menu

Ian Anderson - Thick as a Brick 2 (2012)

Alternatieve titel: Whatever Happened to Gerald Bostock?

mijn stem
3,53 (34)
34 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. From a Pebble Thrown (3:05)
  2. Pebbles Instrumental / Might-Have-Beens (4:20)
  3. Upper Sixth Loan Shark / Banker Bets, Banker Wins (5:40)
  4. Swing It Far (3:28)
  5. Adrift and Dumbfounded (4:25)
  6. Old School Song (3:06)
  7. Wootton Bassett Town (3:43)
  8. Power and Spirit / Give Till It Hurts (3:11)
  9. Cosy Corner / Shunt and Shuffle (3:37)
  10. A Change of Horses (8:04)
  11. Confessional (3:08)
  12. Kismet in Suburbia (4:17)
  13. What-ifs, Maybes and Might-have-beens (3:35)
totale tijdsduur: 53:39
zoeken in:
Ozric Spacefolk
Het veel besproken nieuwe werkje van Ian Anderson en co.

Hier een stukje van Ian: Thick as a Brick 2 - Whatever Happened to Gerald Bostock? - The Official Jethro Tull Website - j-tull.com

En dit is de line-up:John O’Hara (keyboards), David Goodier (bass), Florian Opahle (guitar), and Scott Hammond (drums)

Martin Barre doet dus niet mee....

avatar van king_pin
Wat een lelijke hoes! Grappig dat ze het concept van krant naar website hebben omgezet maar dit ziet er niet uit.
Gewaagd om een deel 2 van je klassieker te maken, ben benieuwd (nu maar hopen dat dit goed gaat...)

Ozric Spacefolk
Ja, de hoes is inderdaad verschrikkelijk.

avatar van Don Cappuccino
2,0
Het album is vandaag te streamen op de Facebook-pagina van Jethro Tull maar dan moet je wel een account op die website hebben. En die heb ik lekker niet! Nog even wachten dus... Op YouTube heb ik al een klein stukje gehoord en dat klonk best wel goed.

avatar van Don Cappuccino
2,0
Het is leuk dat ze een vervolg maken op Thick As A Brick. Ze borduren wel voort op het geluid van het eerste deel van 40 jaar geleden maar dan een beetje moderner.

Zo is de productie echt zuiver. Maar het mist iets wat het eerste deel wel had. Die had een zeer goede productie maar hij klonk wel organisch. Deze is perfect maar je mist de levendigheid en emotie. Het kabbelt het een beetje voort. De hardere momenten zijn futloos en ook het gitaarwerk is saai. Het is dan ook een andere gitarist, Martin Barre speelt hier niet op mee en die heeft toch een avontuurlijke speelstijl.

Het vervolg op Thick As A Brick is stijf, saai en emotieloos. Geen Thick As A Brick 3, a.u.b.!

avatar van Stijn_Slayer
2,5
Meestal werken vervolgen op unieke meesterwerken niet zo goed, vooral als er decennia tussen zitten. Toch ben ik dan benieuwd of de magie van weleer opnieuw opgeroepen kan worden of dat 't verhaal een interessante wending krijgt.

Ik hoor wel een vergelijkbare sfeer, maar ik kan me helaas wel vinden in het bericht van Don Cappuccino. De productie is zo vlak, zo steriel met als gevolg dat er inderdaad helemaal geen levendigheid, dynamiek en energie inzit. De stem van Ian Anderson staat me ook wat tegen. Zijn stem is dunner en nasaler geworden en klinkt geknepen.

Er wordt goed gemusiceerd, maar het weet echt geen gevoelige snaar te raken. Bij het origineel blijven de melodieën van de verschilende passages in je hoofd hangen. Hier gaat 't het ene oor in en het andere uit.

Ozric Spacefolk
Volgens mij moet deze plaat bij de soloplaten van Ian Anderson.

Op de hoes staat wel Jethro Tull, maar meer om aan te geven dat het gaat om de Ian Anderson uit Jethro Tull (mochten mensen dat niet weten).

4,5
Even tussendoor, dat "old School song" is best catchy.

avatar van Svendra
4,0
Uit eerdere reacties krijg ik het gevoel dat de titel niet in het voordeel van de plaat werkt. Mag je verwachten dat dit na een paar keer beluisteren dezelfde emotie oproept als JT's meesterwerk? Natuurlijk niet.

Mijn advies: laat dit groeien als een album dat op zichzelf staat. Geniet van de frisse klank en tintelende melodieën. Compacte nummers die klinken als een klok. Ian Anderson die prima op dreef is.

