Joe Bonamassa - Driving Towards the Daylight (2012)

Ik vind deze cd de minste tot nu toe. Het is allemaal iets te gepolijst en teveel mainstream rock. Ook niet slecht maar minder boeiend.

Hoewel ik de titelsong fantastisch vind kan de rest van het album me geen uur boeien. Het klinkt teveel als blues voor op de radio of voor in de plaatselijke koffiebar.

Een tijd lang heel veel Bonamassa gekocht dus er staat hier een behoorlijke verzameling. Met name zijn live albums staan nog regelmatig op, maar de studio platen staan een beetje te verstoffen eigenlijk.

Vanochtend deze maar weer eens uit de kast gepakt. Vannacht slecht geslapen, dus dan is dit een prima manier om even “rustig” wakker te worden.

Joe zegt in het boekwerkje bij het album:

“This is my return to my roots and an exploration at the same time. Kevin and I tried to mess with the structure normally associated with blues music just to see what the end result would be. The outcome was a joyous challenge full of boulders to dodge and clichés to avoid”.

Dislocated Boy, Driving Towards The Daylight, Heavenly Soul en Somewhere Trouble Don’t Go zijn van de hand van Bonamassa.

Stones In My Passway dateert uit 1937 en is een compositie van Robert Johnson.
Who’s Been Talking uit 1960 is geschreven door Howlin’ Wolf en het heerlijke gesproken intro is van de meester zelf.
I Got All You Need is vele malen gecoverd maar werd geschreven door Willie Dixon.

A Place In My Heart is van veel recentere datum (2005) en komt uit de koker van Bernie Mardsen. Prachtig nummer trouwens! Die gitaarsolo….. heerlijk!!
Lonely Town Lonely Street is van good old Bill Withers en was de opener op diens album Still Bill uit 1972.

New Coat Of Paint stond in 1974 op het album Heart Of Saturday Night van Tom Waits
En het slot, To Much Ain’t Enough Love is geschreven door Jimmy Barnes in 1987. Op dit album van Bonamassa zijn de vocalen van Barnes.

Zo, ik ben weer lekker wakker geworden en de zaterdag kan nu echt beginnen. Wat zal ik eens gaan doen…….

Mijn advies van heden morgen ter harte nemen .

Joe Bonamassa: wel eens van gehoord maar ik ken geen muziek van de beste man. Is dat een gemis?

Of het een gemis is mag je zelf bepalen. In het algemeen kan niet iedereen zijn (zang)stem waarderen. Maar het is een begenadigd gitarist.

Vooral de live albums vind ik zeer de moeite waard. Persoonlijk heb ik een voorkeur voor live at the Beacon theatre New York en an acoustic evening at the Vienna Opera House.