Cattle Decapitation - Monolith of Inhumanity (2012)

Cattle Decapitation, een zwaar orkestje uit Amerika. De leden zijn allemaal vegetariërs en de teksten gaan ook over de rechten van dieren. Op de teksten ga ik in deze review niet in maar natuurlijk wel op de muziek. De band begon echt met goregrind maar door de jaren heen is het steeds dichter bij Death Metal gekomen. Bij The Harvest Floor begon ik deze band in de gaten te houden. Op dat album werd er namelijk zeer bruut gespeeld maar er was ook genoeg melodie. En dit is op Monolith Of Inhumanity nog vele malen beter uitgewerkt.

Dit werkstuk laat het grootste gedeelte van de metalconcurrentie van dit jaar achter zich. Wat een vooruitgang! Muzikaal is het allemaal nog wat technischer geworden maar ook is het de eerste keer dat de songs echt structuur hebben en dus zeer goed in elkaar zitten. Hoe bruut het ook wordt, de nummers blijven extreem catchy. Soms blijven ze nog in je kop hangen of brul je ze zo mee zoals bij A Living, Breathing Piece Of Defecating Meat. Al raad ik het niet aan, tenzij je extreme keelpijn wilt hebben.

Want wat Travis Ryan hier neerzet is bijna onmenselijk. De piq squeals en grunts zijn inmiddels zo´n beetje ingeburgerd in de metalwereld en Ryan trapt dit naar een hoger niveau. De keelklanken bevatten namelijk ook nog eens extreem veel melodie! In Lifestalker zit er een geweldig episch stuk met echt ziekelijke, gorgelende cleane zang die ik prachtig vind! Het zorgt ervoor dat deze plaat zich onderscheidt van vele genregenoten.

Het geluid van Cattle Decapitation is ook verbreed. Zo heeft de band er geen enkel probleem mee om flink wat Black Metal-invloeden in de muziek te stoppen, bij Your Disposal is dit het beste te horen. Vooral het gitaarwerk is soms echt Black Metal, vooral het akkoordenwerk. De drums zijn niet normaal snel en klinken af en toe net als machinegeweren.

Het absolute hoogtepunt zit weer aan het einde, net als bij The Harvest Floor. Met The Monolith krijgen we heel even een duister rustpuntje maar met Kingdom Of Tyrants worden de gehoorgangen weer compleet geteisterd op een geweldige manier. Zo krijst Travis Ryan kippenvelopwekkend hoog en word je van de ene naar de andere kant gesmeten. Dit nummer vat zo´n beetje de plaat samen. Vooral het laatste stuk is echt geweldig.

Monolith Of Inhumanity is met afstand het beste wat Cattle Decapitation tot nu toe heeft neergezet en voor mij zitten ze nu bij de extreme metal-top. Je vraagt je echt af wat er met een volgende album gaat gebeuren. Nu 4,5 ster maar als de band nog zo´n vooruitgang boekt op het volgende album als bij deze zit de volle mep er wel een keer in.

Technisch waarschijnlijk interessanter, maar qua songwriting veel minder dan de voorganger. Lage "replay value" inderdaad. Klein tegenvallertje.