Bruce Dickinson - The Chemical Wedding (1998)

Erg goede nummers. zijn bijna allemaal erg goed. ik geef 4,5*. The tower zal op zich wel een goed nummer zijn, maar ben ik over het algemeen iets minder kapot van...

The Tower is veruit het beste nummer van de plaat. Ik vind het prachtig hoe het nummer relatief 'licht' begint met een beetje funky gitaar rifje, omhoogwerkend naar een prachtig refrein

Lovers in the tower
The moon and sun divided
And the hanged man smiles
Lovers in the tower
The moon and sun divided
Let the fool decide
het nummer heeft heel veel nuances dat maakt het dat ik het het beste BD nummer (over all) vind.

5.0* voor deze plaat.

Zal misschien wel een goed nummer zijn, maar ik vind er niet zo megaveel aan. Ik kan het natuurlijk nog eens opzetten, misschien dat ik van mening verander...

Dat is wel het minste wat ik je aan kan raden

Lekker album! Eerste album wat ik hoorde van Bruce-solo. Daarna besloten mijn collectie uit te breiden. Staan geweldige nrs op, niet alleen te Tower

Prachtplaat.
Zoveel beter dan al het Maiden materiaal uit de jaren 90.

Betre dan Fear Of The Dark?

Persoonlijk vind ik de stem van Bruce hier beter op dan op Fear of the Dark. Dat wil niet zeggen dat ik de nrs op FotD minder vind... moeilijk te vergelijken eigenlijk.

Bruce is door zijn carriere heen steeds beter gaan zingen.
Dit album is zeker een van zijn betere.

Nummers als The Tower, Jerusalem, Book Of Thel en Trumpets of Jericho maken nog altijd rondjes door mijn cd speler..

Bruce hoogtepunt van zijn solo carriere!
(Hoewel tyranny of souls ook dichtbij komt!!!)

Zijn hoogte punt is voor mij toch de onlangs verschenen DVD echt een must voor iedereen die ook maar een heel klein beetje liefhebber is van Bruce. Van zijn platen heb ik altijd Accident of Birth als zijn hoogtepunt beschouwd.

Ik vind deze plaat nog altijd een stuk beter dan een fear of the dark/ No prayer/ en Virtual XI.

jep ik ook! moet die dvd trouwens ook maar eens gaan bekijken...

Wat een meesterwerk! Prachtig conceptalbum, gebaseerd op de poëzie van de Romanticus/Mysticus William Blake. Alle nummers zijn ijzersterk, zowel muzikaal als tekstueel. Moeilijk om een favoriet te kiezen, maar ik ga toch voor Gates of Urizen en Jerusalem. Vooral mooi zijn de gesproken quotes aan het begin van enkele nummers.
Bruce heeft ook een film geschreven met dezelfde titel, (helaas) wel een ander concept, namelijk de reïncarnatie van Aleister Crowley (the wickedest man in the world). Ben wel benieuwd, want Bruce zou volgens mij ook de soundtrack verzorgen

Hier kan ik kort over zijn. Dit is zijn beste solo-album.

Hier had hij op door moeten gaan in plaats van later terug naar Iron Maiden. Ik had de hoop dat Bruce deze bagage als inbreng, bij terugkeer bij Iron Maiden, had gebruikt dan was Iron Maiden ook zo sterk gestegen als Bruce als zanger heeft gedaan.

Een geweldige plaat moet ik zeggen.

Bruce's open sollicitatie richting het toen zwalkende Iron Maiden. Met Balls To Picasso en Skunkworks had Dickenson 2 gave elpees gemaakt die een andere kant lieten horen van de zanger. Met deze schijf (én voorganger Accident Of Birth) werd duidelijk dat Bruce Dickinson weer oren had naar een terugkeer bij Maiden, iets wat even later ook werkelijkheid werd.

En laten we daar blij mee zijn, want hoewel de nieuwe albums van Iron Maiden bij niet meer echt warm krijgen, is de band live nog een altijd een grote sensatie. En dat zou Bruce Dickinson alleen nooit voorelkaar kunnen krijgen, en Maiden ook niet zonder Bruce Dickinson.

