Luka Bloom - This New Morning (2012)

Luka Bloom staat altijd garant voor kwaliteit, ook op dit album weer. Naast het geweldige gitaarspel en zijn karakteristieke stem heb ik het altijd het gevoel dat hij mij persoonlijk in elk nummer een verhaal vertelt. En vooral dat is knap.

Waar is dit album al te beluisteren????? In ieder geval niet op Spotify.

Groot liefhebber van Luka Bloom, deze plaat zal ik op zeker gaan beluisteren.

Hoes doet me aan Mike Oldfield - Crisis denken... Ben overigens benieuwd naar het album

Uiterst merkwaardige recensie op nu.nl

Luka Bloom – This New Morning | nu.nl/cd-recensies | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Schrijver weet blijkbaar niets van de grote doorbraak die Luka Bloom in New York forceerde door heel veel concerten te geven in de wijk Greenwich Village.

Niks verrassends, niks buitensporigs. Gewoon een goed en gedegen album van Luka. Ik beschouw dit maar als een kwaliteit. Doen waar je goed in bent en dit lang volhouden.

Met This New Morning doet Luka Bloom 'gewoon' waar hij (heel) goed in is: kleine mooie liedjes zingen, of ook wel: verhalen vertellen. Ook: zijn mooie zangstem laten gepaard gaan met dat zo gekende typische gitaarspel van hem - dat Luka Bloom-tokkelen, of de 'Luka Bloom-gitaarsound'.

Héél wat rustige nummers op deze jongste worp van Bloom en dat blijken vaak ook de sterkste songs van te zijn van het album. Het geldt alleszins voor albumopener 'How Am I To Be?', 'Across The Breeze' (slik!), 'Riverdays' en zeer zeker ook 'You Survive' - kippenvelnummer en schitterend in zijn eenvoud én 'Your Little Wings' !

'A Seed Was Sown' klinkt erg melancholisch en doet ook weemoedig aan. En, ligt het aan mij of heeft het refrein een beetje met Fernando van ABBA in bed gelegen? Op gegeven momenten denk ik: ja, nu komt " There was something in the air that night, The stars were bright, Fernando, Fernando"...

'The Race' was de instant favoriet voor mij van deze collectie songs, 'Dignity & Backbone' is ook knap en spreekt mij vooral ook aan omwille van de niets aan de verbeelding overlatende tekst/ boodschap: "Being a sovereign people is not determined by finance but how we are with each other". (ja, het gaat over de EU, over het IMF)

Erg blij met 'The Ride', dat een duidelijke opvolger van 'Acoustic Motorbike' lijkt. Is dat zo, of wil ik dat zo zien? Alleszins een geweldig fijn nummer dat ook die drive van de 'Acoustic Motorbike' heeft.

Met 'This New Morning' komt Luka Bloom niet met iets wereldschokkends op de proppen. Wél met alweer een collectie erg fraaie liedjes!

Ik ken van deze man zijn debuutalbum, Riverside. Deze ga ik denk ook maar 'ns proberen!

Het debuut beviel mij ook erg, daarom heb ik meer albums van Luka Bloom aangeschaft waaronder zijn recentste. Eigenlijk is zijn stijl nauwelijks veranderd: folky singer-songwritersongs met verhalende, al dan niet poëtische teksten gekoppeld aan zijn karakteristieke ritmische gitaarspel en herkenbare zang. Vrij relaxt maar ook melancholiek en bovenal een collectie zeer fraaie songs die je niet onberoerd laten.

Wederom een fijne cd. Blijft mooie nummers maken. Ga hem live zijn!

Tja, de albums van Luka Bloom lijken allemaal op elkaar, bij veel nummers heb je het idee dat je ze al eerder gehoord hebt.
Bij andere artiesten gaat het vervelen, hier is het een niet stoorbaar vaststaand feit.
Zijn muziek is altijd van hoog nivo.

Inderdaad veel gelijkenis met andere albums van Luka maar ook deze plaat weet mij weer helemaal in te pakken zowel muzikaal als tekstueel.
The Ride klinkt als The Acoustic Motorbike part 2 waarin hij weer op fraaie wijze zijn liefde voor het fietsen weergeeft.
De tekst van Your Little Wings doet je wel even slikken, een fraai ingetogen nummer.
Eigenlijk staat er wat mij betreft geen zwakke broeder op dit album, echter wel een aparte vermelding voor Dignity & Backbone een geweldig nummer met dito tekst.

Eerste kennismaking met Luka, en dat valt niet tegen.
Mooie stem, mooie teksten en prima begeleiding.
Ja, wat wil je nog meer ?
Meer muziek van Luka Bloom, en daar ga ik nu naar op zoek

Beste Peter, op zoek naar meer muziek van Luka?
Als Luka Bloom adept kan ik je het album Turf uit 1994 van harte aanbevelen, vind ik persoonlijk zijn beste.
Ook het debuutalbum Riverside uit 1990 & The Accoustic Motorbike uit 1992 zijn bijzonder goed.

Mag ik het livealbum Amsterdam aanraden?

Bedankt voor de tips.
Ik ga er zeker achteraan.
Want ik blijf dit album maar draaien.
Prachtig

toch weer een prima, consistent album van Luka Bloom, temeer als je bedenk dat dit album 22 jaar na zijn bejubelde debuutalbum "Riverside" (1990) verscheen. fraaie muziek, met zowel persoonlijke als de van hem bekende maatschappij kritische teksten, die veelal empathisch en helend van aard zijn.

een gevarieerd album waarop prachtige, ingetogen soms volledig akoestische liedjes als "How Am I to Be" en "No Big Deal" met de man alleen op zang en zijn unieke gitaarspel, "You Survive" en "Riverdays" worden afgewisseld met wat meer up-tempo liedjes als "Heart Man", "The Race Runs Me", "Dignity and Backbone" en het prijsnummer "The Ride", stuk voor stuk sterke songs die bij de luisteraar blijven hangen.

niet alle liedjes maken evenveel indruk, zo beklijven "Capture a Dream" en "Gaman" een stuk minder.
de "orchestra" en strijkkwartet klanken op dit album zijn gelukkig bescheiden gehouden.

geen klassieker als "Riverside", "Turf" of "Innocence", maar door het grote aantal sterke liedjes toch wel
een blijvertje binnen zijn geweldige oeuvre.

Album werd geproduceerd door Luka Bloom & Brian Masterson
Recorded at Soundscape, Sandycove, Dublin
All songs written by Luka Bloom

de tekst van het melancholieke "A Seed Was Sown" verhaalt over het turbulente verleden en de gespannen verhoudingen tussen Ierland en Engeland door de eeuwen heen. zo lieten Engelse heersers ooit alle Ierse aardappel opbrengsten e.d. verschepen naar Engeland, waardoor vele Ieren hongersnood leden en als gevolg daarvan overleden:

"May 2011, for the first time in 100 years, a British monarch visited Irish soil. Queen Elizabeth stood in the Garden of Remembrance in Dublin at the side of President Mary McAleese (voormalig president van Ierland) and bowed before a monument remembering fallen Irish heroes"