Bruce Dickinson - Accident of Birth (1997)

Road to Hell! lala laaa geweldig!

Het klinkt allemaal luxe en prima. ik kende Roy Z al de 1e 2 Halford albums. Dit album is precies het Roy Z geluid gemend met Dickinson en Adrian Smith. Net een beetje Maiden met een beetje meer Roy Z grom, ik ben er erg over te spreken.

Ik hoorde iemand ooit zeggen dat sommige Halford nummers behoorde tot de beste nummers van Judas Priest die ze nooit geschreven hadden, klopt. Dit is meer een aanvulling op het Maiden werk, compleet anders maar toch ook weer een beetje hetzelfde en ook geniaal!

Gewaagde uitspraak. Maar in mijn beleving schromelijk overdreven.

Accident Of Birth ligt weliswaar wat in de lijn van Maiden, maar is toch ook een lekker eigen Dickinson cd.
Chemical Wedding heeft weer een veel unieker geluid waardoor die weer mijn voorkeur heeft.

Blijft een meesterwerk, heel wat beter dan Iron Maiden met Blaze in die tijden. 5* voor het beste werk van Bruce Dickinson.

Al te goed ken ik Bruce Dickinson als zanger van Iron Maiden, zijn werk als solo-artiest ken ik nog niet genoeg, voorlopig drie albums Accident of Birth, The Chemical Wedding en de live-plaat Scream for Me Brazil heb ik hier op cd staan, telkens met verdiend hoge quoteringen.

Een snelle blik op de catalogus van Iron Maiden in de periode met Blaze Bailey laat mij concluderen dat de twee studio-albums van Bruce Dickinson simpelweg deze van Maiden van het veld bliezen. Bondiger want het langste nummer duurt 6:42 en nergens heb je die vervelende intro’s. Agressiever want de zangprestaties van Bruce zijn bijzonder knap en hij leeft zich volledig in. Aangenamer want er staan er paar geweldige krakers op in de vorm van Darkside of Aquarius, Road to Hell en zelfs Man of Sorrows. Muzikaler want met compaan Adrian Smith en medeschrijver én producer Roy Z beschikt dit album over twee bijzonder knap spelende gitaristen. The Magician had ik liever van dit album weggelaten, te gewoontjes volgens mijn oortjes.

In 1995 heb ik Iron Maiden meegemaakt in de Brielpoort in Deinze (toer The X Factor), in 1997 of 1998 heb ik Bruce Dickinson meegemaakt in de AB in Brussel (toer voor dit album). Bij de eerste heb ik me rot verveeld en bijzonder geërgerd aan het slappe samenspel, bij de tweede heb ik me geweldig vermaakt. Wellicht was de split het beste wat beide partijen kon overkomen want bij de reünie (Brave New World) waren beiden sterker, frisser en vol vertrouwen in de toekomst.

Dickinson's terugkeer naar de metal, al is het buiten Road To Hell nog niet erg Maiden-achtig te noemen. Met de wat dromerige songs als Omega en Taking The Queen vraag ik me af hoe Iron Maiden had geklonken als Bruce wat meer invloed had gehad op het schrijfproces, want het zorgt voor prachtige songs. Het album gaat ligt vlak van start, maar vanaf Taking The Queen/Darkside Aquarius sleept Dickinson ons mee in duistere fantasy. Road To Hell is een van mijn favoriete tracks, al zijn ook de ballads Man Of Sorrows en Arc Of Space weergaloos. Nog niet zo goed als het album dat hierop zou volgen, maar wel een fantastische return to form!

Voorlopige tussenstand:
1. Accident Of Birth
2. Skunkworks
3. Balls To Picasso
4. Tattooed Millionaire

Eindelijk raakt Bruce weer op het juiste pad. Geen flauwe poprock, geen rare, hurmoristisch bedoelde uitstapjes, maar gewoon weer een goede metalplaat. Er zijn natuurlijk wel enige kanttekeningen, want waar Bruce weer erg op dreef is met songs als Taking The Queen, Darkside of Aquarius en Omega, staan er ook veel vullertjes op. Een album wat twee songs en een instrumental nodig heeft als opwarmer, is niet goed natuurlijk. Die eerste drie hadden weggelaten mogen worden en eerlijk gezegd denk ik daar ook bij Man Of Sorrows en The Magician over. Toch is dit het eerste album van Bruce waar ik wel echt genoten heb. De beste songs kunnen zich makkelijk meten met het beste wat Maiden in de jaren negentig (en daarna) uitbracht. Dat Adrian Smith hier meedoet, zorgt natuurlijk voor een vertrouwde Maiden feel. De beste songs op Accident of Birth zijn goed voor 4 a 4,5 sterren, maar er staan teveel nietszeggende songs op.


Tussenstand:
1. Accident Of Birth
2. Tattooed Millionaire
3. Skunkworks
4. Balls To Picasso

De eerste echte plaat van Dickinson waar ik wel wat mee kan, en waar ik ook echt van kon genieten. Eigenlijk ook de eerste echte tracks die voor mij bekend voor kwamen dus ja, ik kon hier wel wat mee. Het is inderdaad allemaal niet meer zo flauw, en die cheesy gevoel is hier toch wel weg getrokken bij mij. De vorige platen waren toch meer te zacht, hier kiest hij weer de hardere kant op. Ben behoorlijk fan geworden van dit album toen ik hem vandaag al meermaals heb gedraaid, en misschien is dit ook de plaat dat ik eindelijk het solo-werk van Bruce ben gaan waarderen.

