The Rolling Stones - L.A. Friday (Live 1975) (2012)

Heeft iemand enig idee wanneer deze wordt gereleased?

Hij is al gereleased maar alleen als download te koop op de Stones site.
Ik hoop dat ze in de toekomst deze rits aan live uitgaven fysiek gaan uitbrengen.

Hmm.. dat is minder, dat hoop ik ook ja. Bedankt in ieder geval.

Heeft iemand hem al beluisterd? Ik heb hem al wel gedownload, maar het is er nog niet van gekomen het op twee schijfjes te branden. Waarschijlijk vanavond wel even.

Hij is ook al op Japanse bootleg verschenen als dubbel cd met een dvd-r van de 11e als bonus er bij.
Vanochtend is ie op Ebay voor maar liefst 177 euro weg gegaan. Ligt dat nu aan mij of is dit compleet gestoord?

Nee, dat is gestoord
Ik heb hem nog niet geluisterd, maar zou dat wel graag willen doen binnenkort.

Gisteravond eindelijk op twee schijfjes gezet en vanmiddag beluisterd.

Erg goede versie van dit concert met de Stones goed op dreef, hoewel ik al zeer tevreden al die jaren was met de gelijknamige bootleg, welliswaar een publieks maar zo'n goede dat het voor het gemak altijd soundboardkwaliteit genoemd werd.
De gitaren van zowel Keith als Woody komen nu wel stukken sterker op de voorgrond, vooral de solo's van Ron vallen nu extra sterk op.
Jagger klinkt hier en daar wat schor, maar dit werkt alleen nog maar meer het echte live gevoel op, sterk dat er niet hoorbaar nog aan gesleuteld lijkt, dit is puur hoe de Stones toen klonken.

De enige kritische noot die ik heb is dat ik liever concerten zou hebben, die je als fan nog helemaal niet had, of iig niet in goede kwaliteit, want hoe tof deze upgrades ook iedere keer zijn:
je hebt het allemaal al!
De volgende officiele downloads zullen dus waarschijnlijk Atlantic City '89 en Miami '94 zijn. De versies, die we daar al jaren van hebben, lijken al nauwelijks nog te verbeteren en dan nog zal het verschil niet dus danig zijn om er van om ver geblazen te worden.
Het lijkt zo vooral de bootleggers in de kaart te spelen.

Een negen, ofwel 4,5 ster.

The Rolling Stones zijn een muzikantenband. Dat is hier heel erg duidelijk. De band speelt echt de sterren van de hemel en de setlist is gevarieerd en heeft goede songs.

Maar godallemachtig, wat is Jagger een beroerde zinger. Hij is schor, ja, maar dat kan nog charme hebben. Hij heeft (of had destijds) geen zangtechniek, geen adem, de allerbelabberste uitsprak allertijden en vreselijk plat accent.
Het leidt af van de rest van de band want die speelt werkelijk top.
3 sterren dankzij/ondanks Jagger.

Ben het met je eens over Jagger, ik vind het ook niet om aan te horen, terwijl ik hem op The Brussels Affair meesterlijk vind (vooral bij Midnight Rambler). Ik zou die eens beluisteren, daar past zijn rauwe, schorre geluid wel perfect bij de muziek en hij is gewoon beter bij stem en klinkt niet alsof hij voor het concert drie marathons heeft gelopen.
Hier is Jagger echt een ergernis vind ik, terwijl de band de sterren van de hemel speelt.

Komt weer een nieuwe release. Zie mijn bericht op het Stones-forum

Ik denk niet dat Jagger ineens het zingen heeft verleerd, maar dat hij op dit concert tot soms irritant schor is, daar kan je eigenlijk niet om heen. Dat is erg jammer, want de band speelt de sterren van de hemel en de setlist is interessant. Natuurlijk wel wat overbekend werk, maar dan wel mooie uitvoeringen, maar ook wat van die kleinere fijne songs en covers.
Gelukkig heb ik het nooit met the Stones meegemaakt, zo'n schorre Jagger. Maar helaas haalt hij hier de beoordeling van dit concert naar beneden. Zeker de nummers in het begin en songs als bijvoorbeeld Fingerprint File, Angie & Street Fighting Man zijn minder door de zang. Jammer, dat ze uitgerekend dit concert binnenkort (ook) op 3LP gaan uitbrengen. Het is beneden hun stand, want Jagger's zang hoort er toch echt bij. Ik ga er niet voor, gelukkig is Hampton er nog. Daar blinkt Jagger juist uit.

Tja, 1975. The Stones zaten nog midden in de Jet Set. Dus Jagger zal zeker wel mindere avonden hebben gehad.
Wat ik van The Stones op YT uit deze periode heb uitgeplozen live, is zeker wel de moeite waard. Maar Jagger raffelt het vocaal wat af her en der. Maar de band is on fire over het algemeen.

