Stevie Wonder - Hotter Than July (1980)

Zijn laatste album van een hoog nivo, hierna ging het helaas berg afwaarts tot aan zijn laatste (A Time to Love die weer een stuk beter is dan het meeste werk van hem uit de jaren 80 en 90)

Kijk zo geweldig goed als Innervisions, Talking Book en Songs in the Key of Life zal het wel nooit meer worden, maar dit album van Stevie is nog steeds van een zeer grote klasse.
Nummers als Master Blaster, All I Do, Rocket Love en As If You Read My Mind zijn nog steeds geweldige nummers en ook zijn vertolking van Happy Birthday is zeer goed.

Deze 10 nummers vormen nog steeds een mooi geheel, iets wat bij zijn latere albums steeds minder werd.
Zijn muzikale kwaliteiten zijn ook hier nog steeds goed hoorbaar hij blijft inventief en vernieuwend bezig met synthesysers als je goed luisterd zit hier eigenlijk best veel in wat later in de jaren 80 door anderen is gebruikt.

Redelijke plaat met een aantal sterke nummers, maar ook veel platte, bijna banale nummers. Wat dat betreft is "I Ain't Gonna Stand for It" een dieptepunt, al zit er een pedal steel in: Stevie moet een gek stemmetje opzetten en klinkt hier als een soort cuntry-Elton John (en Elton is best een baas, laat dat duidelijk zijn) die het vervelende refrein tot vervelens toe herhaalt. Andere nummers gaan dan weer richting Michael Jackson ("All I Do", mwoah...) en daar heb ik het niet zo op. Nee, best aardige nummer, maar gewoon echt goed wordt het in de funky opener, de mooie ballad "Lately" en vooral het ijzersterke, ingehouden "Rocket Love". Juist die beheersing laat zien dat de meeste nummers nogal plat zijn, edoch vermakelijk.

Dit was op mijn twaalfde het eerste album wat ik leerde kennen van Stevie Wonder en ik vond het echt geweldig. Allereerst en bovenal spat de energie ervan af. Deze plaat is natuurlijk ook gemaakt voor Martin Luther King en Stevie geeft alles. Dat doet hij met plezier en ook dat is goed terug te horen.

Het album staat vol met (steen-)goede nummers., die ook nog eens een mooi geheel vormen. De productie is mooi helder, waardoor Stevie's typische stemgeluid goed naar voren komt. Er wordt ook op een vrij subtiele wijze goed gebruik gemaakt van de synthesizer.
Hoogtepunten als All I Do, Rocket Love, Master Blaster & Happy Birthday zijn absoluut top. Maar ook een heel ander nummer als I Ain't Gonna Stand For It is misschien wel erg begin jaren '80, maar klinkt erg lekker. Mooie ballad Lately had ik nog als singletje.

Als je vanaf deze plaat de andere topplaten van Stevie luistert, zoals ik heb gedaan, dan is en blijft dit ook één van de beste albums van Stevie Wonder. Het is soms net anders dan de geweldige voorgangers, maar ook erg goed.