt nu opeens psychedelische gitaarmuren op. Het is een opvallende move, maar het werkt wel.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Richard Hawley - Standing At The Sky's Edge - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

Kende deze meneer niet. Openingsnummer klinkt in ieder geval al goed.

Kennis gemaakt met deze artiest via Later with Jools en was direct onder de indruk. Intelligente muziek en ook de teksten mogen er zijn, een absolute aanrader!

Wat een verrassing. De psychedelische en rockende gitaren samen met de warme stem van Hawley zijn gemaakt voor elkaar. Ik associeer de nieuw sound ergens ook met de Doors en PinkFloyd.
en dat wordt direct weer tegengesproken met nummers als Seek It en Don’t Stare at the Sun .
De 9 songs staat stuk voor stuk als een huis. Zijn afwisselend en samen een eenheid.
Monumentaal album.

Ik ken alleen Lady's Bridge en dat vond ik een alleraardigst album alleen haalde dat het niet bij soortgelijke werkjes van andere artiesten.
Even leek het er op dat het een eenmalige kennismaking zou blijven maar wat ik van dit album hoorde beviel me dusdanig dat ik het opnieuw ben gaan proberen.
Deze keer wat minder zoet met een gruiziger, haast psychedelischer randje en dat pakt goed uit. Want waar ik hem op Lady's Bridge van alles net wat tekort vond komen daar vind ik dit album wat broeieriger en daardoor aangenamer.

Verdraaid lekkere nummers die ik tot nu toe gehoord heb. Deze plaat komt snel in huis.

Rake typering Doors en Pink Floyd door elkaar heen. Dat omschrijft de sound van de Standing at THE Sky's Edge meer dan goed. Lekker gitaar werk met een boeiende stem. Goed.

Dit album klinkt een stuk steviger dan de vorige.

Live in de Melkweg:

Time Will Bring You Winter/ Down in the Woods

Don't Stare at the Sun

Geweldige opnames die je hebt gemaakt likeahurricane (idem bij zijn diverse ander albums). Had er graag bijgeweest, zo te horen was het erg goed gisteravond.

Had deze aan het begin van het jaar nog gecheckt, maar was em daarna compleet vergeten... en dan kom je dit album aan het einde opeens overal tegen in jaarlijstjes =p
Net weer eens opgezet en klinkt toch allemaal erg lekker, misschien op de valreep nog een plekje in mijn eigen lijst.

Ook ik heb hem van een lijstje gepikt en ik moet zeggen, na 3 nummers, klinkt 'ie verdomd goed. Ik hoor wat The Verve, heerlijk.

Wat een plaat! Ik had al gemerkt dat hij overal goede punten kreeg, maar ik was toch nog erg verrast door de kwaliteit van deze plaat. Ik voond de vorige albums ook best degelijk, maar hier overtreft hij zichzelf enorm!

Zeer aangenaam verrast door deze plaat! Had enkel Cole's Corner in huis en deze kan me nog steeds niet overtuigen. Die is wat te zoetjes.
Deze 'Standing at the Sky's Edge' is een enorme stijlbreuk en boeit me dan ook heel wat meer. Er wordt echt een enorme geluidsmuur opgetrokken die me bij momenten eerlijk gezegd aan Oasis doet denken. Zijn warme stem klinkt er dan ook nog eens geweldig bij.
Enorm tevreden dat ik Mr. Richard Hawley nog een kans gegeven heb, deze is een voltreffer.

Lekkere zware atmosferische rockplaat met psychedelische invloeden. Kende Hawley eigenlijk alleen van Elbows 'The Fix', maar ik werd getipt door Ducoz. Strakke band, fraaie baritonstem, organische productie. 'Standing at the Sky’s Edge' en 'Seek It' vind ik wat minder, maar de andere zeven nummers zijn raak.

Heeft Hawley verder nog psychedelische albums gemaakt? Alhoewel, het rustige 'Don't Stare at the Sun' is ook een prachtig nummer.

Als oude knar is het lang geleden dat ik zo betoverd ben geweest door een recent album.
Dit vaart majestueus bij mij naar binnen.

Ik begrijp de hoge score van dit album totaal niet. Al een zevental keer beluisterd maar het kan mij niet bekoren... Met moeite een drietje.

Nu pas ontdekt......?

Kende deze meneer nog niet :O
Maar wat een fenomenale plaat is dit!
Met standing at the sky's edge en don't stare at te sun als hoogtepunten. Maar de gehele plaat is van constant hoog niveau. Aanstaande zondag ga ik de beste meneer live kunnen bewonderen!

Deze plaat brengt eigenlijk altijd een grote glimlach op mijn gezicht. Dat die 'fucking' Hawley dit flikt is toch grandioos. Mierzoete crooner brengen bijna je gehele euvre en dan maak je dit album. Ken zelf veel Hawleyfans die zich echt verslikte bij het horen van dit album. De altijd zo keurige Sheffielder laat met dit album zien dat hij méér kan dan alleen een romanticus zijn, hij kan rocken, schoppen en is een geweldige artiest. Met het einde van Dont Stare at the Sun als absolute hoogtepunt, altijd kippenvel.

4.

Before is gewoonweg een van de mooiste nummers ooit… Al jaren een favoriet ten huize popstranger.

Heerlijke plaat. Ik ken Hawley eigenlijk als tourgitarist bij Pulp, hij schijnt buiten de landsgrenzen veel bekender te zijn. Ik lees dat hij hiervoor croonerplaten heeft gemaakt - dat trekt me niet zo - maar dit is een degelijke psych-gitaarplaat.

Liefhebbers hiervan moeten ook eens naar Imaad Wasif luisteren...

Een degelijk plaatje 4,5 ster geven? Ben benieuwd wat dan een briljante plaat krijgt!

Uhm, 5?

Prachtige muziek en ook een heel mooie hoes!

Richard Hawley - Seek It (Live At Yellow Arch) - YouTube

Mooiste man ooit op beeld vastgelegd.

Vanaf nu draait alles in mijn leven, elke stap die ik zet om de zoektocht die mij dichter brengt tot het antwoord op de vraag hoe deze stijl te kopiëren zonder hem te imiteren.

Qua albums een zeer fijne kennismaking met Hawley. Ben benieuwd naar de rest!

Charismatisch, laten we het daar op houden.

Heerlijke donkere plaat, met fenomenaal gitaarwerk. She Brings the Sunlight hakt er gelijk goed in zeg!

Geweldige plaat!
Vreemd dat Hawley niet bekender is in NL.