Bruce Dickinson - Accident of Birth (1997)

Wat een plaat is dit zeg, misschien wel de beste Solo plaat van Bruce, een plaat die qua geluid het dichts bij Iron Maiden in de buurt komt. Elk nummer is een geniaal mesterwerk op zich. Vooral Nummers als Taking the Queen en het Titel nummer zijn geniaal. Deze plaat kwam destijds uit toen maiden een beetje in een dal zat, dat maakte het gemis van Bruce bij Maiden alleen maar groter. 5*

Moet dit album nog steeds even aanschaffen. Ken al een aantal nrs en die klinken erg ok. Vind sowieso Bruce ook solo erg goed, dus deze staat hoog op mijn 'wanted'-list

Vind vooral de laatste 2 tracks heel mooi.
En waarom speelt Maiden nooit eens 'Accident of Birth' live?
Past prima, toch?

Dat past gewoon niet binne het Maiden stramien. Maiden speelt alleen maiden nummers, geen covers geen nummers van de solo projecten helemaal niets. Dat vind ik persoonlijk soms ook wel jammer, aan de andere kant loop je dan soms wel het risico dat het meer de Bruce Dickinson show wordt.

Tja, dat is zo. Bovendien zijn er genoeg Maiden nrs die al (te) weinig live gespeeld worden... Als Bruce tussen zijn vliegactiviteiten en Maiden-concerten weer eens tijd zou hebben voor een solo-optreden zou ik dat wel erg leuk vinden

Trouwens, heeft een van jullie de nieuwe versie van "Accident of Birth", met een bonus-cd? Is die de moeite waard???

Hij heeft vorig jaar een (niet onaardige) soloplaat uitgebracht

Yep, dat weet ik, prima album vind ik. Maar voor zover ik weet heeft ie daar bij geen live-optredens gedaan, althans niet hier in de buurt...

Samen met het skunkworks (zullen weinig mensen met mij eens zijn ) album het best wat bruce ooit heeft gemaakt.

Het hele album staat als een huis! De nummers wisselen elkaar goed af en zorgt voor een gevarieerde plaat.

vond het solo werk van bruce eigelijk nooit echt veel aan, maar dit is toch wel een toppertje! 4.5*

wanneer halen deze albums eens 20 stemmen, zal een groot verschil gaan maken in de toplijstjes, als ik zie dat het nu op een gemiddelde van 4, 54 (zal naarmate van de tijd wel omlaag gaan, maar dit album hoort toch thuis in de metal top 10, of niet dan?).
Dit geldt trouwens niet alleen voor Bruce Dickinson, maar eigenlijk voor alle albums, dan krijg je tenminste een genuanceerd overzicht. Van de 10.000 gebruikers zullen er toch zeker wel 20 mensen bij zitten die deze albums kennen, of niet dan?

Geweldig goed album...
Samen met Adrian Smith maakt hij toch weer een prima plaat... Een stuk beter dan de laatste 2 albums bij "Maiden". En dan heb ik het over No Prayer for the Dying en Fear Of The Dark.

Geniaal mooi album. Eerste paar keer vond ik het eigenlijk niet veel voorstellen vergeleken met Iron Maiden, maar langzaam maar zeker vind ik hem zelfs beter worden dan de meeste Maiden platen. Rustige nummer (Man of Sorrows) en brute doorbeuk nummers (Darkside of Aquarius, Freak, Accident of Birth) wisselen elkaar af.

Topalbum

Ik heb trouwens als bonus track nog Ghost of Cain op de CD staan. Echt een onwijs mooi nummer!

Samen met The Chemical Wedding het toppunt van de solocarrière van Bruce. Geniaal album, heerlijk afwisselend met enkele lekkere harde nummers - Accident of Birth, Darkside of Aquarius, Road to Hell - en enkele prachtig ingetogen nummers - Man of Sorrows en het sublieme Taking the Queen.