TAAB 2 is een verrukkelijk luisteralbum dat waarschijnlijk in mijn eindlijst van 2012 terecht komt.

Ozric Spacefolk
Het is een waanzinnige en adembenemende plaat.

Ian Anderson laat met veel spelplezier horen hoe je spannende symfo en folkrock kan mengen tot een geweldig geheel.

Deze plaat gaat de komende tijd vaak gedraaid worden.

Ik mis wel Martin Barre, maar goed, dit een soloplaat.

Misschien binnekort toch maar weer eens een Jethro Tull-plaat?

Ozric Spacefolk
Dit is overigens de line-up (allemaal onbekend voor mij):

- Ian Anderson / vocals, flute, acoustic guitar
- John O'Hara / keyboards
- David Goodier / bass
- Florian Opahle / guitar
- Scott Hammond / drums


Ik vind de gitaarpartijtjes bij nader inzien eigenlijk best wel heel erg goed. Liggen dicht tegen Barre aan, vind ik...

avatar van Metal-D78
Eerste indruk: niet slecht. Ben bij .com afgehaakt met Jethro Tull. Ook al is dit een solo-plaat van Anderson, dit had gewoon uitgebracht worden onder de naam Jethro Tull. Nog een paar keer luisteren. Maar nogmaals: dit klinkt niet slecht.

Misterfool
Niet echt onder de indruk. Hier en daar leuke melodieën en de sfeer van de originele taab komt af en toe om de hoek kijken. Toch grijpt het me niet zo erg. Het klinkt nogal vlak, daar waar de het eerste deel erg stoere, energieke uitbarstingen had. Aangenaam, maar ook niet meer dan dat. A change of horses is het hoogtepunt van dit album.

avatar van musicboy2602
4,0
Uitstekend vervolg, veel erg mooie nummers met enthousiaste instrumentatie, en de prachtige vertel- en zangstem van Ian Anderson. Erg in de stijl van de eerste, maar met een beter geluid en wat meer diversiteit, hoewel het technisch en compositorisch het niveau van het origineel bij lange niet haalt. Hoes valt ook tegen trouwens

Ozric Spacefolk
Mooi dat deze plaat in mijn eindlijstje voor 2012 terecht komt.

Een mooie kruising tussen Anderson's laatste solowerk en Tull.
Gaaf die accordeon en onwijs gaaf gedrumd en ook de gitaarsolo's zijn te gek.
Zoals al direct te horen in de battle in Pebbles instrumental.

Het fluitspel van Anderson is trouwens ook nog steeds van erg hoog niveau...

avatar van haroldje
Dit album klinkt in alle opzichten ouderwets. Maar wel ouderwets goed, Ian is nog steeds een overtuigd verteller/componist/fluitist. Het geheel klinkt nog steeds typisch brits en vooral JethroRetro.
Het gitaarwerk is wel veel minder uitgesproken uniek, maar zeker niet slecht. De symfo-folk-hardrock invloeden van Martin Barre zijn erin te herkennen en er zit ook bijvoorbeeld een vleugje Camel in. (Change of horses), allemaal niet verkeerd.
Een deel 2 na 40 jaar kan je nooit uitmelken noemen en dit album is zeker niet alleen voor de trouwe fans te pruimen. Bepaald niet vernieuwend maar dat zijn een hoop nieuwe artiesten/groepen ook niet vaak.

Ozric Spacefolk
Deze plaat klinkt bij mij in de oren als het best van Ian Anderson solo gemixt met Jethro Tull.

Dit had nooit Jethro Tull kunnen zijn omdat andere bandleden niet meespelen. Maar Ian Anderson heeft solo nog niet eerder zo veel electrische instrumenten gebruikt.
Daar wil ik mee zeggen dat het meer rockt dan een typische Anderson-solo plaat.

Deze plaat is wat mij betreft genomineerd tot beste plaat van 2012.
En ik hoop dat nog veel mensen deze plaat zullen ontdekken.

avatar van Bartjeking
4,0
Ik heb hem gelukkig ook ontdekt; heel erg goed. Anderson laat zien niet alleen maar een golden oldie te zijn, maar dat een muzikale uitspatting van hem nog steeds relevant is. Nooit verwacht dat ik een plaat van hem anno 2012 zo goed zou vinden. En dat zeg ik als oppervlakkige Jethro Tull kenner (de klassiekers ken ik uiteraard wel, maar daar houdt het ook bij op). Dat staaft meteen bovenstaand argument van 'Haroldje'. Ik ben het bewijs dat dit album inderdaad ook door andere dan alleen trouwe fans te pruimen is. Ik pruim het goed! Dit wordt mijn de derde 4-sterren berichtje in een half uur; ben (en heb) positief gestemd vandaag .

