Kaiser Chiefs - Souvenir (2012)

Zo snel een verzamelaar na een regulier album?
Ik heb geen goed voorgevoel bij de toekomst van het voortbestaan van Kaiser Chiefs.

Ik vrees er ook voor. Bandje is na Ruby in de vergeetput beland, net als Franzke Ferdinand en een aantal soortgelijke bands.

Zonde.

Franzke komt binnenkort met een nieuw album en aangezien de vorige nog dik in orde was heb ik daar ook wel positieve verwachtingen bij. Met Kaiser Chiefs was ik eigenlijk na het eerste album al wel klaar.

Kaiser Chiefs zien inderdaad niet heel veel toekomst in wat ze nu doen. Vooral na de slechte ontvangst van hun vorige album. Het zou me niet verbazen dat ze er mee stoppen.

He, een verzamelalbum van Kaiser Chiefs ... daar ben ik nou blij mee. Zal ooit de weg naar huize rkdev wel gaan vinden.

Ik vind het wel jammer wat er nu met de Kaiser chiefs aan het gebeuren is, ze hebben toch wel echt goede nummers gemaakt. De singles van vorig jaar vond ik jammer genoeg maar doffe ellende. En Franz Ferdinand gaat er wel op achteruit vergeleken met hun geweldige debuut, maar blijft toch boven het niveau van de Kaiser Chiefs tegenwoordig.

Franz in de vergetelheid? waar basseer je dat op?

Franz lijkt met toch echt niet in de vergetenheid gekomen, laatste album was wellicht niet erg sterk maar stukken acceptabler dan het huidige werk van de Kaiser Chiefs. Helemaal de arrogantie van de frontman is simpelweg walgelijk en bespottelijk.

1, 3, 8, 13 en 14 heb je genoeg aan. De rest is overbodig, neen, vervelend zelfs.

Ik hoor ook wel dat de latere albums van KC niet kunnen tippen aan het debuut. Maar ik vind KC een echte singles-band. Ook de latere singles vind ik meer dan de moeite waard, best goed zelfs. En laat die nou net allemaal op deze cd staan. Ik heb deze cd nu een paar dagen en ik heb er vooral in de auto naar geluisterd. Heerlijk om mee te brullen. Niks saai of vervelend dus.

Veel berichten hier in het kader van "is deze band nou nog wel of al niet meer levensvatbaar?" Zelf ken ik deze groep alleen van het debuut, dat een paar uitstekende nummers bevatte maar mij voor de rest nogal teleurstelde, dus voor mij is deze compilatie (inclusief ook die prima nummers van Employment) vooral een teken dat deze groep –mits via de singles tot mij genomen– toch wel een hoop leuks heeft gemaakt, met een mooie afwisseling van up-tempo-hectiek en Blur-achtige melancholie. Ik heb niet de behoefte om met terugwerkende kracht toch weer aan de reguliere albums te beginnen, maar wel ga ik me wagen aan het nieuwe album, dit als voorbereiding op het concert in 013 waar ik in oktober op uitnodiging naar toega. En als ik deze 16 nummers nog eens draai heb ik daar eigenlijk toch heel veel zin in. ("Everyday I love you less and less / I can't believe once you and me did sex" blijven trouwens twee geweldige regels.)

Eén van de vele groepjes met een handvol prima nummers waarvan je de reguliere albums best kan skippen omdat er teveel vullers opstaan en waarvan je best een verzamelaar als deze aanschaft.

Aan een verzamelaar van deze band heb je best genoeg, en deze werd keurig samengesteld. Het merendeel van de songs is afkomstig van de eerste twee albums (volkomen terecht, naar mijn mening). Ruby blijft een meezinger, hoewel geen hoogvlieger; Modern Way, The Angry Mob en Love's Not a Competition (But I'm Winning) zijn zelfs heel goeie songs!

Het mag dan ook niet verbazen dat ik dit gewoon de beste plaat van Kaiser Chiefs vind. Mag dat? Ja, dat mag.

3,5 sterren