Mensen, let op: op de 3LP staan de volgende nummers niet: Doo Doo Doo Doo Doo, Wild Horses en de 2 nummers met Billy Preston. Ze staan (natuurlijk) wel op de bijgeleverde dvd.

Ik moet inmiddels wel zeggen dat ik (natuurlijk) toch deze op 3LP/dvd besteld heb. Tip: voor maar 30 Euro thuis bezorgd bij proxis. En oh ja: ik vind de hoes mooi.

Daarom moet je ook de Japanse Ward box aanschaffen. Alleen bij deze krijg je op 4 LP's het hele concert!
Ik heb hem van de week ontvangen en het ziet er werkelijk prachtig uit:

je krijgt dan 1 dvd (vd de 12de), 4 LP's (van de 13de), 4 cd's (van de 12de EN 13de), 2 T-shirts, een replica van het originele tourboek en een set fotokaarten. Peperduur, maar beter en completer dan alle andere versies.

Overigens is het concert op dvd van de 12de, het concert wat wij als fans altijd op bootleg als de 11de kenden.

Als je echt voor de goedkopere 3LP/DVD versie gaat en je hebt even de tijd om te wachten, dan is de prijs op wowhd.nl wel erg gunstig. Dit weekend ook nog met een kortingsactie.

Afgelopen weekend de dvd zitten kijken:
is een echte upgrate in vergelijking met alle boots, die hier voor van dit concert te krijgen waren. Beeld is een stuk beter (alhoewel het van een videoband afkomstig blijft natuurlijk), maar vooral het geluid is nu echt waanzinnig goed. Gitaar van Keith rocks en de solo's van Ron mogen er ook wezen.
Morgen op mijn vrije middag eens Hampton opzetten.

Alsnog, ik kon het niet laten, de 3LP/DVD versie gekocht: in the UK voor maar 20 Pond thuis gestuurd. En wat een verschil met de download: alles is nog eens geremastered en klinkt als een klok. Zelfs de schorre Jagger hebben ze zo in de mix gezet, dat het niet hinderlijk is. De band speelt werkelijk super, met name Keith & Ronnie. Het levert een aantal fantastische uitvoeringen van Stones songs & covers op. Om met dat laatste te beginnen: Ain't To Proud To Beg van the Temptations is werkelijk zo geweldig gedaan. Dit wordt gevolgd door een hele coole uitvoering van You Gotta Move. En daarna komt weer, ruim een kwartier (!) lang You Can't Always Get What You Want, met prachtige gitaar- en saxofoonsolo's.

Fingerprint File is een volgend jammend hoogtepunt. En ook Angie, met zelfs een orgeltje van Billie Preston, is fraai gebracht. Midnight Rambler is lekker lang en bij vlagen geniaal, ondanks een wat 'vastlopend' middenstuk. Zelfs een nummer wat geen favoriet is bij mij, Jumping Jack Flash, mag er wezen: zeer snel en erg goed gespeeld. Net als het fraaie slotnummer Sympathy For The Devil.
Laat je dus niet afleiden door mijn eerdere berichten op basis van de download: op de nu uitgebrachte 2CD of 3LP vind je één van de beste Stones concerten ooit. Wow!

Lekkere liveplaat uit 1975. Hier en daar een beetje rommelig (bij "Happy" ligt Keith met zingen 2 maten achter, áls hij al zingt), maar een sfeer waar je U tegen zegt.

Heb zelf de 3LP-set met DVD in bezit en kan niet anders zeggen dat het prachtig is vormgegeven. Hulde daarvoor.

Betreffende het concerte kan ik me vinden in de dingen die hieronder geschreven zijn. Mick Jagger is bij vlagen wat kortademig wat er voor zorgt dat de sommige zangstukken wat worden afgeraffeld. Dit wordt echter ruimschoots gecompenseerd door de muzikale begeleiding. Het speelplezier spat er vanaf en hoewel er af en toe wat schoonheidsfoutjes in zitten is dit nergens storend. Het is tenslotte only rock and roll .

4,5* voor dit schitterende liveconcert

Eindelijk, na vele jaren wachten, heb ik dit concert fysiek in m'n bezit (de 2cd/1dvd versie). Waarom ik zo lang gewacht heb met de aanschaf weet ik nog steeds niet, want dit is een erg sterk concert. Ik had uiteraard de digitale versie (zowel officieel als bootleg) wel in m'n bezit dus het materiaal kende ik wel.
Ja, Jagger schreeuwt behoorlijk en soms wordt dat wat ergerlijk. Helaas is dit een manier van zingen die hij t/m 1982 zou volhouden. Een deel van de pret wordt door Jaggers zang helaas wel verpest, maar de mooie setlist en het fantastische spel maken veel goed.

Ik heb de 2020 geremasterde SHM cd's uit Japan nu opstaan van dit concert. Wat een waanzinnig geluid!

Mooi artwork ook, als mini lp met een extra boekje waarin veel foto's, ook uit het officiële tour programma van toen.