Bruce Dickinson is mijn favoriete hardrock/metal zanger. Zijn solo-albums zijn allemaal pareltjes. Elke plaat met Maiden waarop hij zingt is top.
Dit is een zeer goed album en verdient het hoge gemiddelde. Respect ook voor Adrian Smith die ook hierop speelt.

Dickinson solo is in mijn oren vele malen beter dan met Maiden. Vooral de laatste 3 soloalbums zijn stuk voor stuk meesterwerken met deze als absoluut hoogtepunt omdat hier werkelijk niets zwaks opstaat erg indrukwekkend op ieder front. Een meesterlijk en tijdloos album van Dickinson.

Een heel stuk duisterder, zwaarder en moeilijker te verteren dan gelijk welk Iron Maiden album, wat niet wegneemt dat het wel sfeer bezit. Tekstueel zit het ook goed en je wordt getransporteerd naar een middeleeuwse setting met fantasie-elementen. Ik weet nog niet precies wat ervan te denken, maar slecht is het in ieder geval allerminst.

Ik weet al niet meer hoeveel keer ik deze al gedraaid heb, maar het is i.i.g. een toppertje! Nergens erg vernieuwend, maar wel een dijk van een album met amper een misser, met Bruce op kop. Deze kan zich meten met het beste werk van Iron Maiden en moesten ze er in augustus op Pukkelpop een paar nummers van spelen, zou je mij alleszins niet horen klagen.

Gister voor het eerst beluisterd. Zeer aangenaam verrast! Bruce's stem is fenomenaal hier!

Dan zou je ook eens naar Accident of Birth moeten luisteren, die vind ik zels nog een fractie beter.

Bruce in zijn beste doen!!
wat mij betreft beter dan zijn rol in het keurslijf van Maiden.
@ eerdere commentaren over the tower: wat mij betreft echt een nummer wat onder je huid moet kruipen. de eerste keer lijkt het in het begin een simpel basloopje, na meerdere keren beluisteren: een geweldig opgebouwd nummer waarin the siren geweldig uithaalt.

had graag bruce live gezien met deze (en voorgaande albums)

Dat kan ik me voorstellen. Ik heb de beste man op 27 11 1998 gezien in Hardenberg. Dat optreden staat nog steed in mijn geheugen als één van de, zo niet dé beste optredens die ik ooit heb meegemaakt.

om je helemaal jaloers te maken was dit de setlist van die avond

TRUMPETS OF JERICHO
KING IN CRIMSON
THE CHEMICAL WEDDING
THE GATES OF URIZEN
KILLING FLOOR
THE BOOK OF THELI
TEARS OF THE DRAGON
LAUGHING IN THE HIDING BUSH
ACCIDENT OF BIRTH
THE TOWER
DARKSIDE OF AQUARIUS
POWERSLAVE
TATTOOED MILLIONAIRE
2 MINUTES TO MIDNIGHT
ROAD TO HELL
FLIGHT OF ICARUS

Chemical Wedding beschouw ik als Dickinsons creatieve hoogtepunt.
Na soloalbums van wisselende kwaliteit keerde de man met Accident Of Birth terug naar de heavy metal. Wel met een modern geluid. De verwijzingen naar Maiden zijn minimaal. Die lijn wordt op Chemical Wedding doorgetrokken. Het geluid is nog veel zwaarder gemaakt en de songs nog beter. Dickinson heeft zich, getuige het artwork, laten inspireren door het werk van William Blake. De teksten doen wat occult aan en dat draagt zeker bij aan de sfeer van het album. Van de spannende nummers als het titelnummer, Book Of Thel en het ogenschijnlijk lichtvoetige The Tower krijg ik geen genoeg. Ook het rustigere werk houdt de aandacht moeiteloos vast.
Samen met producer/gitarist Roy Z benut Dickinson hier alle mogelijkheden van creativiteit en stopt dat in een hele interessante solo cd. Ook Adrian Smith schreef aan enkele nummers mee.
Chemical Wedding is wat mij betreft het absolute hoogtepunt van Dickinsons solocarrière.

Persoonlijk voeg ik daar zijn Skunkworks uitstapje aan toe.
Alhoewel een ander genre is dit kwalitatief erg hoog.

Ja, Skunkworks vind ik ook geweldig. Anders maar heeel goed. Een goede tweede wat mij betreft.

ja.... en bedankt maar weer !!

graag gedaan