Ik had hier ook nog niet gestemd en hij krijgt een 4,50. Ter promotie van dit album Bruce Dickinson in het voorprogramma van Lynyrd Skynyrd gezien in de Ancienne Belgique in Brussel (België). Hij heeft ook The Prisoner van Maiden gespeeld en nog eentje maar de titel ontsnapt mij. Keigoed album dat inderdaad perfect Iron Maiden "verving" omdat het daar toen ietsje minder ging. Wat hierna kwam is ook verre van mis, goeiendag zeg, Bruce heeft toch solo prachtzaken uitgebracht.

Jààààhhhh.... Dit is echt mijn meest favoriete CD van alle CD's die ik bezit (en dat zijn er nogal wat)!!! Op één of andere manier doet deze CD iets met mij, heb het idee dattie over mij gaat...

Meesterwerkje dat het nooit echt door een grote massa is opgepikt. Zelf was Bruce heel tevreden over het album. Hij ontdekte nieuwe artistieke dingen, maar commercieel was het absoluut geen succes.

Ik heb een bonusversie waar demo's opstaan. Ook eens de moeite om te horen hoe Bruce in de studio zingt zonder dat er ProTools of weet ik veel welk ander audioprogramma is op losgelaten.

Zijn solowerk moet zeker niet onderdoen voor dat van zijn periodes bij Maiden. Ik hoop dat er nog albums volgen.

Commercieel was het idd een beperkt succes, alhoewel dat volgens mij niet in nederland gold, dat was één van de weinige landen waar de plaat wel vrij aardig verkocht heeft.
De tour was volgens mij wel redelijk succesvol.

Over de verkoop in Nederland weet ik niet zo veel. In België en in de rest van de wereld was het grotendeels geen succes. Alleen Tattooed Millionaire en Balls to Picasso waren in commercieel opzicht een schot in de roos. Onbegrijpelijk zowel voor Bruce als ik. Het lijkt me heel frustrerend als je jezelf op artistiek vlak constant overtreft, maar daar toch niet ten volle voor beloond wordt.
Een commercieel succes zal trouwens wel relatief zijn. Ik vermoed dat hij nog altijd tien keer zoveel heeft verdiend dan jij en ik samen in een paar jaar.

Je zal het vast wel met me eens zijn als ik zeg dat dit album, Skunkworks of The Chemical Wedding pareltjes zijn waaraan de twee succesvolle albums niet eigenlijk kunnen tippen.

Bovendien heeft dit album 'het'. Vocaal en instrumentaal halen Bruce en co hier alles uit de kast. Ze verlaten de platgetreden paden en zoeken een compleet andere sound. En daar slagen ze schitterend in! Misschien is het dat wat dit album niet zo toegankelijk maakt? Hij is niet bijzonder metalachtig, maar ook weer niet rock of poprock. Het valt zo overal tussen.

Zelf vind ik dat Bruce een schitterende opbouw heeft gekozen. Zachte nummers als Arc Of Space staan zij aan zij met stevige songs als Starchildren. Daarnaast is er The Road To Hell dat dan weer een snel, engergiek nummer is.

Wat mij betreft het beste album van alles wat met Maiden gerelateerd is!

Bruce zijn eerste solo-album Tattooed Millionaire vond ik zeer goed en mijn favoriete van hem, maar toen ik dit hoorde... dit is echt een onderschatte plaat en vind dit zijn beste werk. Adrian Smith speelt hier gitaar op. Bruce zijn solo-carrière moet zeker niet onderdoen voor Maiden, maar het is speitig genoeg niet zo bekend.

Wat mij betreft was dit album de eerste aanzet voor Bruce om terug te keren naar Iron Maiden. Beide waren aan het kwakkelen geslagen en niet zo zeer om de kwaliteiten van Bruce's vorige platen maar zijn populariteit liep aardig terug en Maiden was het lachertje geworden in het Metal wereldje. Sympathieke gasten maar met een hoempapa zanger van jewelste die het epische karakter van de Maiden nummers nauwelijks kon dragen en maar wat hulpeloos over het podium liep te springen.

Wat dat betreft kon Accident of Birth op geen beter moment uitkomen. Darkside of Aquarius, Accident of Birth, Arc of Space en Man of Sorrows zijn prachtige nummers. Metal met veel gevoel gebracht.

