Stealers Wheel - Right or Wrong (1975)

Wat een heerlijke plaat. Benediction is een juweeltje en Right or Wrong een van Rafferty's beste nummers

Het tweede album van Stealers Wheel vind ik hun beste, direct gevolgd door de eerste.
Hier springen vooral de songs 'Benediction', 'Found my way to you', 'Go as you please' en 'Right or wrong' eruit.

De 3e en tevens laatste plaat van Stealers Wheel . Geheel volgens hetzelfde recept gemaakt .
Wederom zeer melodieus en songmatig eigenlijk geen zwakke punten te vinden .
Misschien daarom iets minder verrassend dan voorgaand werk , maar de formule werkt en het luistert heerlijk weg .
Hoogtepunt voor mij de fraaie afsluiter .
Hierna werd het Stealers Wheel boek gesloten . Er zijn veel verzamelaars de wereld ingeslingert , maar met de reguliere 3 albums zit je echt wel goed .....en die hoezen ...mooi , heeft iets sprookjesachtig .

Wat mij betreft nog iets beter dan het debuut, bovendien staat er wat meer harder werk op. 'Benediction' is meteen het hoogtepunt, maar elk nummer mag er meer dan zijn zijn. 'Don't Get Me Wrong' wil ik ook nog genoemd hebben.

Leuk is de soms wat Beatlesque inval, terwijl de muziek het andere moment juist weer vrij weinig met The Beatles te maken heeft.

4* met kans op verhoging.

Fijne melodieuze plaat die je moeiteloos 4 keer achter elkaar op kunt zetten. Wat ik vandaag en gisteren dan ook gedaan heb. Hij wordt ook steeds beter dan zelfs. Prijsnummer voor mij is This Morning. Hebben oa The Shins goed naar geluisterd. Wel een ongelooflijk duffe hoes, maar goed, het zij ze vergeven.

brooi schreef:



Eens! En dat terwijl er een prachtige binnenhoes bij hoort. Die is later voor een heruitgave van Right or Wrong gebruikt: Stealers Wheel – Right Or Wrong – CD (Album, Reissue, Remastered), 2011 [r4062076] | Discogs https://share.google/XZUl4xxFdAN2ILh4O.
Toen het album uitkwam bestond Stealers Wheel al niet meer. Rafferty en Egan zijn vadt niet geraadpleegd. Kan zomaar zijn dat binnen- en buitenhoes zijn verwisseld indertijd.

Haha dat klinkt best aannemelijk inderdaad. Die binnenhoes past ook veel beter in het rijtje van zn voorgangers.

Dat lijkt me echt een logische verklaring, ja. Die binnenhoes is dan ook gemaakt door John 'Patrick' Byrne. Die verzorgde eerder ook de (buiten)hoezen voor de eerste twee LP's, en later ook voor de eerste drie solo-albums van Gerry Rafferty. En waarom zou je zoveel moeite in en binnenhoes steken als blijkt dat de buitenhoes van een ongekende saaiheid is?

Ook op Discogs (even naar onderen scrollen voor de commentaren) wordt dit vermoeden uitgesproken. Daar zeggen ze ook - en dat klopt - dat de band al niet meer bestond ten tijde van het uitbrengen van het album. Dus Egan en Rafferty zijn er vast niet meer over geraadpleegd. Al kan ik me voorstellen dat ze wel verontwaardigd waren toen ze hun derde plaast in de winkels zagen liggen.

Ik heb hun eerste twee albums zowel op LP als op CD, maar deze in het geheel niet. Wel staan en aantal nummers op en verzamel=CD van de band, die ik eveneens heb. Waaronder het fraaie Benediction, Found my way to you en Don't get me wrong. Jullie commentaren, en ook die op Discogs, maken me wel nieuwsgierig om hier eens achteraan te gaan. Want ik ken deze plaat dus niet in zijn geheel.

De enige CD-versie (Lemon Recordings, Cherry Red) schijnt dramatischg van kwaliteit te zijn: hoorbaar overgenomen van vinyl en vervolgens nog eens kapot gemasterd. Het enige goede eraan is dat ze de oorspronkelijk bedoelde front cover (daar ga ik tenminste van uit) daadwerkelijk als zodanig hebben gebruikt. Er bestaat volgens Discogs helaas geen LP-versie met die back cover als front cover.

Zonde, zoveel desinteresse in wat hoogstwaarschijnlijk een uitstekend album is, dat niet of nauwelijks onderdoet voor de eerste twee. Ik ga op zoek naar de LP, maar hopelijk komt er nog ens en versie die recht doet aan zowel de klank als aan de hoes.