Melody Gardot - The Absence (2012)

Heerlijk avontuurlijke plaat waarop Melody Gardot de jazz deels verruild voor invloeden uit de wereldmuziek. Net zo mooi als vroeger, wel een stuk zonniger.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Melody Gardot - The Absence - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

Lekkere cd, zeer geschikt voor het "lounge" gevoel.......Fijne zeer herkenbare stem heeft ze!

Melody Gardot laat op deze cd horen dat ze een vrouwelijke 'crooner' van formaat is. een leuke afwisselende cd met jazz en wereldmuziek. Haar stem is prachtig en de produktie puik in orde. Een prima aanvulling op een genre waar menig vrouwelijk artiest een plekje in de top probeert te bereiken. Dat lukt Melody aardig.

Zeer sterk album voor 's avonds... of in de zon. Wat jazzy, wat wereldinvloeden en gewoon fijne, toegankelijke, goede liedjes. Heerlijk.

Mevrouw Gardot beschikt over een zwoele zachte stem, die best een aantal mogelijkheden in zich herbergt. Helaas naar mijn smaak komt dat niet echt goed tot zijn recht op dit wat saaie maar degelijke album. Het is allemaal vakmanschap daar is niets mis mee, maar het ontbeerd voor mij wel wat aan dynamiek. Een beetje zoals de 'oude' Norah Jones of Madeleine Pyroux aardig, maar ook niet meer dan dat.

De Amerikaanse Melody Gardot werd op haar negentiende aangereden door een idioot die door rood reed. Die dag zette haar leven op z'n kop. Muziek maken werd haar therapie en een zonnebril beschermt haar constant tegen het felle zonlicht, waar ze sindsdien overgevoelig voor is. Voor haar derde album The absence deed ze inspiratie op in Brazilië, Argentinië, Uruguay, Portugal en Marokko. Het resultaat mag er wezen: een prachtig, werelds album, waardoor ik meteen weer zin krijg om op vakantie te gaan. Neem nu Mira: door het Braziliaanse ritme en de zonnige uitstraling krijg ik spontaan zin om het eerste vliegtuig naar Rio de Janeiro te pakken! Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor het fabuleuze Lisboa, dat een prachtige ode is op de Portugese hoofdstad. Wat mij betreft is de wereldmuziek in de jazz van Gardot dan ook een verrijking!

Amalia. Prachtige opname, hele cd wel maar dit is af. Alles staat ‘Los’.
Lekkere muziek. Het is nu 5 graden buiten, regen, maar de zon begint spontaan te schijnen.

in mijn beleving is Pyroux van een geheel andere orde...

Van wie is het hoesontwerp? Droeg Bryan Ferry wellicht ideeën aan hiervoor?
Prachtig album voor de zondagochtend bij het ontbijt. Maar echt vernieuwend dat nu toch ook weer niet......