Vind Blaze Bayley solo trouwens wel een uitstekende indruk maken de laatste drie jaar.

Lekker album hoor. Op eerdere albums van de man werd, in sommige gevallen ook erg geslaagd, meer de richting van de alternatieve rock gezocht. Hier keert hij samen met oud compaan Adrian Smith weer terug naar de oude vertrouwde Heavy Metal. Wel met een moddervet, modern geluid overigens.
Het is bekend dat Accident Of Birth een open sollicitatie aan het adres van Steve Harris was. Dat betekent echter niet dat hier het platgetreden Maidenpad bewandeld wordt. Daar zijn nummers als Starchildren, Taking The Queen en Darkside Of Aquarius veel te eigenwijs voor.
Road To Hell en het titelnummer refereren wel weer wat meer aan Maiden.
Met de ballade Man Of Sorrows laat Dickinson zijn vocale spierballen even lekker rollen. Hij is uitstekend in vorm.
Accident Of Birt is een leuke energieke plaat.

Met leuk en energiek vind ik dat je de plaat wel iets te kort doet. Samen met Chemical Wedding vindt ik dit behoren tot het beste werk wat Bruce Dickinson heeft uitgebracht. Zelfs in vergelijking met zijn maiden werk zijn er weinig platen die hieraan kunnen tippen. Zeker op vocaal gebied hoor je dat er geen remmingen zijn en dat hij helemaal los mag gaan.

Vind het ook wel tot het beste van Dickinson behoren. Dat is niet moeilijk want zo geweldig was zijn solowerk hiervoor niet. Skunkworks als de positieve uitzondering op de regel dan.

Chemical Wedding vind ik wel van een hoger niveau dan dit. Heel ander geluid, andere setting, sfeer etcetera.

Echt bijzondere heavy metal bevat Accident Of Birth verder ook weer niet. Dickinson is goed in vorm en de nummers zijn sterk.
Gewoon een goede plaat. Chemical Wedding is een uitmuntende plaat.

Vind ik.

Een geweldig bericht was het destijds; Bruce ging samen met z'n oude maatje Adrian Smith weer een metal album maken! Na het teleurstellende (vind ik althans) Balls to Picasso en Skunkworks kwam dit nieuws als een welkom geschenk. Gelukkig hield hij woord en leverde hij één van z'n beste solo werkjes af! Inderdaad met een erg vet en moderne sound. Ik heb dit album op lp. Dat doet het schitterende artwork van de meester Derrek Riggs alle eer aan, schitterend!!

Ongelooflijk. Ik kom er nu achter dat ik hier nog niets gepost heb en zelfs niet eens gestemd. Ga je schamen Ralphie

Bruce Dickinson's magnum opus. In een tijd dat Maiden min of meer op zijn (haar?) gat lag kwam Bruce met deze plaat. En dat ook nog eens samen met een van mijn helden: Adrian Smith.

Iedere song staat als een huis. Heerlijke meezingers als Road to Hell en The Magician worden afgewisseld met epische tracks als Darkside of Aquarius en Omega. Er staat zelfs een tweetal ballads op zeg.

Ben alleen wel benieuwd naar de wat de achterliggende gedachte is van Toltec 7 arrival.

5 sterren

Als ik me niet vergis, gaat dat over het binnenvallen van de stad Teotihuacan door de Tolteken. Lag ergens in Mexico en dat luidde een soort van regimewissel/nieuwe orde in dat gebied in.

Natuurlijk kan ik ook compleet fout zitten

Het blijft een prima plaat maar mijn neus krulde toch even bij The Magician, dat ik maar gewoontjes vind maar nadien wordt dit dipje meer dan goed gemaakt. Ik hoor op sommige nummers toch een zwaarder geluid dan op sommige Maiden platen. Zelfs de twee kalme nummers (Man of Sorrows en Arc of Space) bevallen me uitstekend en dat gebeurt niet veel.

THE Bruce Dickinson...?