Wat is 'Arc of Space' toch een mooi nummer, zowel muzikaal als tekstueel.
Ik interpreteer de tekst als volgt: pelgrims zijn ergens aangekomen waar ze een goddelijke ervaring verwachten. Die komt er niet, wat ontgoocheling achterlaat, maar hun geloof blijft onaangetast. De hoop op een teken van God blijft intact.
Die tekst ontroert me telkens weer.
Alleen weet ik niet of Bruce bedoelt dat geloof zinloos is of juist uitdrukking geeft van geloof. In elk geval gaat de man dieper dan je bij een eerste indruk krijgt.
Ook het nummer 'Accident of Birth' zet tot nadenken aan.

Ja, Dickinson is een begenadigd schrijver. Veel interessanter dan Harris. Hoewel ik zijn verhalen sinds mijn jeugd bij me draag.

Ik heb twee vragen voor de kenners:

(1) Interpreteer ik het nummer 'Arc of Space' correct zoals ik hierboven in een bericht beschreven heb of gaat het over iets anders? Wat betekent de titel 'Arc of Space' eigenlijk? Wat wordt ermee bedoeld?

(2) Waarover gaat 'Accident of Birth'? In mijn interpretatie wordt boosheid geuit omdat sommige mensen zwaar gehandicapt geboren worden. Woede om zoveel oneerlijkheid. De persoon uit het lied leeft in een instelling, maar mag eens naar huis. Het trieste leven blijft ongewijzigd. Is dat correct of ben ik verkeerd?

Veel dank aan wie opheldering biedt!

Ik herhaal mijn bericht nog eens omdat ik graag antwoord zou krijgen op beide vragen:

(1) Interpreteer ik het nummer 'Arc of Space' correct zoals ik hierboven in een bericht beschreven heb of gaat het over iets anders? Wat betekent de titel 'Arc of Space' eigenlijk? Wat wordt ermee bedoeld?

(2) Waarover gaat 'Accident of Birth'? In mijn interpretatie wordt boosheid geuit omdat sommige mensen zwaar gehandicapt geboren worden. Woede om zoveel oneerlijkheid. De persoon uit het lied leeft in een instelling, maar mag eens naar huis. Het trieste leven blijft ongewijzigd. Is dat correct of ben ik verkeerd?

Veel dank aan wie opheldering biedt!

Van het titelstuk wordt hier e.e.a. verduidelijkt. Van "Arc of Space" zijn er van allerlei interpretaties gedaan, tot aan een ontmoeting met aliens aan toe.

Arc Of Space vormt samen met Toltec 7 Arrival, Star Children en Omega een conceptverhaal over contact met buitenaards leven. Een verhaal waarin sommigen de buitenaardsen zien als goddelijke wezens die aanbeden moeten worden, maar vergeten dat ze net zo gemakkelijk veel minder vriendelijke bedoelingen kunnen hebben. Dat is wat ik erover gelezen heb.

Accident Of Birth is een wat vage tekst over iemand die om onduidelijke redenen niet geboren had mogen worden en daarom teruggestuurd wordt naar een omgeving waar hij zijn familie of bekenden weer tegenkomt. Mensen die ook teruggestuurd zijn of die alweer overleden zijn? Who knows? En wat zegt ons dat over de hoofdpersoon? Ik ben er niet uit.

Maar je ziet hier weer dat de tekst multi-interpretabel is. En dat is precies de schrijfkracht van Bruce Dickinson. Ook Chemical Wedding en Mandrake Project staan weer vol met dit soort onthullingen.

Arc Of Space gaat in mijn optiek ook vooral over geloof en de wens God te vinden, maar in het lied is er een wat wrange nasmaak als de tekst verandert van 'In my heart, I touch the face of God. In my dreams somehow' naar 'In my heart, I touch the face of God. It's all a dream somehow'. Het is allemaal een droom.

'Accident Of Birth' heeft wel een duidelijke uitleg van Bruce Dickinson zelf:

"Dickinson: "'Accident of Birth' is about a family from Hell. Except they're in hell and one of them has accidentally been born, and they want him back and he doesn't want to go. For all the same reasons that you wouldn't want to go back to your family if they're a pain in the ass, he doesn't want to go back to his family. Ok, so they're in Hell, that makes a little difference too.""

https://www.songfacts.com/facts/bruce-dickinson/accident-of-birth#:~:text=Dickinson%3A%20%22%27Accident%20of%20Birth%27%20is%20about%20a%20family,him%20back%20and%20he%20doesn%27t%20want%20to%20go.

Dank voor de uitleg.
Zou het kunnen dat hij een droom of een visioen heeft waarin hij verlangt om God te zien? Dat hij er bijna in slaagt, maar God toch niet bereikt wordt?
De titel 'Arc of Space' begrijp ik totaal niet. Als dit inderdaad verwijst naar buitenaardse wezens verliest het voor mij veel waarde. Geen 'Ark van het Verbond', maar een 'Ark uit de ruimte'? Pffff, stom.

Tja, ik denk dat waar je naar op zoek bent niet bij Dickinson / Iron Maiden te vinden is.

Er zijn toch veel religieuze verwijzingen in hun teksten te vinden.

What ho said the t'ing with the three 'bonce', don't meddle with things you don't understand. *Burp*

Ja, maar als Bruce Dickinson vanuit de ik-persoon schrijft wil dat niet zeggen dat hij het over zichzelf heeft. Bij Iron Maiden hetzelfde. Misschien is Stryper meer iets voor jou.

Lees wat je erin wilt lezen. Nogmaals: Dickinson is een vaardige tekstschrijver die je die interpretatieruimte veelal geeft.