4,0
Don Cappuccino schreef:
Het is leuk dat ze een vervolg maken op Thick As A Brick. Ze borduren wel voort op het geluid van het eerste deel van 40 jaar geleden maar dan een beetje moderner.

Zo is de productie echt zuiver. Maar het mist iets wat het eerste deel wel had. Die had een zeer goede productie maar hij klonk wel organisch. Deze is perfect maar je mist de levendigheid en emotie. Het kabbelt het een beetje voort. De hardere momenten zijn futloos en ook het gitaarwerk is saai. Het is dan ook een andere gitarist, Martin Barre speelt hier niet op mee en die heeft toch een avontuurlijke speelstijl.

Het vervolg op Thick As A Brick is stijf, saai en emotieloos. Geen Thick As A Brick 3, a.u.b.!



Heb je wel naar de plaat geluisterd??? een 2??? Saai??? Net live gezien. Is dus juist vol emotie. En ja een andere gitarist, maar deze is ook goed. Neem nog eens rustig de tijd om te luisteren voordat je een oordeel geeft.

Ozric Spacefolk
antipias schreef:
(quote)



Heb je wel naar de plaat geluisterd??? een 2??? Saai??? Net live gezien. Is dus juist vol emotie. En ja een andere gitarist, maar deze is ook goed. Neem nog eens rustig de tijd om te luisteren voordat je een oordeel geeft.


Ik zou me niet zo druk maken, om wat een ander vindt.

Kan me voorstellen dat als mensen een Barre willen horen, lichtelijk teleurgesteld zijn. Maar dit is ook geen Jethro Tull plaat...

avatar van Don Cappuccino
2,0
Zo zou ik ook mijn vraagtekens kunnen stellen bij jouw 1-ster beoordeling van de Deftones maar dat vind ik flauw, antipias. Het is tenslotte jouw mening. Over de liveperformance kan ik niks zeggen want ik heb deze groep niet live gezien. Ik heb de plaat meerdere keren beluisterd en ik verander niks aan mijn oordeel.

avatar van Oldfart
Deze plaat is wat mij betreft genomineerd tot beste plaat van 2012.
.......fan draait door.
Laten we beginnen met een milde dosering Lorazepam, mochten de klachten niet minder worden stel ik Haldol voor .

avatar van Svendra
4,0
Oldfart schreef:
.......fan draait door. [etc.]

Beetje flauw. En ik zie geen reden waarom niemand dit album zeer goed kan vinden.

Ozric Spacefolk
Ik heb deze plaat de volle pond gegeven. Wie weet wordt dit mijn plaat van het jaar.

4,0
Don Cappuccino schreef:
Zo zou ik ook mijn vraagtekens kunnen stellen bij jouw 1-ster beoordeling van de Deftones maar dat vind ik flauw, antipias. Het is tenslotte jouw mening. Over de liveperformance kan ik niks zeggen want ik heb deze groep niet live gezien. Ik heb de plaat meerdere keren beluisterd en ik verander niks aan mijn oordeel.


Ach smaken verschillen. Al krijg ik toch de indruk dat je deze plaat niet echt een gegeven hebt bij het luisteren. Ik na 4 x luisteren mijn beoordeling van de Deftones maar verwijderd. Ik kan er nog steeds niets mee en begrijp al die 5 sterren niet. Zou betekenen dat het niet beter kan.

Ozric Spacefolk
Het kan ook niet beter dan dit....

Dit is echt een waanzinnig mooie plaat. In elk geval is er in 2012 niet een plaat gemaakt van dit niveau.

avatar van Kronos
3,0
Ik begin 'm toch wat meer te waarderen. Zomaar een halve ster erbij.

bobbee
Grappige hoes, hoezo lelijk? Lelijk bestaat niet. Alleen een leek oordeelt in termen van mooi of lelijk. Muziek is prima, kon een jaar na part 1 zijn gemaakt. De tekst vertelt een ander verhaal. Gerald is ouder en wijzer.

avatar van beaster1256
3,5
Laat het ons bij de muziek houden aub en deze vind ik goed......

Gast
geplaatst: vandaag om 10:13 uur

geplaatst: vandaag om 10:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.