Justin Hayward - Songwriter (1977)

Sterker nog, ik vind deze béter dan Blue Jays: die plaat klinkt qua arrangementen af en toe nogal overdadig en stroperig, en bovendien heeft John Lodge een stem die soms tamelijk saai is en die een nummer daardoor niet echt kleur kan geven.

Songwriter daarentegen is een kleurrijk en soms ook stevig album, over de hele linie ijzersterk geschreven en uitgevoerd, met naast Nostradamus als uitschieters Country girl (omdat ik die melodie maar niet uit m'n kop kan krijgen) en het heerlijk melancholische One lonely room.

De bonusnummers zijn zeker niet essentieel, maar Heart of steel vind ik toch behoorlijk sterk, en Learning the game is een cover die het origineel van Buddy Holly meer dan recht doet.

Al met al een aanrader voor elke Moody Blues-fan, en eigenlijk ook gewoon voor elke fan van perfecte seventies-popmuziek.

ik ben een grote moody blues liefhebber, maar om dit nu even goed te vinden als de moody blues.
nou nee, aardig plaat maar meer niet. En ik ben het met stijn eens wat producties van omstreeks 76-79 betreft.